شیادی های جدید حکومت برای گریز از انزوا

از لابلای پست های مجازی ام:

1

وقتی تخریبگرها و بیزنسمن ها و شارلاتان ها و دلال های سیاسی از اتحاد حرف می زنند یعنی اینکه کثافتکاری های سیاسی و شخصی شان دیگر کاربرد ندارد. یعنی اینکه به بن بست خورده اند.
فریب این نوع سیاسیون که فریاد می زنند بیایید متحد شویم را نخورید.
اتحاد خودش آدمهایی دارد که هر وقت زمانش ایجاب کند آنها را از متن دموکراسی و اندیشه و انسانیت به گرد میز خویش می نشاند.

 

2

 سالهای سال است که حکومت برای گریز از انزوا دارد بازی های جدید ارائه می دهد. یکی از این بازی ها ظهور مدعیانی است که ادعای امام زمان بودن دارند.

حکومت هر از گاهی یک احمق را وارد این معرکه می سازد و با استفاده از کانال های تبلیغاتی سعی می کند که توجه ها به آن نقطه متمرکز سازد. هدف حکومت این است که به مردم القا کند این رهبران دینی سیاسی بهترین ملجاء و نقطه ی اعتماد هستند.

حکومتی که دین را سالهاست بهانه ی اختلاس و چپاولگری و زور و ستم و ترور و وحشت ساخته می خواهد با این روش‌های احمقانه چنین القا کند؛ آنهایی که دین را بهانه کرده اند ما نیستیم دیگران هستند. در این مورد و در مورد چگونگی سوء استفاده ی حکومت از احمق های سیاسی در داخل جریان های سیاسی و دینی و جریان های ملیت ها در آینده ی نزدیک متن مفصلی منتشر خواهم کرد.

 

3

اگر زمین به خورشید نزدیک شود خواهد سوخت و اگر از آن دور شود یخ خواهد بست. فاصله ی بین خورشید و زمین فاصله ای برای زیستن است، مسیر زندگی و بودن است. این خورشید نیست که به ما جان می بخشد بلکه حفظ فاصله ی درست است که جانمان می بخشد. بعضی وقت ها لازم است که برای حفظ خویش فاصله ها را حفظ کنی.

 

4

منتظرید که بنویسم اما قلم بی خانمان است و ذهن من خانه ام نیست دیگر. قول داده ام به یکی که ابروهایش را عقاب باشم در تنهایی فراسوها. قول داده ام به یکی، سینه اش را بسوزم در درون رمان در راه. قول داده ام به خودم که فرای این خیمه شب بازی ها و شوها و قدرت ها گونه های او را که کهکشانهای من هستند تا اوج جاودانگی بزیم. 
که خواب مردم دنیا سنگین تر از گناه اولین حواست. که خواب مردم دنیا چاه عمیق بی انتهاست و من در آن چاه مدام دارم فرو می روم و فرو می روم.

انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: