آموزش و پرورش ایران در سال ۱۳۹۳ درگیر دو موضوع مهم و به کل جدای از هم بوده است:

– «اسلامی کردن» بیش از پیش ساختار حقیقی و حقوقی آموزش کشور، دغدغه اصلی مسئولان حوزه آموزش.

– مطالبات انباشته معیشتی و اقتصادی، دغدغه عمده بدنه حوزه آموزش (معلمان).

معلمان زن

وزارت آموزش و پرورش (به نمایندگی از دستگاه حاکم) برای تثبیت حاکمیت خود، تربیت ایدئولوژیک نسل‌های آینده را اولویت اول خود می‌داند و معلمان -با توجه به وضعیت اقتصادی ایران و سقوط طبقه متوسط در سال‌های گذشته- فعالیت‌ها، دغدغه‌ها و اعتراض‌های خود را به بهبود وضعیت اقتصادی و معیشتی معطوف کرده‌اند.

اعتراض، اعتصاب، تحصن

از دو ماه پیش تا زمان تهیه این گزارش (۱۰ اسفند ۹۳)،  معلمان ایران مطالبات‌شان را به شکلی جدی‌تر و عملی‌تر پیگیری می‌کنند.

اواخر دی ماه امسال، شش هزار معلم با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به رئیس مجلس، اعلام کردند که به جای تعریف و تمجید، حقوق عادلانه می‌خواهند. نهادهای حکومتی (نه مجلس و نه دولت) هیچ واکنشی به این نامه نشان ندادند.

به فاصله یک هفته پس از این نامه، در روزهای آخر دی و اول بهمن ۹۳، معلمان در شهرهای مختلف از جمله شیراز، شاهرود، بانه، سقز، مریوان، رباط کریم، شهر قدس، کرج و شهریار اعتصاب و تحصن کردند. در پی این اعتصاب‌ها، تعدادی از معلمان معترض به حراست اداره کل آموزش و پرورش استان‌های محل خدمت‌شان احضار شدند.

بی‌پاسخ ماندن این اعتراض‌ها از جانب نهادهای مسئول، به اعتصاب و تحصن گسترده‌تر یک‌شنبه سوم اسفند در شهرهای مختلف ایران منجر شد. معلمان این بار در استان‌های مختلف از جمله کرمانشاه، فارس، خراسان، تهران، کهکیلویه‌و‌بویراحمد، کردستان، گیلان، البرز، قزوین، بوشهر و اصفهان از حضور در کلاس‌های درس خودداری کردند و‌ در برخی شهرها، در مقابل ادارات آموزش و پرورش تحصن کردند.

تنها ۲۰‌درصد افزایش بودجه آموزش و پرورش در لایه بودجه ۹۴ (در حالی که سهم بسیاری از نهاد‌ها بیش از شصت درصد افزایش یافته است) و پیش‌بینی تنها ۱۴ درصد افزایش حقوق کارکنان آموزش و پرورش در سال ۹۴ (کمتر از نرخ تورم) در کنار نگرانی‌ها از مطرح شدن دوباره طرح اضافه‌کاری کارکنان آموزش و پرورش، مسائل اصلی معلمان ایران در این اعتراض‌ها بوده است.

هفته گذشته، کانون صنفی معلمان ایران با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که یک‌شنبه، ۱۰ اسفند ماه در اعتراض به مشکلات معیشتی‌ فرهنگیان کشور یک «تجمع سکوت» برگزار می‌کند. تجمعی که در بیشتر شهرهای ایران، شکل گرفت و بنا بر اخبار دریافتی رادیو زمانه، در شهرهای مختلف استان‌های کردستان، قزوین، تهران، البرز، اصفهان و …، معلمان از حضور در کلاس‌های درس خودداری کردند و در مقابل اداره‌های آموزش و پرورش جمع شدند.

در شهر قزوین، معلمان بیشتر مدرسه‌ها، روز شنبه ۹ اسفند هم در کلاس‌های درس حاضر نشدند.

در مریوان بیش از دو هزار نفر از معلمان در اداره آموزش و پرورش تجمع کردند. در سقز و سنندج هم تجمع‌های مشابهی شکل گرفت و ….

در تهران هم، معلمان و فرهنگیان در مقابل ساختمان مجلس در بهارستان جمع شدند.

IMG_20150301_194133

در اعتراضات ۱۰ اسفند هم، اجرای بی‌قیدوشرط قانون خدمات کشوری، افزایش بودجه سال ۹۴، و توقف طرح اضافه‌کاری کارکنان آموزش و پرورش، خواسته اصلی معلمان است.

 

بیشتر ببینید: اعتراضات گسترده معلمان ایران به وضعیت معیشتی

یک معلم اهل تهران که در اعتراض‌های اخیر شرکت داشته، به رادیو زمانه می‌گوید: «فشارهای اقتصادی روی معلمان در این سال‌ها به حدی زیاد شده که بسیاری از آن‌ها در خرج روزمره و امور معیشتی درمانده‌اند. معلمان فرق زیادی بین خود و سایر کارکنان دولت در بانک‌ها، شهرداری‌ها و … حس می‌کنند.»

بیشتر بخوانید: تظاهرات سکوت؛ اعتصاب سراسری معلمان ایران

این معلم معتقد است در حالی که فرهنگیان هر سال شب عید به سختی امور خود را می‌گذرانند، کارمندان بخش‌های دیگر به فکر «تور و سفر و مهمانی» هستند. او همچنین بی‌ضابطه شدن محیط کار در مدرسه‌ها و اجرا نشدن قوانین آموزشی را از دلایل بی‌انگیزه شدن معلمان می‌داند.

شبکه‌های اجتماعی

فعالان صنفی معلمان در گفت‌وگو با رادیو زمانه، از رسانه‌های داخل ایران به‌ خاطر پوشش ندادن اخبار اعتراض‌های فرهنگیان، به شدید انتقاد می‌کنند. شنیده‌ها حاکی از این است که بسیاری از خبرگزاری‌هایی که در هفته گذشته اخبار اعتصاب معلمان را پوشش داده‌اند، فیلتر شده‌اند.

در چنین شرایطی، شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌های تلفن همراه نظیر وایبر، واتس‌آپ، لاین و‌ …، نقش اصلی را در اطلاع‌رسانی در میان معلمان به عهده‌ دارند.

«وزیر هم از اعتراض‌ها راضی‌ست»

یکی از معلمان شرکت‌کننده در اعتراض‌های اخیر معتقد است که با توجه به شرایط و تنگناهای اقتصادی موجود، حتی وزیر هم از این اعتصاب‌ها راضی‌ست!

او به رادیو زمانه می‌گوید: «از آن‌جا که مدیر و معاون مدرسه، کارمندان اداره و همه کارکنان آموزش و پرورش، خودشان این فشار معیشتی و تبعیض علیه خود در مقایسه با سایر کارمندان دولت را حس می‌کنند، حتی در سطح وزارت و روسای ادارات کل هم به این فشار‌ها آگاه‌ هستند و از این اعتراض‌ها استقبال می‌کنند.»

۱۱ اسفند ۱۳۹۳