از حق تحصيل به زبان مادری دفاع كنيم!

به مناسبت اول مهر ماه، روز بازگشايى مدارس در كشور!

اول مهر ماه امسال، آغاز سال تحصیلی جدید، در شرایطی از راه رسید که اوضاع کشور، از هر جهت بدتر از سال‌های پیشین است. خطر جنگی خانمان‌سوز همچنان بر فراز ایران و منطقه بال گسترده است و جمهوری اسلامی که فریبکارانه نوید بهبود زندگی مادی و

 به مناسبت اول مهر ماه، روز بازگشايى مدارس در كشور!

از حق تحصيل به زبان مادری دفاع كنيم!

اول مهر ماه امسال، آغاز سال تحصیلی جدید، در شرایطی از راه رسید که اوضاع کشور، از هر جهت بدتر از سال‌های پیشین است. خطر جنگی خانمان‌سوز همچنان بر فراز ایران و منطقه بال گسترده است و جمهوری اسلامی که فریبکارانه نوید بهبود زندگی مادی و معنوی برای مردم می‌داد، همچنان در کار تخریب و بدتر کردن مداوم حال و روز مادی و معنوی مردم ماست. سرمایهداری رانتی و انگل، تحت پوشش و حمایت نظام اسلامی و یا با استفاده از اوضاعی که پیش آمده است، همچنان مشغول مکیدن خون مردم و کشور، در حال اندوختن ثروت‌های کلان افسانه‌ای‌اند و اکثریت مردم گرفتاربیکاری، فقر و فلاکت و نومیدی و درماندگی، و دیکتاتوری دینی همچنان با شلاق و شکنجه و زندان نگهبان وضع فلاکت‌بار موجود است. 

در عین حال، اول مهر ماه نماد ستم و محرومیتی دیگر، محرومیت اکثریت کودکان، نوجوانان و جوانان ایران از تحصیل به زبان مادری‌شان است. این ستم و محرومیت و مبارزه برای رفع آنها را نباید به خاطر دردهای عام و مشترک به فراموشی سپرد و یا به آینده واگذار کرد. محروم کردن میلیون‌ها کودک، نوجوان و جوان از آموزش و تحصیل به زبان مادری، جزو سیاست‌های ضددمکراتیکِ ستیز با زبان‌های مناطق ملی و قومی مردم ایران است که در صد سال گذشته بخشی از ایدئولوژی‌های دیکتاتوری‌های حاکم بر کشور را تشکیل داده است. 

مجبور کردن نزدیک به یک میلیون کودک شش ساله به یادگیری زبانی دیگر، محروم ساختن آنان از امکانات زبان مادری خویش در شکوفاسازی خلاقیت ذهنی، در آموزش و شناخت جهان امر کوچکی نیست که بتوان به راحتی از کنار آن گذشت. محروم ساختن بیش از 8 میلیون کودک و نوجوان و جوان از آموزش و تحصیل به زبان خود، یکی از عوامل جدی در عقب ماندن از درس و ترک تحصیل، بویژه در دوره ابتدایی میان اهالی غیرفارسی زبان کشور است. اینها نه ادعاهای ما، که ترجمه آمار و ارقامی است که خود دستگاه‌های آموزشی کشور منتشر کرده‌اند. این سیاست رژیم درباره کودکان مناطق ملی و قومی- که در دوره اخیر، آنها را رندانه «کودکان دوزبانه!» می‌خوانند، جز قربانی کردن حال و آینده اکثریت جامعه ایران در پیشگاه افکار ارتجاعی و تعصب فارسی‌پرستی افراطی، چیز دیگری نیست. 

محرومیت از تحصیل به زبان مادری نه تنها سبب افزایش محرومیت مضاعف مادی و اجتماعی بخش قابل توجهی از مردم غیرفارسی زبان کشور ما، بلکه بستن راه شکوفایی فرهنگی و آفرینش معنوی آنان نیز هست. با توجه به پیوند میان مردم کشور و تاثیر مستقیم اوضاع اقتصادی و اجتماعی منطقه‌ای در مناطق دیگر کشور، تبعات این ستم و محرومیت، تنها دامن‌گیر غیرفارسی‌زبان‌های ایران نیست، بلکه همه مردم کشور از آن متضرر می‌گردند. از میان برداشتن این ستمگری و تبعیض، به رسمیت شناختن حق تحصیل به زبان مادری از الزامات جدی دموکراسی و عدالت و یکی از پیش‌شرط‌های اساسی توسعه‌ی اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در ایران است. 

حزب چپ ایران (فدائيان خلق) از ضرورت تحصیل به زبان مادری دفاع می‌کند. این، برخلاف تبلیغات مغرضانه و یا ساده لوحانه برخی اشخاص و جریانات، به معنی حذف زبان اداری- آموزشی سراسری- یعنی زبان فارسی- از موسسات آموزشی نیست. ما بر ضرورت آغاز تحصیل به زبان مادری برای کودکان غیرفارسی زبان و آنگاه آموزش زبان فارسی به آنان، تاکید می‌ورزیم. این حق مسلم کودکان، جوانان و نوجوانان مناطق ملی و قومی کشور است که همانند هم‌سالان فارسی زبان خود، تحصیلات خود را به زبان مادری ادامه دهند و این حق، نافی ضرورت آموزش زبان فارسی و یا مانع انتخاب زبان فارسی در آموزش این و یا آن رشته و موضوع درسی و یا آموزش‌های پسین نیست. مقصود استفاده توامان از امکانات هر دو زبان – زبان مادری و زبان فارسی، برای رشد و تعالی مادی و معنوی آحاد جامعه و همه اهالی کشور است. ما این مسیر را عادلانه، انسان‌دوستانه، در خدمت رشد و ترقی کشور و موجب پیدایش و حفظ احساس مشترک نسبت به میهن و حال و آینده آن می‌دانیم. وحدت ملی و یکپارچگی سرزمینی را نمی‌توان از راه تحمیل جبری زبان، تاریخ و فرهنگ یک بخش بر بخش‌های دیگر جامعه تامین کرد. این سیاست ستمگرانه جز به زیان حال و آینده مردم و جز به معنای گسست بیشتر میان مردم کشور ما نبوده و نخواهد بود.

 در تاریخ یکصد ساله اخیر، چپ ایران یگانه نیروی سیاسی جامعه ایران بوده است که در کنار فرهنگ‌پروران و وطن‌دوستان ترقی‌خواه کشور در راه رسمیت آموزش به زبان مادری و برای از میان بردن ستم و تبعیض ملی و قومی در ایران تلاش کرده است. این تلاش نه ناشی از ملاحظات سیاسی، بلکه بخشی از سیستم اندیشه چپ ایران است که برای آزادی، دموکراسی و عدالتاجتماعی و سوسیالیسم می‌کوشد. حزب چپ ایران (فدائيان خلق) با احترام و قدردانی نسبت به همه کسانی که در مبارزه برای فرارویاندن ایران به کشوری دموکراتیک و عاری از تبعیض ملی و قومی، متحمل محرومیت و سرکوب و زندان گشته‌اند، از تغییرات مثبتی که در دوره اخیر در نگرش برخی از شخصیت‌ها و نیروهای اجتماعی کشور نسبت به تحصیل به زبان مادری پدید آمده است، استقبال می‌کند و از همه نیروهای دموکرات و عدالت‌خواه می‌خواهد که برای تامین این خواست تلاش کنند.

محروم کردن کودکان، نوجوانان و جوانان از تحصیل به زبان مادری، دشمنی با آنان، ستمی مضاعف بر غیرفارسی زبانان کشور، مانعی جدی بر سر راه توسعه و شکوفایی اندیشه و فرهنگ در سرتاسر ایران است. این ستمگری و این ستیز با توسعه و فرهنگ باید از میان برداشته شود.

گروه كار ملى و قومى حزب چپ ایران (فدائيان خلق)

اول مهر ماه 1398

 

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: 

دیدگاه‌ها

تصویر تبریزی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
در دوم مهرماه سال ۱۳۹۸ خبرگزاری ها از گرانتر شدن نان گزارش دادند، بر پایه این گزارش نان بربری بیست و پنج درصد گرانتر شد و بهای این نان به هزار تومان رسید و نان لواش نیز سیصد تومان شد

https://khabarban.com/a/25221816

کارگران و رنجبران و دهقانانی که بیل و کلنگ و داس و چکش به دست گرفته و از بام تا شام کار می کنند اما حتی توان خریدن نان ساده را هم ندارند آیا باید نگران نان باشند و یا در اندیشه دبستان به زبان مادری و دبستان به زبان پدری و دبستان به زبان عمه ای و دبستان به زبان خاله ای و نژاد اهورائی آریائی و آرامگاه کورش و گور داریوش و خلیج عربی و الاحواز و کردستان بزرگ و کرماشان و ورمی؟

روشن است که همه این پرت و پلاهای بی خواننده و بی شنونده را شکم سیرهای وابسته به بورژوازی و سرمایه داری می گویند و می نویسند!
تصویر اقبال اقبالی

عنوان مقاله: 
تبیین دقیق و غیر عوامفریبانه شعار ارتجاع قومی چنین است: از نفی حق تحصیل به زنان فارسی دفاع کنیم!
عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
حکومت اسلامی در تمام عمر خود کوشش نمود تا با ابزار اسلام سیاسی در جامعه ایرانی انشقاق ایجاد نماید و برای مافیای کاست آخوندها و وابستگان،قبائی درست کند. عمر این نیروی ارتجاعی بسر آمده و ارتجاعیون ایران ویران کن، در اشکال نو متلاشی کردن بنیادهای همبستگی جامعه را هدف قرار داده اند.
چپ نماهای قومگرا سیاست نفی آموزش به زبان فارسی را ( از نفی حق تحصیل به زنان فارسی دفاع کنیم!) را زیر پرچم دروغین "از حق تحصيل به زبان مادری دفاع كنيم!" دنبال می کنند.
در یک جمهوری دمکراتیک، لائیک، سوسیال و مبتنی بر خودمدیریتی شهروندی، نهادهای خودمدیریت محلی، منطقه ای و شهری، مسئول مستقیم آموزش زبان های دوم و سوم در مدارس خواهند بود که آموزش به زبان های بومی را هم در بر می گیرد.
موضوع نفی آموزش به زبان سراسری (فارسی) در مدارس، تهاجم آشکار ارتجاع قومی علیه همبستگی جامعه ایرانی و تداوم سیاست حاکمان بشکل دیگر است.

عنوان مقاله: 
زبان مادری به پان فارسیست قیرمیزی درست نشان دادن صلیب به دراکـــولاست....
عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
ســـالام دوســـلار..
در پاسخ به پان فارسیست قیرمیزی که نوشته است .. (( در کجای کره زمین و در کدام کشور دبستان ها با ده ها زبان کار می کنند)) جا دارد او را به نوع تحصیل در کشور سوئیس بکنیم..

؟What languages are taught in schools in Switzerland?
In Switzerland, lessons are taught in the language of the region – German, French, Italian or Romansh. From early on, students also learn one of the other official Swiss languages, as well as English.
ترجمه....در مدارس سوئیس به چه زبان هایی آموزش داده می شود؟
در سوئیس ، دروس به زبان منطقه - آلمانی ، فرانسوی ، ایتالیایی یا رومانیایی آموزش داده می شود. از اوایل به بعد ، دانشجویان همچنین یکی از دیگر زبانهای رسمی سوئیس و همچنین انگلیسی را یاد می گیرند. یادمان نرود که جمعیت کشور سویس تقریبآ 8.4 میلیون نفر است.
پــــــــایـــــــان داستــــــان.
تصویر تبریزی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
در کجای کره زمین و در کدام کشور دبستان ها با ده ها زبان کار می کنند که ایران دومین کشور باشد؟ در ایران نیز مانند همه کشورهای جهان تنها یک زبان می تواند زبان کاربردی باشد و این زبان یا باید زبان فارسی باشد و یا ترکی و کردی و عربی و یا هر زبان دیگری اما نه ده ها زبان!

گویندگان و نویسندگان سخنان بی حساب و کتاب و سر دهندگان شعر و شعار درباره زبان مادری پیروان پان های رنگارنگ ناسیونالیستی وابسته به بورژوازی و سرمایه داری، ناسیونالیست های چپ نما، چپ های پوپولیست ناسیونالیزه شده، رویزیونیست های پشیمان از کمونیسمی مانند حزب چپ ایران - فدائیان خلق و آدم های شکم سیر دیگری هستند که روشن نمی کنند با کدام بودجه تریلیونی با ده ها زبان دبستان ها باید کار کنند؟