آسیب شناسی اپوزیسیون ایران+فايل صوتي

گفتگوی سعید افشار از رادیو همبستگی با مهرداد درویش پور
گسترش نگرانی های ضد آرمانی در جامعه ایرانی و عدم تمایل جامعه به تکرار تجربه انقلاب ایران و وحشت از سناریوی هایی نظیر سوریه، لیبی، عراق که تمایل به تغییرات تند را ضعیف کرده است؛ ”انزجار از سیاست” و بی اعتمادی نه تنها به حکومت بلکه به احزاب گوناگون در جامعه سخت سیاسی ایران که زمینه فعالیت سیاسی و منزلت آن را کاهش داده است؛ عدم واقع گرایی در بخش مهمی از اپوزسیون و خو گرفتن به سکتاریسم و پراکندگی و بی افقی که نقش آن را درتحولات ناچیز ساخته است؛ و.. از جمله مسائل مورد اشاره در این گفتگو در توضیح چرای
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: 

دیدگاه‌ها

تصویر آ. ائلیار

نظر : 
عزیز ،
ممنون از پاسخ شما.منهم فکر میکنم موافقت بخش سکولار-دموکرات ایران با «رفع تبعیض فرهنگی-سیاسی-اقتصادی-و مذهبی و غیره» از راه «برابری حقوقی» نه تنها همبستگی آفرین است بلکه حفظ یکپارچگی ایران نیز دقیقا به این مسئله وابسته است. پذبرش خواسته های حقوقی اتنیکی و اجرای «آزادی وبرابری»، که هسته ی اصلی دموکراسی ست، خطر جدایی و تلاشی را رفع میکند و از بروز درگیریهای احتمالی فاجعه دار مانع میشود. اما این موافقت ضرورت دارد عملاً به صورت یک «رفتار سیاسی» یک «سیاست عملی» درارتباط با تشکلهای اتنیکی ، از سوی این بخش از اپوزیسیون خود را اثبات کرده و «اعتماد »ایحاد کند. چون تاجایی که دیده ام این اعتماد وجود ندارد.

اگر اینان چنین سیاستی را پیشه کنند و اعتماد حاصل شود می توان گفت :
1- خطر جنگ داخلی؛2- تجزیه ؛ 3- دخالت نیروی بیگانه
درحد زیادی خنثی میشود.
عدم انتشار شده: 
false
تصویر دکتر مهرداد درویش پور

نظر : 
جناب ائلیار گرامی. با سپاس از ملاحظات تیزبینانه و دقیقی که اشاره کردید. با همه آنها موافقم. تنها اضافه کنم که بهرو در دوران گذشته تشکلی به نام کنفدراسیون وجود داشت که بخش مهمی از ایرانیان را دربر می گرفت. اما امروز به رویا می ماند. شرایط، بی افقی، بی اعتمادی و خو گرفتن به وضعیت موجود در این فرایند نقش مهی دارد. در مورد ناسیونالیسم در فرصتی به آن خواهم پرداخت. اما همینجا اشاره کنم که حوادثی نظیر
عدم انتشار شده: 
false
تصویر آ. ائلیار

نظر : 
دکتر درویش پور عزیز،
نکات مهم و درستی را مطرح کرده اید ، ممنون از تلاشهای روشنگرانه یتان.
مسئله انواع تبعیضها ، خطر راست افراطی با باستانگرایی اتوپیک از جمله نکات باارزشی ست دردیدگاه شما که روشنفکران کمتربه آنها اهمیت میدهند.
به نظرم دررابطه با اپوزیسیون لازم است این نکات کلیدی را هم درنظرگیریم:
1-جامعه ی ایران به اصطلاح قدیمی یک جامعه جهان سومی ست.
2- در این جوامع معمولا تشکلها از زاویه ی سازمانی و سازمان یابی«کوچک» اند. به دلایل مختلف از جمله وجود استبداد و دیکتاتوری قرنها. و عدم رشد موقعیت اقتصادی اجتماعی -مدنی اقشاراجتماعی
3- بازتاب اینگونه سازمانیابی در سیاست ، وجود گروههای سیاسی ست.
4- چون جامعه سازنده ی «تشکل خرد» است بنابراین امکان وجود تشکلهای «کلان» منتفی ست.

عدم انتشار شده: 
false
تصویر دکتر مهرداد درویش پور

نظر : 
در این گفتگو به جامعه شناسی سیاسی ناکارآمدی اپوزیسیون تبعیدی پرداخته شده است. از جمله به نقش سرکوب سیاسی و نابرابری توازن قوا، شکاف فزاینده بین اپوزیسیون و دغدغه های روزمره مردم که به انزوای نسبی اپوزیسیون تبعیدی انجامیده است؛ حاشیه نشینی دوگانه بخش مهمی از اپوزیسیون تبعیدی که بسر بردن در پیله تبعید و به روز نشدن آن را به همراه داشته است؛ محافظه کاربودن و عدم تجدید نظر در اصول و ترازنامه خود و مقاومت در برابر نواندیشی که از جذابیت آن کاسته است؛ پیری و فرسودگی اپوزیسیون و گسست نسلی آن با نسل جوان که زبان، خواست ها و فرهنگ دیگری را نمایندگی می کند؛ فرهنگ مردانه حاکم بر آن که گسست جنسیتی را موجب شده است؛ رویکرد نوستالژیک به گذشته و تقدس آن که مانع از شناخت تحولات امروز ایران و آینده نگری است؛
عدم انتشار شده: 
false