کنفرانس ورشو و فرصت های در دسترس

در کنفرانسی که موضوع ان ایران است لاجرم کسی و کسانی باید ایران را نمایندگی کنند این مسئله به اندازه کافی مهم است که قابل چشم پوشی نباشد, وقتی که ملاهای حاکم بدلیل جنایتکاری, تبهکاری و منفور بودن صلاحیت نمایندگی مردم ایران را نداشته باشند, لاجرم حضور اپوزیسیون ایرانی متشکل و متحد با همه اجزای ان درچنین کنفرانسی یک ضرورت است.
 

پمپئو وزیر خارجه امریکا در گفتگویی با فاکس نیوز برگزاری کنفرانس بین المللی ورشو را اعلام کرد, این کنفرانس قرار است در روزهای 13 و 14 فوریه در ورشو لهستان  برگزار گردد و موضوع ان در باره خاورمیانه با تمرکز بر سیاست های منطقه ای ایران می باشد.

گفته می شود بیش از 70 کشور امادگی خود را برای شرکت در کنفرانس ورشو اعلام کردند.

اعلام برگزاری کنفرانس بین المللی در کشور لهستان, واکنش های تندی را در بین سران, مسئولان ومطبوعات نظام برانگیخته است.

سران و گارگزاران رژیم اخوندی هر جا قیافه را تنگ می بینند با بکار بردن واژه “اسلام “و “ایران” بجای حکومت نا مشروع, ضد ایرانی و ضد اسلامی خود تلاش میکند حقایق را وارونه جلوه دهند و در این مورد نیز با نشست “ضد ایرانی” خواندن کنفرانس ورشو تلاش کردند اذهان ساده را فریب دهند, در حالیکه کیست که نداند قریب به چهل سال است مردم ایران حاکمیت جمهوری اسلامی را یک حاکمیت ضد ایرانی می شناسند.

یک مقام ارشد امریکایی نیز در پاسخ به این دجالگری رژیم گفته است: کنفرانس ورشو نه کنفرانسی “ضد ایرانی” بلکه علیه سیاست های ویرانگر حکومت ایران است.

22 بهمن (12 ژانویه) کاردار لهستان در تهران به وزارتخارجه فراخوانده شد و به وی ضمن اعتراض به برگزاری کنفرانس ضد نظام در لهستان اعلام کردند که در صورت عدم اقدام جبرانی فوری از سوی لهستان, تهران ناچار به اتخاذ اقدامات متقابل خواهد بود.

از سوی دیگر جمهوری اسلامی در واکنش به اجلاس ورشو خبر از لغو هفته فیلم لهستان در تهران داد.

ظریف نیز در واکنش به این خبر در توئیتی عکس هایی را منتشر کرده است که یاداور رفتار انساندوستانه ایرانیان در پناه دادن به لهستانی ها در جریان جنگ جهانی دوم است.

صرف اقدام به چنین توئیتی انهم با خرج کردن از کیسه ملت ایران در یک رویداد تاریخی راجع به مهمان نوازی مردم ایران نسبت به پناهندگان لهستانی در زمان جنگ جهانی دوم که هیچ ربطی به این رژیم ندارد, بخودی خود بیانگر دست خالی رژیم در این زمینه است.

بخش عمده اخبار رسانه های داخلی بویژه نشریات اصلاح طلب شامل مطالب بسیاری حول دلایل برگزاری اجلاس ورشو و بطور خاص دلایل انتخاب کشور لهستان بود.
رسانه های اصولگرا نیز ضمن انتشار مطالبی برخی سیاست های دولت در خصوص برجام و اقدام ویژه مالی اروپا را مورد نقد قرار دادند.

واکنش مقامات رژیم و از جمله محمد جواد ظریف, علی شمخانی, عباس عراقچی و عباسعلی کدخدایی در رسانه های هر دو طیف اصلاح طلبان و اصولگرایان بازتاب وسیعی داشته است.
ظریف در توئیتی برای یادآوری به میزبان شرکت کنندگان در همایش ضدایرانی ورشو میگوید: «کسانی که در آخرین نمایش ضدایرانی آمریکا شرکت کردند یا مرده اند یا سیاه ‌رو شده اند یا به حاشیه رانده شدند و ایران قوی‌تر از همیشه است…».

علی شمخانی دبیر شورای امنیت ملی نظام در واکنش به اطلاعیه برگزاری اجلاس ورشو گفته است: «ادمی که می گوید تحریم با حداکثر فشار وقتی به همایش و کنگره میرسد مفهومش این است که قافیه را باخته است».

عباس عراقچی معاون وزیر خارجه رژیم نیز در واکنش به اجلاس لهستان با انتشار عکسی از قبرستان لهستانی ها در تهران در صفحه توئیت خود نوشته است: « 1892 لهستانی از سال 1942 تا کنون در قبرستان لهستانی ها در قلب تهران ارمیده اند».

حشمت الله فلاحت پیشه رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نیز برگرازی اجلاس ورشو را جنگ روانی دانست و گفت که این جنگ روانی می تواند به عرصه شکست امریکایی ها تبدیل شود».

گفته می شود این کنفرانس از این زاویه نیز حائز اهمیت است که امریکا تلاش خواهد کرد رهبران کشورهای عربی را بهمراه نخست وزیر اسرائیل به این کنفرانس دعوت کند و از انزوای رژیم حداکثر بهره برداری را بکند.

روزنامه جوان اما توئیت های ظریف را ناکافی دانسته و نوشته است:« این که نباید تفاوتی میان نوع و میزان دشمنی دولتمردان امریکایی اعم از جمهوریخواه و دمکرات قائل شد در جای خود قابل بررسی است, اما پرسش اساسی اینست که چرا رویکرد واحد و قاطعانه نباید در مواجهه با امریکا و کشورهای اروپایی توسط دستگاه سیاست خارجی اتخاذ نشود و تنها به بیانیه و توئیت اکتفا کرد و دلخوش بود؟».

در شرابطی که می بینیم که امریکا, اروپا و کشورهای منطقه بشدت بسیج شده اند و درگیر پروژه ای بمنظور مطرح کردن موضوع ایران وایجاد یک ائتلاف بین المللی علیه ان هستند, لاجرم فعال شدن اپوزیسیون ایرانی مقیم خارج یک ضرورت اجتناب ناپذیر می باشد.

گر چه این حرف درستی است که کنفرانس ورشو یک کنفرانس کشوری است و تنها دولتها اجازه حضور در ان را دارند, لیکن به نظر من این موضوع هم براحتی قابل به چالش کشیدن است, مشروط به این که اراده کافی برای این کار وجود داشته باشد.

در کنفرانسی که موضوع ان ایران است لاجرم کسی و کسانی باید ایران را نمایندگی  کنند این مسئله به اندازه کافی مهم است که قابل چشم پوشی نباشد, وقتی که ملاهای حاکم بدلیل جنایتکاری, تبهکاری و منفور بودن صلاحیت نمایندگی مردم ایران را نداشته باشند, لاجرم حضور اپوزیسیون ایرانی متشکل و متحد با همه اجزای ان درچنین کنفرانسی یک ضرورت است.

ضمن این که اگر راه ورود به این کنفرانس بسته است, قطعا هزاران امکان دیگر برای رساندن صدای فریاد و اعتراض و ازادیخواهی مردم ایران وجود دارد.

در اینده بیشتر در این باره صحبت خواهیم کرد.

کاوه ال حمودی

Kaveh179@gmail.com

منبع: 
تریبون ایران
انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: