بیایید از خشونت خانگی بگوییم

نگاه های نادرستی همچون کتمان و پنهان کردن تبعیض ها و انواع خشونت های خانگی توسط زنان و پخش شایعه خصوصی بودن حریم خانواده در هنگام بروز آسیب های اجتماعی در درون خانواده، زنان و دختران را به این باور رسانده است که باید در مقابل هر نوع آزار، کتک، بدرفتاری، تحریم، تبعیض، تحقیر و شکنجه شوهران و پدران سکوت اختیار کرد تا از بی آبرویی و یا طلاق پیشگیری کرد!

حریم خانه ها بزرگترین میدان جنگ جهان است و زنان جهان که قربانیان مهم این جنگ اند همواره به سکوت کشانده شده اند. خشونت خانگی به دلیل آنکه در حریم خصوصی روی می دهد آثار بیشتری بر جای می گذارد، کمتر بازگویی و از آن حق خواهی می شود و کمتر توسط سیاست های دولت، قوانین مجلس و آرای قوه قضائیه مورد توجه و حمایت قرار می گیرد؛ پس به همین علت نیز امری سیاسی است نه صرفا شخصی چون عوامل ایجاد این نوع خشونت، حمایت، هدایت و استمرار این خشونت ها ریشه در بی توجهی حکومت مردسالار به این نوع خشونت پنهان می باشد. نگاه های نادرستی همچون کتمان و پنهان کردن تبعیض ها و انواع خشونت های خانگی توسط زنان و پخش شایعه خصوصی بودن حریم خانواده در هنگام بروز آسیب های اجتماعی در درون خانواده، زنان و دختران را به این باور رسانده است که باید در مقابل هر نوع آزار، کتک، بدرفتاری، تحریم، تبعیض، تحقیر و شکنجه شوهران و پدران سکوت اختیار کرد تا از بی آبرویی و یا طلاق پیشگیری کرد! اما باید توجه داشت که بدن هر فرد حریم خصوصی هر انسانی شمرده می شود که هرگونه آزار،تجاوز و تعدی به آن این حق را به قربانی آسیب دیده می دهد تا آن را در جامعه افشا کند و از طریق دادگاه و قوانین صالح آن را مورد پیگیری قرار دهد.

هیچ کس حتی پدر و شوهر زن حق دست زدن یا آزار روانی و بدرفتاری با زنان را ندارند و تنها این فرد متجاوز است که دچار اختلال روانی محسوب شده و مستحق سرزنش است و قطعا هیچ ایراد و سرزنشی بر قربانی و مورد خشونت و تجاوز قرار گرفته وارد نمی باشد. آبرو نیز وسیله و ابزار سرکوب ضدفرهنگ مردسالاری در تمام طول تاریخ بر علیه زنان بوده است و اینگونه عمل می کند که از طریق ناموس شمردن زنان و دختران در درون خانواده، بدن آنها و همه آرزو اعمالشان را تحت کنترل مردان متعصب در میاورد. این سیستم غلط همواره زنان را از حضور و مشارکت در اجتماع بازداشته است. همینطور حق طلاق، که با اینکه کاغذ پاره ای بیش نیست، اما چنان ذهنیت مقدسی در اذهان فریفته شده دینداران ایجاد کرده است که این حق ساده و ابتدائی را برای زنان گناه کبیره و بد می بیند در صورتی که اراده زن در هر زمان می تواند و باید حق تعیین سرنوشت خود را بدون هیچ شرط و مقدماتی در اختیار داشته باشد و آن را خود رقم بزند. سازمان غیردولتی علیه آپارتاید جنسیتی (عاج) که پیش از این خواستار روایت گری همه زنان از خشونت هایی که در درون خانه ها بر آنها تحمیل می شود شده بود ( iranglobal.info/node/44962 )، اعلام می دارد که اینک به فاصله کوتاهی با درایت یکی از فعالان حقوق زنان، سوده راد، قدم اول برای بازگوئی، برون ریزی و روایت این نوع خشونتی که در طول تاریخ پایه گذار آپارتاید جنسیتی بوده است، توسط صفحه جدید ((خشونت خانگی)) به آدرس http://facebook.com/KhoshounatKhanegi برداشته شده است و خود ایشان نیز در اقدامی ستودنی تجربه تلخ خود در این زمینه را به اشتراک گذاشته اند. لذا عاج از عموم قربانیان خشونت پنهان دعوت می کند تا برای آموزش دیدن، بازخوانی تجربه های دیگران و روایت متنی، تصویری و غیره تجربه خود از انواع خشونت خانگی، به این صفحه مراجعه و با شناخت حقوق خود و پی بردن به مشترک بودن تجربه های زنانه، این حقوق طبیعی خود را از دولت، جامعه و خشونت ورزان با صدای بلند طلب کنند.

بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.