چه چیز عاید مردم و تحول تاریخ میشود؟

از افشاگری ها و کنار رفتن پرده ها

جستجو، که خودش را هنوز کاملا نگرفته و در حالت مایع و لغزان قرار دارد، از جائی آغاز میکند که اینها نباشند.در این مسیر از روی استیصال و نداشتن اطلاعاتی که هنوز به دست نیآورده اند، ممکن است به نزدیکترین فاصله دست انداخته و از دشمنان ِ این چهره ها و قرارداد هایشان، آغاز کنند. اینجاست که ورود چهره های راست افراطی که شعار های آتشین علیه هر آنچه چهره های سابق وعده کرده و به راه انداخته بودند، آغاز میشود. اتریش، ایتالیا، باویر آلمان و این آخری یعنی برزیل، در همین راستا هستند. معلوم است که هنوز جستجو

موضوع روزنامه نگار سعودی که در هفته های پیش، جای بزرگی در رسانه های خبری اشغال کرد تحلیل های متعددی با دیدگاه های درون قدرت یافت. از دعوا های بین کشور ها، و سرویس های وابسته به آنها گرفته تا تداخل و تخاصم منافع همان قدرت ها.
اما سوالی که من مطرح میکنم به نتیجه این رویداد و کشاکش های خبری ِناشی از آن روی تحول تاریخ، و دستاورد فکری و روحی مردمی ست که خارج این جریانات وبزن وببند ها قرار دارند.

از دید من، مردمان نفرت زده از جنایت و چهره های سفاک و طمّاع که در سایه انباشت ِ پول شباهتی انسانی می جویند، قاطعانه به افق های دیگر رو آورده و در نامیدی کامل و بدون تردید نسبت به چهره های موجود سیاسی، و مدعیان تفکرات سیاسی در صحنه، جستجو برای جهانی خالی ازین چهره ها و قرار داد ها با مولفه های تازه را آغاز میکنند.
در واقع با بریدن هر نوع شک و شبهه، از ین چهره ها و از روابط یک جهان ِ"دیگر کهنه"، آزاد میشوند.

جستجو، که خودش را هنوز کاملا نگرفته و در حالت مایع و لغزان قرار دارد، از جائی آغاز میکند که اینها نباشند.
در این مسیر از روی استیصال و نداشتن اطلاعاتی که هنوز به دست نیآورده اند، ممکن است به نزدیکترین فاصله دست انداخته و از دشمنان ِ این چهره ها و قرارداد هایشان، آغاز کنند. اینجاست که ورود چهره های راست افراطی که شعار های آتشین علیه هر آنچه چهره های سابق وعده کرده و به راه انداخته بودند، آغاز میشود. اتریش، ایتالیا، باویر آلمان و این آخری یعنی برزیل، در همین راستا هستند. معلوم است که هنوز جستجو ها به دورتر ها نرفته و در همان "دم دست" و فوتی وفوری عمل میکند. اما ناامیدی از همین ها ست که جستجو را به راهای دورتری خواهد برد.
"پیر روزن والن" تاریخ دان و متفکر فرانسوی به درستی می گوید که آنچه از دموکراسی مانده بر مبنای احساسات عمل میکند و نه تفکر و ایده هائی نو که قرار بود حضور دموکراسی مولّد و مبدع آنها باشد. به قول او امروز تغییر و تبدل های سیاسی بر مبنای استفاده از" خشم" مردم نسبت به این یا آن مورد انجام می گیرد. عواطف و احساساتند که سکاندار تحولاتند.

اما به گمان من، با توجه به کوتاهی عمر احساسات و عواطف و زود سوختن آنها، از دل همین صحنه ها ایده ها و تفکرات نو خواهند جوشید و آنچه را بدوی و ابتدائی ست کنار خواهد زد.
احساسات و عواطف از جمله خشم، به سرعت شکل می گیرند و به سرعت هم فروکش میکنند ولی شکل گیری تفکر و اندیشه سیری بسیار کُند تر دارد ولی بعد از شکل گیری و تبلور دیرپا تر است.
و از سوی دیگر هر چقدر امر "سقوط " به خاطر جاذبه زمین به آسانی انجام می گیرد، "صعود" بخاطر مقاومت همین جاذبه، مشکل است. تعدد و تکثیر چهره های تاریک و ضد بشر ، آسان تر از پدیدار شدن چهره های روشن و مقاومی ست که در برابر همه هیجانات پائیده و اصالت انسانی خود را حفظ کرده باشند. برای همین شاید زمان بیشتری لازم بوده باشد ولی بدون تردید از کنار همین شوره زار ها، هر چه بیشتر انزجار از سیمای هولناک انسانیتی مسخ شده و به دشمنی با نوع خود گرائیده، تقویت میشود، محیط برای جستجوی انسانیتی متفاوت با آنچه در دل روزنامه ها و رسانه های خبری تنوره میکشد، باز خواهد شد.
انسان در رمیدن از برخی ارزش ها و مُعّرفان آن، رو به افقی میکند که زادگاه ضد آن ارزش ها باشد.

پس دستاورد معرفی رذیل ترین اعمال در صحنه سیاسی، انسانهای عصر ما را دسته دسته به افق های مخالف با این جانوران سوق خواهد داد. آنها از بند هائی که به این موجودات و این چهره ها متصلشان کرده، می گسلند و رها میشوند. این آزادی از فساد و تباهی و دروغ و کنار کشیدن از صحنۀ مطرح شدن آن، راه را برای تنفس هوائی تازه می گشاید.
در همانحال، چون این آدمک ها و صورتک های آدم نمائی که هر روز در پلیدی آنها داستانهای تازه ای رو میشود، بدون این جمع کثیر آدمهای بند شده و هورا کش ، یا این پا آن پا کننده، حضوری حقیقی ندارند، حتما فرو خواهند ریخت. اینچنین است که مدیریت خشم و احساسات، در دراز مدت کارائی نداشته و تحول تاریخ و نیاز آن به اعتلای شعور موجودی به نام انسان، به مرحله ی بعدی یعنی همگانی شدن تعقل، و اندیشه پا خواهد نهاد.
پا نوشت:
https://en.wikipedia.org/wiki/Pierre_Rosanvallon
https://laviedesidees.fr/_Rosanvallon-Pierre_.html
نگاهی نیز بیندازید روی سایت روزنامه فیگارو به این مطلب کوتاه در مورد رشد روز افزون زیارت های مذهبی در فرانسه، در بیش از چهل هزار محل عبادت. این سیاحت ها نه از سوی افراد با ایمان بلکه غیر مذهبی نیز صورت می گیرد برای تغییر ذائقه و گرفتن الهامات فکری.
http://www.lefigaro.fr/voyages/2018/10/24/30003-20...

انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: