صلح نوبل از آن دیکتاتورها و زندان برای آزادیخواهان

پس باید از سازمانهای کە بە قول خود صالح و ناصالح را از هم تشخیص می دهند و سبب اکثر مشکلات در پیادە کردن دمکراسی در کشورهای مختلف را می دانند و بە دیگران می شناسانند پرسید با کدامین موازین حقوقی و بین المللی باید وزیر خارجە کشوری کە بعد از کشور چین در ردیف دوم کشورهای مجری حکم اعدام قرار گرفتە، برایش پیشنهاد نامزدی برای دریافت یک جایزە جهانی آن هم "صلح نوبل" را مطرح می کنید؟ آیا این عمل در مغایرت با قواعد و ضوابط حقوق بشری ارگانهای شما نیست!

بیشتر مردم کمابیش با مفهوم جایزە صلح نوبل آشنا هستند، چرا کە شب و روز از طریق رسانە های گوناگون اشخاصی بعنوان ظالم و ستمگر، سرکوبگر و آدمکش، قدرت طلب و حیله گر و در مقابل افرادی دیگر بە مثابە نیروی "خیر در مقابل شر" با عناوینی همچو مبارز، آزادیخواە، حق طلب، مدافع حقوق بشر و غیرە...، بە همگان معرفی می شوند.

جایزه "صلح نوبل" یکی از پنج جایزە ای است که توسط آلفرد نوبل صنعت‌گر و مخترع سوئدی وقف شده است. این جایزه برای اولین بار در سال ۱۹۰۱ اعطا شد. طبق وصیت وی، پنج جایزه به‌ طور سالانه در رشته‌های فیزیک، شیمی، فیزیولوژی و پزشکی، ادبیات و صلح به افرادی تعلق خواهد گرفت که بیشترین خدمت را به نوع "بشر" کرده باشند.

آقای نوبل در وصیت‌نامه خود گفته است که این جایزه باید "به کسی داده شود که بهترین یا بیشترین کوشش را در راه برادری ملل، انحلال یا کاهش ارتش‌ها یا تشکیل و ترغیب کنفرانس‌های صلح کرده باشد".

در کنار این جایزە معروف، اشخاص و موسسات گوناگون نیز، جوایز دیگری را برای موارد ویژه ای ابداع کردە اند، جایزە گرمی "Grammy Awards" در موسیقی، جایزه اسکار در صنعت فیلم‌سازی، جایزه بین‌المللی بنیاد الکساندر لانگر، جایزە بنیاد سوکارنو، جایزه دولت و بنیاد تاریخ زنده سوئد و غیرە...، چند نمونە از این جوایز مشهور درجهان امروز هستند.

اما شخصیت دیکتاتور کە بە مثابە یک فرمانروای مستبد و خودرأی، یک گروە، حزب یا زمام امور یک کشور را در دست می گیرد نیز انواع گوناگون دارد، اشخاصی مانند فراعنە مصر باستان، تزار روسیە، هیتلر، استالین، خمینی، صدام حسین، کیم جونگ اون و سایرین، بە سبب ارتکاب بە جنایات فراوان و داشتن صفات عجیب و غریب در زندگی عادی و سیاسی خود در تاریخ کهنە و معاصر نام آنها ثبت شدە است، هر کدام از این افراد در ادارە امور کشور خود متوسل بە روشهایی می شدند کە آینده گان از اعمال آنها نە تنها تنفر دارند، بلکە زندگی آنها را شرم آور هم می دانند، چرا کە بعضی گوشت آدم را می خوردند و برخی نیز عقل و ارادە انسانها را، معروف است کە جوزف تیتو تعجب می کند وقتی کە دیکتاتو رومانی- چاوشیسکو- به دیدارش می رود و یک نوع غذای دیگر  را با خود می برد، چرا کە تیتو عاشق گوشت انسان بودە است!.

دیکتاتورها برای تخلیە غرایض خود دست بە هر عمل شنیعی می زنند و هیچ حد و مرز انسانی، سیاسی، مذهبی، جغرافیایی برایشان مهم نیست. بنابراین عامە مردم اگر چە ترس از نابودی خود را توسط ابزار سرکوب دیکتاتورها پنهان نمی کنند، اما بعنوان ظالم و ستمگر آنان را وصف کردە و دنبال راە چارە و چراغ امیدی می گردند کە شخصی تحت لوای مبارز و آزادیخواە، رهبری یک قیام عمومی را بر ضد حکم دیکتاتور بدست گیرد و تمام طبقات جامعە را نجات دهد.

در این هنگام شخصیتی کە بعنوان نمایندە عموم ناراضیان و محبوب قلبهای مردم وارد میدان می شود، با اعلام مبارزە و ستیز علیە دیکتاتور بعنوان آزادیخواە معروف گشتە و می کوشد از راههای گوناگون مبارزاتی، افسار زمامداری امور را بە شخصی عادل یا بە عامە مردم واگذار کند. شخصیتهای تاریخی و اساطیری نظیر موسی علیە فرعون، کاوە آهنگر بر ضد ضحاک، و اشخاص دیگری نظیر مانی و مزدک، بابک خرمدین، ابومسلم خراسانی، ارنستو چه‌گوارا- پزشک، سیاست‌مدار و انقلابی-  در امریکای لاتین، روشنفکران و آزادیخواهان کنونی دربند در ایران از جملە خانم نرگس محمدی کە در محاکم ضد بشری آخوندهای حاکم در ایران چندین بار با اتهامات بی اساس بە زندان محکوم شدە  و در تابستان سال جاری 1394 اتهام همکاری با گروە تروریستی داعش را نیز به پرونده این شیر زن مبارز افزودەاند، نمونە های هر چند کم از این آزادیخواهان و مبارزان واقعی هستند.

علیرغم کوشش سازمانها و نهادهای حقوق بشردر سطح جهان، رژیم جمهوری اسلامی همچنان بر ادامە بازداشت خانم نرگس محمدی و دیگر دگراندیشان و آزادیخواهان در میان ملیتهای ایرانی ادامە می دهد.

با کمال تعجب و در یک نقطە متضاد می بینیم کە  موسسه بین المللی تحقیقات صلح استکهلم در کشور سوئد، محمد جواد ظریف وزیر خارجه ایران را به دلیل نقش آفرینی در انعقاد توافق هسته ای با قدرتهای غربی، به عنوان نامزد دریافت جایزه صلح نوبل سال 2016 معرفی کردە است، گویا ایشان در بازدارندگی رژیم ایران در تولید سلاح هستەای نقش بسزایی ایفا کردەاند!. رژیمی کە اگر قدرتهای جهانی پردە وقایع و پندارهای اتمی را کنار بزنند، دهها طرح ضد انسانی و دامگە خطرناک و خارج از انسانیت را برای تدوام حاکمیت مستبدانە خود و مانع تراشی برای اندیشە آزاد و دمکراسی در آستین خود آمادە کردە است.

پس باید از سازمانهای کە بە قول خود صالح و ناصالح را از هم تشخیص می دهند و سبب اکثر مشکلات در پیادە کردن دمکراسی در کشورهای مختلف را می دانند و بە دیگران می شناسانند پرسید با کدامین موازین حقوقی و بین المللی باید وزیر خارجە کشوری کە بعد از کشور چین در ردیف دوم کشورهای مجری حکم اعدام قرار گرفتە، برایش پیشنهاد نامزدی برای دریافت یک جایزە جهانی آن هم "صلح نوبل" را مطرح می کنید؟ آیا این عمل در مغایرت با قواعد و ضوابط حقوق بشری ارگانهای شما نیست!

اما با وجود این مورد، همزمان در گوشە ای دیگر از این جهان پر از دیکتاتور و بی عدالتی، بنیاد سوکارنو در اندونزی در نظر دارد جایزه صلح خود را به کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی اهدا کند!

جایزە بە کسی کە دستور دادە تا  سلاح‌های بیولوژیک را بر روی انسان‌ آزمایش کنند، وزیر دفاع‌اش را با شلیک ضدهوایی اعدام می کند و هر روز بە توسعه پرشتاب زرادخانه اتمی خود ادامە می دهد.

تاکنون با وجود انتقادهای فراوان به این بنیاد به خاطر این اقدام غیر متعارف و نابەجا، مسئولین بنیاد سوکارنو همچنان این عمل خود را موجه می‌دانند!.

بنیاد سوکارنو در گذشته به افرادی چون مهاتما گاندی، رهبر صلح‌طلب هند، جایزە خود را اعطا می کرد اما گویی این روزها ورق برگشتە و باید دیکتاتورها بە جای آزادیخواهان و مبارزان واقعی در جایگاە گرفتن جایزە های معروف و جهانی واقع بشوند!!!.

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.