قضیه سردار جعفری

البته سردار جعفری بسیار خوش شانس است که تا کنون «سر» و «سردوشی»هایش محفوظ مانده است و از این جهت باید همچنان سپاسگزار ولی امر مسلمین جهان باشد. سردار فراموش کرده بود که در آن نظام الهی او نقشی بیش از «چماق» ندارد.

 

بعضی وقت ها بعضی ها فیل شان یاد هندوستان می کند و حد و حدودشان را فراموش می کنند و پایشان را از محدوده های تعیین شده بیرون می گذارند. در عالم  سیاست چنین فراموش کاری هایی گاه به قیمت «سر» و گاه به قیمت از دست دادن جاه، مقام و آبرو تمام می شود. در رژیم جمهوری اسلامی خیلی ها به این عارضه دچار شدند. از نهضت آزادی، جبهه ملی، توده ای و فدایی و مجاهدین خلق گرفته تا  بنی صدر، قطب زاده، حسینعلی منتظری، کروبی و موسوی ....

 در نظام های فاشیستی مانند جمهوری اسلامی یک خادم رژیم در چشم برهم زدنی می تواند به خائنی بالفطره مبدل و معرفی گردد. در نظام های توتالیتر هیچکس امنیت تضمین شده ندارد، حتی کسانی که برای اثبات وفاداری به نظام بطور علن هموطنانشان را کشته و یا شکنجه کرده اند. سردار جعفری بالاترین فرمانده نهادی بود که دست به چنین اعمالی زده است. حال او در چشم برهم زدنی برکنار و با تنزل مقام به جایی فرستاده می شود که برود و به بازآموزی خط و مرزها بپردازد. البته سردار جعفری بسیار خوش شانس است که تا کنون «سر» و «سردوشی»هایش محفوظ مانده است و از این جهت باید همچنان سپاسگزار ولی امر مسلمین جهان باشد. سردار فراموش کرده بود که در آن نظام الهی او نقشی بیش از «چماق» ندارد. هنگامی که در جریان سیلاب های اخیر به سردار سلیمانی که از جهت سازمانی پاسداری تحت امر او بود، اجازه داد تا نیروهای شبه نظامی بیگانه را به داخل مرزهای ایران بیاورد و در مقابل کابینه اسلامی-یا همان دولت روحانی- که بازوی سیاسی ولایت امر است، قدرت نمایی کند، دچار مهمترین اشتباه محاسبه زندگی خود شد. جعفری و سلیمانی بازی خطرناکی را برای ماهیگیری سیاسی از آب گل آلود سیلاب ها آغاز کرده بودند. سردار جعفری و سردار سلیمانی در یک نکته با هم اشتراک دارند. هر دو مردانی «میدانی» هستند. در میدان عمل، یکی در داخل و دیگری در خارج، سیاست های دیکته شده از سوی ولایت فقیه را با قوه قهریه به پیش برده اند. آنها بنا به قاعده نبایستی وارد بازی های سیاسی می شدند، اما طوفان های بنیان کن سیاسی، بالاجبار پای پاسداران، بویژه فرماندهان آنان را به سیاست باز کرده است. این بار ولی فقیه با برکناری جعفری و تنزل مقام او توانست بحران بزرگی را فعلا تحت کنترل درآورد. این اقدام خامنه ای معنایی جز ادامه سیاست نرمش قهرمانانه و باز گذاشتن دست روحانی و ظریف برای یافتن راه حل سیاسی برای بحران مرگباری که رژیم در آن گرفتار آمده ندارد. خامنه ای با انتصاب سردار سلامی، عنان سپاه را به فردی سپرده است، که صرفا اراده ولی امر را به اجرا درآورد و برای سپاه پاسداران  نقشی فراتر از چماق ولایت تصور نکند.  

 احمد تاج الدینی

 29.آوریل2019/4. اردیبهشت 1398

.

منبع: 
منبع نخست انتشار:کیهان لندن
انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: