در گرماگرم بلایای سیل ویرانگر , دشمن اصلی را فراموش نکنیم

شکی نیست که رژیم می خواهد با این کار به طرف حسابهای خود یعنی به امریکا بطور خاص و به غرب به طور عام بگوید که ببینید واکنش مردم ایران نسبت به ورود شبه نظامیان خارجی چگونه است؟ در حالی که نسبت به سپاه پاسداران چنین واکنشی وجود ندارد و به این وسیله می خواهد سپاه پاسداران را به عنوان نیروی مردمی به ثبت برساند.

 

در شرایطی که سیل سراسر کشور از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب را فرا گرفته  و اخبار بسیار درد اوری از شرایط و وضعیت مردم به گوش می رسد و اموال و دارایی ها و کشت و کار مردم به فنا رفته است, عملا دولت در رابطه با کمک رسانی به مردم و امداد رسانی کار مشخصی انجام نداده است.

این گفته رئیس جمهور روحانی که مردم سیل را بلا می بینند ولی دولت ان را رحمت... بخوبی بیانگر این واقعیت است که ملت در یک وادی سیر می کند و دولت در وادی دیگر.

 البته درگیرودار این اظهار نظر شوکه  اور روحانی و رحمت توصیف کردن سیل ویرانگر و عدم دادن براورد مشخص از میزان تلفات و خسارات سیل, صلیب سرخ بین المللی شمار آسیب دیدگان سیل در ایران را دو میلیون نفر تخمین زد و بر نیاز "فوری" آنان به کمک تاکید کرد.

در حالیکه عملا تنها دغدغه حاکمیت کنترل مردم و به اصطلاح تامین امنیت می باشد و در همین رابطه نیز تعدادی از گروههای مردمی را به جرم کمک رسانی به مردم دستگیر کردند, آش انقدر شور شده بود که شاهد حاد شدن تضاد سر و بدنه نظام بودیم و دیدیم که بدنه نظام از بخشداران گرفته تا فرمانداران و فرماندهان محلی اعتراض و گلایه داشتند چرا هیچ جدیتی در امر رسیدگی به مشکلات مردم سیلزده دیده نمی شود 

از سوی دیگر در یک تحول بسیار عجیب و نا میمون, رسانه های حکومتی خبر به ورود شمار زیادی ار شبه نظامیان مسلح هوادار رژیم و اعضای گروه تروریستی قدس از قبیل گروه شبه نظامی عراقی حشد الشعبی و النجبا و گروه افغانی فاطمیون و گروه پاکستانی بنام زینبیون به مناطق سیلزده را دادند.

نسبت به ورود نیروهای شبه نظامی نیروی قدس به داخل خاک ایران واکنش های بسیار زیادی از سوی ایرانیان در فضای مجازی وجود داشته است.

واکنش ها اغلب بیانگر ناخشنودی و دافعه نسبت ورود نیروهای خارجی و بخصوص نیروهای عراقی به خاک ایران بود, موارد قابل توجهی دوران جنگ 8 ساله ایران و عراق را یاداوری کردند.

واکنشهای صورت گرفته بسیار قابل فهم هستند, زیرا بهر حال ورود یک نیروی شبه نظامی به خاک یک کشور, تحولی بسیار خطرناک, نادر و غیر معمول بشمار میرود.

لیکن باید ابتدا به این پرسش پایه ای و اساسی هم پاسخ داد که یک نیروی خارجی چه بلایی می تواند بر سر ملت بی پناه ایرانی بیاورد که سپاه پاسداران تا کنون نیاورده باشد؟

شکی نیست که رژیم می خواهد با این کار به طرف حسابهای خود یعنی به امریکا بطور خاص و به غرب به طور عام بگوید که ببینید واکنش مردم ایران نسبت به ورود شبه نظامیان خارجی چگونه است؟ در حالی که نسبت به سپاه پاسداران چنین واکنشی وجود ندارد و به این وسیله می خواهد سپاه پاسداران را به عنوان نیروی مردمی به ثبت برساند.

برخی از تحلیلگران برانند که وارد کردن نیروهای شبه نظامی خارجی به ایران در حقیقت واکنش نظام در قبال قرار دادن سپاه پاسداران در لیست تروریستی می باشد و در حقیقت ولی فقیه با این اقدام  می خواهد به طرف حساب خودش یعنی امریکا بگوید که ما جدای از سپاه پاسداران نیروهای هوادار مسلح دیگری هم داریم و این ها اماده اند که تا در مواقع  لزوم در مقابل هر گونه عمل خصمانه از ما دفاع کنند.

در این میان بی عملی گروههای اپوزیسیون بسیار دیدنی است.

عده ای تحلیل کردند که ورود شبه نظامیان به ایران گامی در راستای سوریه ای کردن ایران است.

عده ای دیگر فرمان صادر کردند و خط درگیری با این نیروها را دادند بدون این که قدری در باره عواقب چنین درگیری برای مردم بی دفاع فکر کرده باشند.

برخی دیگر گفتند که این علامت افلاس و روشکستگی نظام است...

ولی هیچکدام راه حل و رهنمودی برای سیلزدگان در چنین شرایطی ندادند که برخورد اصولی چیست؟

باید دید که در چنین شرایطی برخورد درست و بهترین اقدام چیست؟

بی شک کشاندن وضعیت به سمت درگیری مردم با نیروهای شبه نظامی مزدور رژیم کار درست و سودمندی نیست و نتیجه ای جز تحقق نقشه های شوم ارتجاع ندارد.

در چنین شرایطی بهترین گزینه, تلاش برای خنثی سازی و جذب این نیروها توسط اهالی مناطق سیلزده می باشد.

هر کس با فرهنگ عراقیان مختصر اشنایی داشته باشد, میداند که عراقیان قبل از این که نیروهای ایدئولوژیک و مذهبی باشند, گرایشات ملی و قومی دارند, بنابراین محال است که بر روی عرب های اهوازی سلاح بکشند.

درمیان نیروهای شیعه عراقی بسیاری ملی گرا هستند و گرایشی به اخوندهای حاکم بر ایران ندارند و بدلیل بیکاری و فقر مجبور به ورود احزاب و گروههای شیعی شدند. ما در قیام های اخیر بصره و دیگر مناطق شیعه نشین شدت نفرت و کینه مردم عراق و بخصوص شیعیان از سلطه شوم نظام اخوندی بر امور داخلیشان دیدیم.
موضوعی که در حضور نیروهای شبه نظامی عراقی باید به ان توجه شود اینست که مردم سیلزده می توانند بسادگی قربانی این تحول باشند که خودشان در ایجاد و شکل گیری ان هیچ نقشی نداشتند!

در حالیکه میشود با این مقوله به شکل دیگری هم برخورد کرد و می توان بمثابه نیروی تاثیر گذار تلاش کرد  مسیر حوادث را در مجرای دلخواه و بر خلاف میل دشمن سوق داد.

واقعیت اینست که اگر عرب های اهوازی هشیار و حواس جمع باشند می توانند توطئه های دشمن ضدبشری را نقش بر اب کنند.

به نظر من اهالی خوزستان و بخصوص عربهای اهوازی می توانند با پیش گرفتن سیاست جذب بجای تقابل و رویارویی و پیش گرفتن سیاست تعامل تلاش کنند نیروهای عراقی را به سمت خود و به نفع خودشان جذب کنند, اگر چنین سیاستی را در پیش بگیرند بسیار بعید می دانم که عراقیان با هر دیدگاه و هر خواستگاهی بر روی شهروندان عرب که همخون و هم کیش خودشان هستند سلاح بکشند. 
واقعیت اینست که در دنیا همه مسائل به صورت نظامی قابل حل و فصل کردن نیستند, ما باید یاد بگیریم که در سیاست هم تضادهایمان را به نحو درستی حل و فصل کنیم و بین دشمن اصلی و فرعی تفاوت قائل شویم, گاهی وقت ها میشه با قدری هشیاری و حواس جمعی, نقشه های دشمن را به شکست کشاند. و دشمن را درون چاهی که برایمان کنده است بیفکنیم.

آری با هشیاری و حواس جمعی میشود دشمن را شقه کرد و طرح ها واهدافش را نقش بر اب کرد.

نکته قابل توجه این است که اخبار و رویدادها نشان میدهد عراق دارد ارام ارام از ملاها فاصله می گیرد و به عربستان سعودی نزدیک می شود و این پارامتر مهمی است که رژیم در محاسباتش اصلا ان را وارد نکرده است و به نظرم خامنه ای اشتباه محاسبه بزرگی را مرتکب شده است.

https://fa.euronews.com/.../saudi-arabia-and-iraq-have...

 

 

Kaveh179@gmail.com

 

Image result for ‫کاوه آل حمودی‬‎

 

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: