صرف نظر از اينكه به كدام حزب چپ تعلق داريم

صرفنظر از اینکه به کدام نحله "چپ" تعلق داریم، صرفنظر از هر انتقاد واعتراض بحق به این یا ان سیاست حزب توده ایران در این یا آن دوران. اگر چپ هستیم، اگر در جبهه توده زحمتکش و تهیدست ایران قرار داریم، آنگاه ۱۰ مهر ۱۳۲۰، سالروز تشکیل حزب توده ایران روزی گرامی در تاریخ ما، در تاریخ میلیونها کارگر، دهقان، روشنفکر و ترقیخواهان ایرانست. این را نباید از یاد برد و تسلیم جوی شد که دشمنان چپ آفریده اند.

صرفنظر از اینکه به کدام نحله "چپ" تعلق داریم، صرفنظر از هر انتقاد واعتراض بحق به این یا ان سیاست حزب توده ایران در این یا آن دوران. اگر چپ هستیم، اگر در جبهه توده زحمتکش و تهیدست ایران قرار داریم، آنگاه ۱۰ مهر ۱۳۲۰، سالروز تشکیل حزب توده ایران روزی گرامی در تاریخ ما، در تاریخ میلیونها کارگر، دهقان، روشنفکر و ترقیخواهان ایرانست. این را نباید از یاد برد و تسلیم جوی شد که دشمنان چپ آفریده اند.
من نه توده ای که فدائی بوده ام و سالها بخاطر مخالفت با مشی خطای حزب در سالهای نخست پس از انقلاب و مبانی فکری و ملحقات آن، مغضوب سازمان و بخشی از رفقای خودمان. بخشی که ما را بخاطر کوچکترین اعتراض، "ضد توده ای" و "ضد سوسیالیسم" می نامیدند و عده ای از همان وکلای مدافع حزب توده ایران و اتحاد شوروی، پس از سالهای ۱۹۹۰، "غیر چپ"، "ضد چپ" و یا ستایشگر شوریده سرمایه داری شده اند! و ما همچنان بر سر آرمان دموکراسی و عدالت و سوسیالیسم، پابرجا. چرا که اعتراض و انتقاد ما در آن دوران ناشی از دلسوزیمان به توده زحمتکش و نهضت چپ ایران بود و همان انگیزه هنوز بجای خویش محکم و استوار پابرجاست. گذشت روزگار ما را صد چندان بیشتر به فساد کاپیتالیسم و تضاد آن با منافع مادی و معنوی نوع بشر و توده زحمتکش و نیزطبیعت متقاعد کرده و به ضرورت جهانی دیگر.
.
ما همچنانکه در آن سالها تسلیم قدرت و فضای مسلط نگشتم و هر آنچه اقتضای حقیقت و عدالت بود، گفتیم، اکنون نیز مقهور این فضای مسموم نمی شویم. بگذار آنانکه مثقال امیدی دارند، امید بردارند، بگذار سردوشی های نداشته مانرا دوباره باز کنند!!!!!. من هرچند عضو ساده حزب چپ ایران "فدائیان خلق" ام ولی خود را در عین حال و ضمن حفظ نظرات انتقادی یا اعتراضی، غمخوار و طرفدار همه سازمانها و احزاب چپ ایران می دانم. پس با صدای بلند می گویم:
"۱۰ مهر، سالروز تاسیس حزب توده ایران گرامی باد!"
و درین وانفسا، به همه کوشندگان راه آزادی، عدالت و سوسیالیسم هزار درود!
٭٭٭
هئچ شمعین باشینا دولانمامیشام،
من تکجه گونشین پروانه سی یم!
سیروس مددی
۱۰ مهر ۱۳۹۷

برگرفته از: 
بر گرفته از فيس بوك نويسنده
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: 

دیدگاه‌ها

تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
برای سیروس مددی عزیز، آن جان شیفته ی آزادی:
به نقل از داستان "اصلی-کرم" ( به قلم آ.ائلیار ، که امیدوارم به زودی منتشر شود):
آرتیق امکartıq əmək: استثمار، اضافه ارزش
---
من عاشیغام ائللره
شیرین-شیرین دیللره
قوی اولوم طبیب درمان
ظولوم گؤرموش ائللره.
*
بارابارلیق، آزادلیق‌دیر
مرامیمی خبر آلسان
دورو سئویل، دورو کؤنول
مرامیم‌دیر، خبر آلسان.

قم-غصه یه، عؤمور دئمه‌م
من عاشیغام گؤزل‌لییه
آرتیق امک، آرتیق ظولوم
قم-غصه یه، عؤمور دئمه‌م.

هامی ایشله‌سین، هامی یئسین
هامی دئسین، هامی گولسون
قم-غصه یه، عؤمور دئمه‌م
مرامیم‌دیر، خبر آلسان.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
آقای مددی: کمونیستها و مذهبیون چه دسته گلی بر سر ملتهای جهان زدند؟ بجز جنگ و خونریزی آدمکشی و شکنجه چه چیزی به ارمغان آوردند؟ چه خدمتی در زمینه پیشرفت صنعت و دمکراسی به جهانیان ارائه دادند؟ که حالا ما باید آب تطهیر بر سر آنها بریزیم، این همه انسانهائی که بخاطر گفتن زنده باد مرده باد در جنگ و یا در زندان کشته شدند کجا را فتح کردند؟
بگذارید آن خانواده های داغداری که فرزندانشان، همسرانشان و یا والدینشان را که در راه افکار بی سرانجام راهی جوخه های اعدام شدند، حداقل با فراموشی عزیزان خود تسکین یابند، داغ خانواده های دغدار را تازه نکنید! عدالت اجتماعی پیشکشتان.
سو گتیرن دئیردیز گلیفلری یاشادوز