ج.اسلامی، حکومت جانشین، دموکراسی مستقیم

سئوال پیش میاید که " جامعه معترض" چگونه میتواند بر فاشیسم حاکم پیروز شود؟ این بمانند پرسشی ست که " شهروندان معترض آلمانی بر حکومت هیتلر" در جنگ جهانی دوم مطرح میکردند. آنموقع هم " جامعه معترض" زورش به هیتلر نمی رسید. هیتلر توسط یک " ائتلاف جهانی علیه او" شکست خورد.
"خیزشهای" شهروندان معترض ایران، هنوز ضعیف است. باید دید وقتی با "قدرت تمام" حکومت را کنار بزنند، زورشان خواهد رسید، یا نه؟...

ج. اسلامی،
با خاصه های تمام عیارِ یک" حکومت فاشیستی حاکم" ، با قیامهای سراسری دی 96 و آبان 98 ، و اعراضات بعدی، بر آستانه سقوط رانده شد. اما " او"، با "نیروی نظامی عظیمی" که برای کشتارهای بزرگ  و سرکار ماندن آماده کرده، و آنها را به کار میگیرد، خیال رفتن ندارد.  میخواهد این "نیروی نظامی عظیم" را در جهت تبدیل " جامعه به تلی از خاکستر و دریای خون" ، تا آخرین لحظه استفاده کند.
به نظر میرسد قیامهای پیشین ادامه خواهند یافت. نبرد بین حکومت و شهروندان معترض، وارد مراحل جدیدی خواهد شد. چهار حالت میتواند پیش آید:  1- سقوط حکومت، 2- شکست و تسلیم جامعه متعرض، 3- حالت میانی " نه شکست، نه پیروزی طرفین"، 4- حمله نظامی خارجی.
ج. اسلامی گزینه دوم را دنبال میکند. با گذر از دریای خون. باز این سئوال همیشگی پیش میاید که " جامعه معترض" چگونه میتواند بر فاشیسم حاکم پیروز شود؟ این بمانند همان پرسشی ست که " شهروندان معترض آلمانی به حاکمیت هیتلر" در جنگ جهانی دوم مطرح میکردند. آنموقع هم " جامعه معترض" زورش به هیتلر نمی رسید. هیتلر توسط یک " ائتلاف جهانی علیه او" شکست خورد. 
"خیزشهای" شهروندان معترض ایران، هنوز ضعیف است. باید دید وقتی با "قدرت تمام" حکومت را کنار بزنند، زورشان خواهد رسید، یا نه؟ اصلاً خواهند توانست به مرحله "اعمال قدرت تمام" برسند یا نه؟ برای پیروزی برحکومت " حمایت بخش خارج جامعه ایران" و حمایت های جهانی از " معترضان" ، بسیار مؤثر است. میتواند راه " اعتصاب و انقلاب" را از طریق خود تغییر خواهان تحقق بخشد. اگر معترضان به قدر کافی " نیرو" به کارگیرند. و امکان آنرا بیابند.
برای رفتن حکومت، ائتلاف عملی ،  مبنی بر اینکه " ج. اسلامی نمی خواهیم"، " دموکراسی و حکومت سکولار میخواهیم"، عدالت اجتماعی و عدم تبعیض میخواهیم" و مانند اینها، لازم است و می تواند " تمام قدرت" معترضان را علیه حکومت متمرکز کند.

حکومتِ جانشین،
جایگزین بر ج.اسلامی، به عنوان"یک نظم اجتماعی"نوین و تنظیم شده، توسط "مشارکت تا حد ممکن مستقیم "همه شهرو مندان جامعه ( اقشار و طبقات اجتماعی)، توسط نهادهای مستقل خود آنها، برای اجرای دموکراسی مستقیم، ضروریست. اما "حکومت و حاکمیت" به عنوان " رهبر و رهبران و فرمانروایان"، دستگاه و سازمان و نهادی، بر بالای جامعه و اعمال سلطه بر شهروندان، میتواند در روندی کنار گذاشته شود. نیازی به اعمال سلطه نیست. نه به سلطه حکومت و حاکمیت نیازی وجود دارد و نه به سلطه " رهبر و رهبران و احزاب" سلطه گر. 
" نهادهای مستقلِ خود مشارکت کنندگان در تحقق و اعمال دموکراسی مستقیم"،  در عرصه های قانون گذاری و سیاسی و اقتصادی و فرهنگی و محیط زیست و غیره، "نظم دموکراتیک جامعه" را پدید میاورند. 
 
اما، جامعه ایران این استعداد و شرایط را دارد که یک حکومت اسلامی- فاشیستی دیگر، یا یک حکومت فاشیستی سکولار بر سر کار آورد. کافی ست فاشیستها به 60 میلیون زیر خط فقر وعده ی شغل و کار بدهند و آنان را با پول نفت در نظامیگری و بوروکراسی به کار گیرند. تمام.  به همین راحتی. پوپولیسم با سر، آماده بر خدمت در نظام فاشیستی ست.
پیروزی در راه برقراری حکومت " دموکراتیک و سکولار"، همخوان با معیارهای جهانی، فدرال، و مسئول بر تحقق دموکراسی، عدالت اجتماعی و عدم تبعیض، با عدم آمادگی و کمی غفلت، می تواند " نقش برآب" شود. جامعه  استعداد این " نقش بر آب زدن" را دارد.

پایه و اساس دموکراسی مستقیم،
وجود و اعمال قدرت قانونی" نهادهای مستقل خود جامعه مدنی" ست. مانند مطبوعات و رسانه ها و فرهنگها، احراب و سازمانها، سندیکاها و اتحادیه ها، انجمنها و کانونها و شوراها،  و  مجالس و پارلمانهای محلی، وغیره. لازم است امکانات تکنولوژی نوین را در جهت تحقق دموکراسی تاحد ممکن مستقیم، به کارگرفت. 
باید به دوران سلطه گری رهبر و رهبران، حزب و احزاب، حکومت و حاکمیت های بالاسر، پایان داد. 
برای برابری و آزادی شهروندان، برای اجرای عدالت، و رهایی از نگون بختی، لازم است بر سلطه گری و بهره کسی سلطه گران، که تاریخی به عمر جوامع بشری دارد، پایان داد.
بشریت پیشرو در این مسیر قرار دارد. 

 

 

 

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: