چرا من؟

به پشت، افتاده ست
و گاه دستی و گه پائی
تکان دهد به عبث این مگس
و گوئی از من می‌خواهد
نگاه ازو برگیرم ...

چرا من؟ 

 

به پشت، افتاده ست 

و گاه دستی و گه پائی 

تکان دهد به عبث این مگس 

و گوئی از من می‌خواهد 

نگاه ازو برگیرم 

بجای منع، درین حرف 

مناعتی ست، غروری، پذیرشی 

و پرسشی که: چرا من؟ چرا تو نه؟ 

به شرم برمی‌خیزم 

و می‌پذیرم: 

نخوانده مهمانم، 

که پاره نانی جُستی بر خوانم! 

اگر که شاعر خوبی هستی، 

بمان تو، من می میرم. 

سعید یوسف - شیکاگو

 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: 

دیدگاه‌ها

تصویر تبریزی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
نام سراینده این سروده "سعید یوسف" است که به نادرست "سعید سوسف" نوشته شده است و باید ویرایش شود! این هم فهرست نوشته های سعید یوسف در ایران گلوبال است

http://iranglobal.info/taxonomy/term/2191