چگونه ملایان به اطلاعات و تاسیسات غنی سازی دست یافتند؟

انرژی هسته ای در ایران در هیچ صورتی اقتصادی نیست و نتایج پژوهش در زمینه صنعت هسته ای بسیار محدود و کم ارزش بوده و آنرا میتوان با پرداخت ارز اندکی بدست آورد. ارز حاصل از صادرات نفت و گاز محدود بوده و عقلانی نیست برای تولید برق آنرا هدر داده و کشور را نیز از نظر سیاسی و تکنولژیکی وابسته به کشورهای خارجی کرد.

عبدل قدیر خان دانشمند پاکستانی چندی قبل اعتراف کرد که اطلاعات لازم برای غنی سازی, دستگاههای لازم و تعدادی سانتریفوژ به ایران داده است. قدیر خان اکنون بدون مجازات در خانه خود در پاکستان بسر میبرد. سوال اینجاست که آیا این کار بدون آگاهی دولت پاکستان و آمریکا میتوانست انجام یابد؟ آیا این عقلانی است که شخصی میهن پرست که پدر اتم یک کشور نیز نامیده میشود, به این راحتی اسرار کشور خود را به کشور همسایه داده تا آنان نیز به سلاح هسته ای دست یابند و شاید روزی کشورش را با همین سلاح تهدید کنند؟

-

آیا میتوان مخفیانه سانتریفوژها را بدون آگاهی نیروهای امنیتی پاکستانی و آمریکایی از پاکستان خارج کرد؟ مگر اینکه دستور خود این کشورها بوده باشد. گفته میشود قدیر خان از سال 1970 تحت نظر سازمانهای امنیتی غربی بوده است و خارج از تصور هم نیست اگر همکاری بین آنها صورت گرفته باشد.

-

این اطلاعات, دستگاهها و قطعاتی از سانتریفوژها به کره شمالی و لیبی نیز داده شده بود اما قذافی رهبر لیبی چندی قبل کناره گیری کشور خود را از بکار گیری این اطلاعات و ساخت نیروگاه و احتمالا سلاح هسته ای اعلام کرد.

-

چگونگی دستیابی پاکستان به سلاح هسته ای و کمکهای آن به ایران کلیک کنید

خطرات انرژی هسته ای

-

مواد باقیمانده سوخت و تاسیسات هسته ای بشدت رادیواکتیو بوده و تشعشعات بسیار مضر آنها هزاران سال دوام دارد و باید در این مدت تحت مراقبت شدید قرار گیرند.

-

تا کنون هزاران نفر بعلت حادثه چرنوبیل در اوکراین جان خود را از دست داده و ده ها هزار بیمار شده اند. در آنزمان با کمک بیش از دویست هزار سرباز از جان گذشته موفق به پوشاندن موقتی نیروگاه شدند. از سلامتی این سربازان, که تحت تشعشع بسیار زیادی قرار گرفتند اطلاع درستی در دست نیست. در قسمتهای وسیعی در اوکراین و روسیه سفید میزان رادیواکتیو سبزیجات و میوه ها مورد آزمایش قرار میگیرد تا اگر میزان آن کمتر از حد مجاز بود مورد مصرف قرار گیرند, چرا که زمینها آلوده به مواد رادیواکتیو شده اند. تا دهها سال دیگر نیز باید این کار انجام گردد.

-

اگر مواد رادیواکتیو به آبهای زیرزمینی دست یابند, دهها سال آب منطقه بزرگی را آلوده میکنند.

-

در اثر زلزله, احتمال از کنترل خارج شدن نیروگاه هسته ای بسیار فزونی یافته و سبب انفجار آن خواهد شد و یا میتواند موجب نشت مواد رادیواکتیو سوخته شده و بسیار خطرناک از مخازن نگه داری آن بشود.

-

امکان حمله تروریست ها به نیروگاه هسته ای بوسیله ربودن هواپیمای مسافربری وجود دارد. همچنین امکان تصرف نیروگاه هسته ای و یا دزدی مواد رادیواکتیو توسط تروریست ها نیز ممکن است. این افراد همچنین میتوانند با اسلحه های ساده ای همانند "آر پی جی" محموله حاوی سوخت سوخته شده را منهدم و فاجعه بزرگی ببار آورند.

-

در صورت وقوع جنگ, نیروگاههای هسته ای خطر بزرگی برای امنیت کشور بوده و نباید از آنها استفاده کرد.

-

در اثر اشتباه در هنگام آزمایشات با مواد رادیواکتیو نیز امکان خطا و ایجاد فاجعه وجود دارد.

-

در صورت حادثه هسته ای, قسمت بزرگی حداق به شعاع 20 کیلومتر باید برای دهها سال مسدود شود و هزینه اقتصادی ناشی از آن صدها میلیارد دلار خواهد بود.

-

پس از یک واقعه هسته ای منطقه وسیعی از کشور زیر پوشش مواد رادیواکتیو توسط باد و یا باران قرار گرفته و دهها سال موجب بیماریهایی همچون سرطان و یا نارسایی نوزادن میگردد. در اینصورت افراد بسیاری مخصوصا سرمایه دارها و کسانی که امکان آنرا دارند کشور را برای همیشه و یا مدتی طولانی ترک کرده و عملا کشور به فقر افراد متخصص و سرمایه کشیده خواهد شد که دیگر امکان ترمیم آن وجود نخواهد داشت.

-

در ایران گروههای تروریستی از القائده تا گروههای فلسطینی حضور دارند. اگر روزی حکومت در ایران از داخل و یا توسط نیروی خارجی تغییر کند, در آن هنگام در محیط هرج و مرج امکان دستیابی این گروهها به تاسیسات, مواد هسته ای و یا سلاح هسته ای, بسیار افزایش خواهد یافت. این گروهها ارزشی برای مردم ایران قائل نیستند و امکان استفاده از این اسلحه علیه ایران هم وجود دارد. گروه تروریستی القائده مکان مشخصی ندارد و در نتیجه هیچ ترسی از مقابله به مثل ندارد.

-

افراد تندرو مذهبی شاید از سلاح هسته ای و یا مواد رادیواکتیو در کشوری همچون اسراییل استفاده کرده و باعث تلافی آنها و نابودی ایران شوند.

-

در صورت دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته ای, احتمال تحریم وسیع اقتصادی ایران همچون کره شمالی بسیار فزونی می یابد. نتیجه آن فقر شدید مردم خواهد بود.

چرا جمهوری اسلامی بدنبال صنعت هسته ای است؟

-

بنابر دلایل نوشته شده, هیچگونه دلایل اقتصادی و علمی برای انرژی و صنعت هسته ای مخصوصا برای ایران وجود ندارد و این را جمهوری اسلامی بخوبی میداند. یکی از دلایل تلاش برای کسب این صنعت میتواند دسترسی به سلاح هسته ای باشد. در اینصورت خطر حمله احتمالی آمریکا به ایران بسیار تقلیل می یابد. اما این اقدام خود خطر حمله را قبل از دستیابی بیشتر افزایش میدهد.

-

با تولید سلاح هسته ای و دادن احتمالی آن به گروههای تروریستی فلسطینی, شرایط مناسبی برای اعمال تروریستی و حمله به اسراییل پیدا خواهند شد. هر چند که در این راه آسیب یا نابودی ایران نیز ممکن میشود.

-

با دستیابی به سلاح هسته ای و کسب قدرت در منطقه, امکان برانگیختن مردم مذهبی کشورهای همسایه و عرب برای ایجاد حکومت های مذهبی همانند ایران بیشتر شده و در نتیجه جمهوری اسلامی از تنهایی کنونی بیرون می آید.

-

با شعار نادرست "انرژی هسته ای راه رسیدن به پیشرفت تکنولژیکی و علمی است" و در نتیجه استفاده از غرور ملی مردم, حتی مخالفان رژیم, گذر از مشکلات داخلی سادهتر میشوند.

جمع بندی

-

انرژی هسته ای در ایران در هیچ صورتی اقتصادی نیست و نتایج پژوهش در زمینه صنعت هسته ای بسیار محدود و کم ارزش بوده و آنرا میتوان با پرداخت ارز اندکی بدست آورد.

-

ارز حاصل از صادرات نفت و گاز محدود بوده و عقلانی نیست برای تولید برق آنرا هدر داده و کشور را نیز از نظر سیاسی و تکنولژیکی وابسته به کشورهای خارجی کرد.

-

کشورهای اروپایی همچون اتریش, ایتالیا, ایرلند, دانمارک, یونان, لتلند, ایستلند, لوکزنبورگ, نروژ, لهستان و پرتقال از انرژی هسته‌ای استفاده نمی برند. کشورهای همچون سوئد, سویس, بلژیک, فنلاند, رومانی, مکزیک, بلغارستان, مجارستان, لیتوانی و اسلواکی که نیروگاه هسته ای دارند, تاسیسات غنی سازی ندارند. این خود نشان میدهد که تکنولژی هسته ای از لحاظ صنعتی و علمی پایه و الزامی نیست.

-

با مدرنیزه کردن نیروگاههای برق موجود بدون احتیاج به گاز بیشتر, میتوان معادل 20 نیروگاه هسته ای, برق بیشتر تولید کرد. هزینه این کار کمتر از 20% هزینه ساخت نیروگاههای هسته ای خواهد بود.

-

پژوهش و یا تولید ایزوتوپهای رادیواکتیو در نیروگاه پژوهشی صورت میگیرد که ایران نیز بیش از کافی و از 50 سال قبل در اختیار دارد. در نیروگاه هسته ای فقط برق تولید میشود.

-

ذخایر اورانیوم ایران بسیار ناچیز میباشند و ذخایر موجود در دنیا زودتر از نفت و گاز تمام میشوند.

-

ایران در مجموع سومین ذخایر نفت و گاز را در دنیا داشته و حداقل تا 150 سال دیگر (اگر تمام انرژی خود را از گاز تامین کند, بزودی کشوری صنعتی مانند انگلیس شود و صادر نیز بکند) گاز خواهد داشت, زمانی که تقریبا هیچ کشور دیگری نفت و گاز ندارد.

-

سرمایه گذاری در صنایع مادر همچون صنایع تولید فلزات, مواد شیمیایی و پتروشمی, کشاورزی و صنعت توریست باید در اولویت باشند. پژوهش در استفاده از انرژی خورشیدی و سرمایه گذاری در زمینه الکترونیک و برنامه نویسی کامپیوتر میتوانند هدف باشند. انرژی خورشیدی انرژی آینده است, فقط یکهزارم سطح کره زمین برای تامین انرژی مورد نیاز کافی بوده و تولید انبوه و ارزان سلولهای خورشیدی براحتی در آینده نچندان دور ممکن خواهد شد.

-

با دوستی, کمک و دوری از سلاحهای کشتار جمعی میتوان آینده بهتری در کنار همسایه گان خود داشت. الگوی اعتماد, آزادی و پیشرفت, راه درست دوستی بین حکومتها و مردم آنهاست.

-

با دشنمی و تحریک کشورهای قدرتمند جهانی مشکلات فقط بیشتر و بزرگتر میشوند. در کشوری که مردم آزاد و آگاه هستند, هیچ گروه داخلی و یا کشور خارجی نمیتواند در هنگام بحرانی سو استفاده کند.

-

با دستیابی به سلاح هسته ای, کشورهای ترکیه, مصر و عربستان سعودی نیز بدنبال آن خواهند رفت و کشورهای کوچکتر منطقه از قدرتهای بزرگ کمک خواهند گرفت. این موجب تشنج در منطقه شده و احتمال جنگ را با اسراییل و کشورهای غربی فراهم می آورد. در اینصورت واضح است که مردم چه کشورهایی صدمه خواهند دید و در نهایت بسود چه کسانی تمام میشود.

نظر کارشناسان

متن بالا یک پژوهش جدی و با ارزش است که اطلاعات بسیار مفیدی را با دقت جمع آوری کرده است. به همان گونه که نویسنده توضیح می دهد، دقت در این داده های گرد آوری شده نشان می دهد که از نقطه نظر صنعتی انرژی هسته ای عاقلانه ترین پاسخ به نیازهای انرژی ایران نیست.

کامران بهنیا پژوهشگر مرکز پژوهش های ملی فرانس

 

برگرفته از: 
ایران اتم
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.