سرکوب فعالان حقوق زن و حشونت گسترده علیه زنان

سخنرانی دراجلاس جانبی شورای حقوق بشر سازمان ملل (ژنو)
هیچ قانونی برای جلوگیری از ورود خانم ها به ورزشگاه هابرای تماشای مسابقات ورزشی وجود ندارد .ولی عده ای از بنیاد گرایان مذهبی با ورود خانم ها به ورزشگاه ها بشدت مخالفت میکنند بیش از بیست سال است که زنان ایرانی برای باز پس گرفتن این حق مبارزه می کنند و سرانجام موفق شدند تا مسئولین را قانع کنند که ورود زنان به ورزشگاه ها حقی ابتدایی است و با اسلام ومذهب منافاتی ندارد ؛ و سرانجام با موافقت دولت اجازه ورود زنان به استادیوم آزادی برای تماشای بازی والیبال در بیست ونهم خرداد، داده شد.

 

تلاش 37 ساله حکومت جمهوری اسلامی برای خاموش کردن صدای زنان

37 سال از عمر حکومت جمهوری اسلامی که ادعای برقراری آزادی و عدالت اجتماعی را داشت می گذرد . حکومتی که نه تنها به وعده هایش درجهت فقر زدایی و برقرار ی عدالت  اجتماعی عمل نکرد ،بلکه ایران را به جایی نا امن و زندانی بزرگ برای زنان تبدیل کرده است.  نه تنها فعالان حقوق زنان  به جرم برابری خواهی و  بیان ساده ترین  و  ابتدایی ترین حقوق خود از کار اخراج شده  یا بازداشت و  روانه زندان می شوند. بلکه  زنان عادی جامعه نیز با انواع محدودیت ها و سرکوب ها   موجه اند .درایران عده ای از افراد بنیاد گرای مذهبی که میانگین سنی ان ها بالاتر از 75 سال است. با دادن انواع فتوا ها و دستور العمل ها  افراد نا آگاه  را با تبلیغات مذهبی نادرست  تحریک می کنند و از انها می خواهند که برای تنبیه زنان به طورمستقل عمل کنند . از نمونه های ان اسید پاشی سریالی به زنان شهر اصفهان در مهر ماه 1393 است.وچاقو زدن به شش تن از دختران دانشجو در شهر جهرم به بهانه بد حجابی  است که چند  روز پس از اسید پاشی دراصفهان  انجام شد . اگر مردم و فعالان حقوق زنان در اعتراض به این جنایت واکنش مدنی نشان نمیدادند هیچ معلوم نبود که چندین زن دیگر قربانی نادانی وخرافات تندرو های مذهبی شوند .

برای این که ابعاد فشار و سرکوب فعالان حقوق زنان مشخص شود تنها  به چند مورد  از بازداشت ها و صدور احکام غیر عادلانه علیه زنان  درچند ماه  گذشته اشاره می کنم  . سولماز ایکدر، روزنامه‌نگار، فعال اجتماعی و مدافع حقوق کودکان و زنان، روز دوشنبه ۲۵ خردادماه۱۳۹۴ پس از دریافت احضاریه از دادسرای رسانه ومراجعه به همان  دادسرا بازداشت شد و به زندان انتقال یافت. ایکدر دارای سابقه همکاری با روزنامه‌ «فرهیختگان» ، «شرق» و «بهار» است .وی ۲۶ خرداد، با قرار وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی به طور موقت  آزاد شد. مینو مرتاضی لنگرودی، فعال حقوق زنان از فروم مادران صلح و عضو شورای فعالان ملی- مذهبی به شش سال حبس و دو سال محرومیت از فعالیت های سیاسی و مدنی محکوم شده است .

فرشته طوسی ،پرستو بیرانوند ، زهرا خندان و سها مرتضایی فعالان   دانشجویی و فعالان  حقوق زنان هستند که  زمستان 93 دستگیر شدند. فعالیت‌های این افراد اعتراض به تفکیک جنسیتی و سهمیه بندی جنسیتی در دانشگاه‌ها و نیز اعتراض به  اسیدپاشی‌های سریالی به زنان  در اصفهان بوده است. مهدیه گلرو، دانشجوی محروم از تحصیل و فعال حقوق زنان، نیز پس از شرکت در تجمع  اعتراضی به اسید پاشی بازداشت شد .

غنچه قوامی از علاقه مندان به تماشای مسابقات ورزشی ،خرداد 93 قصد داشت برای تماشای مسابقات جهانی والیبال به ورزشگاه آزادی برود ولی   ماموران مانع ورود وی شدند. و در اعتراض به ممانعت از ورود زنان به ورزشگاه بازداشت شد. اتهامات جاسوسی و اجتماع و تبانی برای اقدام عليه امنيت کشور در پرونده وی مطرح شدحتی تلاش برای تحقق جامعه مدنی توسط فعالان حقوق زن جرم محسوب می شود . نمونه ان نرگس محمدی است که هم اکنون در زندان بسر می برد . و یکی از اتهامات وی تلاش برای تحقق جامعه مدنی است.

یکی دیگر  از راههای سرکوب کردن فعالان حقوق زن محروم کردن ان ها از داشتن رسانه و نشریه است فعالان حقوق زنان  نه تنهاحق داشتن نشریه ویژه خود را ندارند بلکه نشریاتی که مسائل زنان را پوشش خبری بدهند با خطر لغو مجوز مواجه می شوند. توقیف مجله «زنان امروز» به مدیر مسئولی و سردبیری شهلا شرکت.  به دلیل انتشار مطلبی در مورد ازدواج سفید  یک نمونه است.

 در حوزه فضای مجازی نیز فعالان حقوق زنان و  مخاطبان این بخش نیز شاهد فیلتر شدن مکرر سایت‌های زنان هستند و مدام با مشاهده جمله "بنا بر دستور مقام قضایی دسترسی به اطلاعات این سایت ممنوع می باشد" روی صفحه مانیتور خود  مواجه اند. برای مثال سایت های «مدرسه فمینیستی» سایت زنستان، سایت تغییر برای برابری ، سایت تا قانون خانواده برابر پل هایی برای زنان و سایت میدان زنان نیز از جمله سایت های مربوط به زنان بودند که فیلتر شدند. اغلب سایت های یاد شده پس از چندین بار فیلتر شدن بسته شدند. هدف اصلی از توقیف و فیلتر شدن این سایت‌ها، از میدان به در کردن فعالان حقوق زن در عرصه رسانه و آگاهی رسانی ومحدود  کردن آنها آنان حتا در فضای مجازی است.

با این که هیچ قانونی برای جلوگیری از ورود خانم ها به ورزشگاه هابرای تماشای مسابقات ورزشی وجود ندارد .ولی عده ای از بنیاد گرایان مذهبی با ورود خانم ها به ورزشگاه ها  بشدت مخالفت  میکنند بیش از بیست سال است که زنان ایرانی برای باز پس گرفتن این حق مبارزه می کنند و سرانجام موفق شدند تا مسئولین را قانع کنند که ورود زنان به ورزشگاه ها حقی ابتدایی است و با اسلام ومذهب منافاتی ندارد ؛ و سرانجام با موافقت دولت اجازه ورود زنان به استادیوم آزادی برای تماشای بازی والیبال در بیست ونهم  خرداد، داده شد. اما  جمعی از طلاب حوزه‌های علمیه  در نامه ای به اقای خامنه ای درباره حضور زنان در ورزشگاه‌ها خواستار ممانعت رهبر از این قبیل اقدامات شده اند. و در نامه نوشته اند در هر صورت که صلاح می‌دانید جلوی سیل بنیان کن تهاجم فرهنگی را سد شود

حجت الاسلام حامد وفسی مدیر حوزه علمیه آیت الله  ایروانی که اطلاعیه تجمع علیه حضور زنان در ورزشگاه ها را داده است در مصاحبه ای با ایران وایر حضور زنان در ورزشگاه اشاعه فحشا فساد اخلاقی دانسته.

پیش تر نیر فراخوانی از سوی "اساتید و طلاب حوزه علمیه ایروانی و انصار حزب الله" درفضای مجازی منتشر شد که در ان  تاکیدشده بود : "منتظر حضور خونین امت حزب الله در بیست ونهم  خرداد سال جهت مقابله و رویارویی با حضور زنان در ورزشگاه و نهی از منکر مسئولین وزارت ورزش هستیم."

  موارد ذکر شده تنها نمونه هایی از محرومیت ها ، نابرابر ی ها  و سرکوب زنان در ایران است.

 

بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: