چرا باید به جای "ائتلاف سازی" "اعتماد سازی" کنیم؟

در شرایط کنونی که رژیم جمهوری اسلامی در آستانه فروپاشی قرار دارد نبود اعتماد و اتکا مردم به اپوزیسیون مانع تسهیل در فروپاشی رژیم شده است. از این رو هم اکنون ما بیش از هر زمانی نیاز به راهبردی جدیدی داریم. راهبردی که در خدمت خواسته های مردم باشد.

ایجاد ظرفیت "اتکا و اعتماد" بهترین و مهترین راهبردی است که می تواند ناجی جریان های اپوزیسیون و مردم ایران باشد اما بیاندیشیم که اپوزیسیون این ظرفیت را ایجاد کرده یا خیر؟

جمع نگاه های "تئوریکی و عملیاتی" جریان ها و گروه های اپوزیسیون به عقیده صاحب نظران امری محال است و برخی با دادن آدرس غلط و جمع این نگاه ها به کمک از واژه ها  به دنبال "ائتلاف" برای رهایی هستند.

تجربه نشان داده که به سرانجام نرسیدن ائتلاف ها  تنها مستهلک کردن امید مردم را در پی داشته است و نتیجه آن بر روی مردم  پذیرش رژیمی روی کار بوده است.

آخرین دست از تلاش های مهم اپوزیسیون که با هدف یک ائتلاف شکل گرفت و کار به جایی نرساند "شبکه ایرانیاران" است که البته با رویکرد صحیح وارد این موضوع شد اما چون دارای نقصان ظرفیت اعتماد بود به نتیجه نرسید به این نشان که حتی رضا پهلوی که از این شبکه حمایت می کرد از این شبکه جدا می شود.

هنوز تجربه و نقاط ضعف این سطح از ائتلاف بررسی نشده شهرام همایون در پی یک ائتلاف دیگر است همایون در حالی به گفت و گو و پذیرش نگاه های جریان های مختلف است که به هیچ شکل ممکن ظرفیت اعتماد را شکل نداده و از سوی دیگر به این مسئله نمی اندیشد که آیا افرادی که با آن های به دنبال ائتلاف است به عنوان نماینده مورد تایید جریان خود هستند؟

تجزیه طلب دیروز که با ادعای فدرالیسم جلو آمده است یا پادشاهی که جمهوریت را مطرح می کند و ... از "اتکا و اعتماد" مردم می کاهد ما در حالی به دنبال ائتلاف هستیم که هر یک از جریان های اپوزیسیونی در درون خود پراکنده هستند و یکدیگر را قبول ندارند و ساز و کاری برای معرفی نماینده و فصل خطاب بودن در جریان خود ندارند.

مهمترین عاملی که باعث می شود مردم به اپوزیسیون نزدیک شوند ایجاد ظرفیت "اعتماد و اتکا" است این ظرفیت به هیچ عنوان دیده نمی شود.

بر این باورم که ائتلاف را نه در سطح "سایر جریان ها" بلکه باید در "سطح هر جریان" به صورت مستقل ایجاد کرد چرا که ائتلاف مستقل جریانات، مقدم است بر ائتلاف در سطح سایر جریان ها.

پیشنهادم به افرادی چون شهرام همایون این است که ابتدا ائتلاف در سطح جریان سلطنت طلب ایجاد بنمایید و بعد به سراغ جریان های دیگر بشتابید و این ایده ائتلاف در سطح سایر جریان ها را به نابودی نکشانید.

متاسفانه اختلاف و رقابت در میان فعالان سياسى اپوزیسیون بر سر منیت های فردی كه مدام در حال کشمکش اند، و تا حدی که برخی منافع ملی و رنج مردم را فدای تمایلات شخصی خود کرده اند تمامی ندارد و هر روز با سوزاندن ایده های جدید به رقابت یکدیگر می روند.

در پایان می توان گفت که مستهلک کردن امید مردم توسط رژيم و سرگرم نمودن آنان به مبارزه مجازی و دور کردن شان از مبارزات حقیقی یکی از راهبرد های است که رژیم پیگیری می نماید.

 

نیما رامین

برگرفته از: 
ایمیل دریافتی
بخش: 
انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: