نامه‌ای سرگشاده به هموطنان غیرفارس زبانم

همه ایرانی‌ها بلا استثناء قربانی استبداد هستند. در بهترین حالت اگر ما زندانی هستیم، دیگرانی هم هستند که زندانبان هستند. بدین معنی هردو باهم در زندان هستیم.

استبداد و تاثیرات بسیار مخرب آن بر همه ما البته نه به یک میزان، به خوبی نمایان است. به زبانی دیگر همه ما حتی حاکمان مستبد ایرانی در کمتر از صد سال گذشته، خود قربانی تفکر و سیاست‌های استبدادی‌اشان شده‌اند. به خانواده پهلوی نگاهی بیندازید، چه شدند؟ پدر و پسری مستبد نه تنها ایران را تحویل یک مشت آخوند واپسگرا دادند بلکه خانواده خود را نیز دستخوش سرنوشتی تاسف‌بار کردند. فکر می‌کنید خانواده خمینی و خامنه‌ای سرنوشت بهتری داشته یا خواهند داشت؟ ابدا!

استبداد غل و زنجیر نیست تا بصورت فیزیکی و قابل رویت در گردن و دست و پای ما باشد؛ بلکه یک ویروس مسری و بدون مرز و شدیدا پیشرونده است که افکار و روان تمامی آحاد جامعه را یک به یک در بر خواهد گرفت. هیچ خانواده و گروه و طبقه‌ و کاسِتی را نمی‌توان از تبعات و آثار ویرانگر استبداد با هیچ دیوار بلندی مصون نگاه‌ داشت.

 استبداد و خورشید یک ویژگی مشترک‌ ولی کاملا متفاوت‌ در کارکرد دارند؛ اینکه از آنِ همه هستند و به همگان تعلق دارند، فقیر و غنی، پیر و جوان، زن و مرد و کودک و کهنسال نمی‌شناسند.

در صد سال معاصر، ما غیر فارسها(غیرمرکزیان) اگر چه دچار ستم مضاعف بوده‌ایم ولی خوشبختانه در آگاهی، بیداری و اشراف به حقوق خود چند قدم جلوتریم. بخشی از این مهم به رنج و محنتی برمی‌گردد که بر ما روا داشته شده و بخش دیگرش هم اینکه از زهدان این رنج تاریخی، رهبران جهان وطنی پا به میدان گذاشته و هدایت دینامیزم اجتماعی حاشیه ایران را برعهده داشته‌اند که ذیل رهبری آنان، آگاهی و درک تاریخی ما از نقض سیستماتیک حقوق و کرامت انسانی‌مان رشد چشمگیری داشته است.

همسنگران آزادی‌خواه، در حال حاضر در یک برهه بسیار حساس و سرنوشت‌ساز قرار داریم. قبل از هر چیز ما به دید و سیاستی استراتژیک با همتی بلند نیازمندیم تا با اتحاد و همدلی از تکرار تاریخ در حق خود جلوگیری کنیم.

در خصوص حقانیت و مشروعیت راهی که ما پیش گرفته‌ایم، کوچک‌ترین شکی به خود راه ندهید، برای طی مرحله گذاری که در آن قرار گرفته‌ایم به اتحاد، همکاری و همدلی نیازمندیم.

لازم است در این مسیر و برهه زمانی چند نکته را به صراحت بیان کرده و سرلوحه مبارزه‌ برحقمان قرار دهیم:

-ما برحقیم، بنابراین از مطالبه کلیه حقوق خود، حتی یک گام عقب نخواهیم نشست.

-برای احقاق حقوق و رسیدن به آزادی و جایگاه درخور و در شان ملتمان از هیچ کوشش و هزینه‌ای دریغ نخواهیم کرد.

-ما دارای حق تعیین سرنوشت هستیم و به کسی دیگر اجازه نخواهیم داد که برای ما تعیین تکلیف کند.

-برای رسیدن به حق خود نیازی به نادیده‌ گرفتن و پایمال کردن حقوق هیچ فرد و گروه دیگری نداریم.

-برای آزادی و دمکراسی نیاز به تخریب و تحقیر هیچ شخص و گروهی نداریم.

ایران آینده، یک دمکراسی توافقی و رنگین‌کمانی خواهد بود؛ بدین معنی هر کسی آن‌گونه که هست، سرجای خودش خواهد بود.

ما پیروزیم چون حق و حقیقت با ماست.

همراه و همدلتان

کاوه آهنگری

سپتامبر 2019

برگرفته از: 
ایمیل دریافتی
بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: