هفت فرمان طرح شناسنامه اقتصادی

در این نوشتار به باید ها و نباید ها و نقاط تاریک و روشن طرح شناسنامه اقتصادی خانوار ها میپردازیم .

 

 

خانواده‌های ایرانی صاحب شناسنامه اقتصادی می‌شوند. این خبر توسط معاون وزیر کار اعلام نموده شده  و گفته  شده است که تهیه این شناسنامه‌های اقتصادی به ‌زودی در دستور کار قرار می‌گیرد. شناسنامه‌های اقتصادی در واقع اطلاعات مالی و وضع اقتصادی خانواده‌های ایرانی به تفکیک است که با آن بانک اطلاعاتی ایجاد شده و در اختیار نهادهای مختلف قرار می‌گیرد.

بی تردید تهیه و جمع آوری اطلاعات اقتصادی ایرانیان نه امری مثبت بلکه پسندیده است و اعلام آن در منابع رسمی میتواند امید بخش باشد اما اجرای موفق این طرح منوط به جواب دادن به پرسشهای ذیل میباشد.

الف – تجربه طرح شناسنامه  اقتصادی نه امری جدید و تازه خلق شده بلکه امری قدیمی با تجربه های موفق بسیار در کشور های توسعه یافته است اما مقامات جمهوری اسلامی در خصوص پیشینه طرح و استفاده یا الگو گیری بر اساس الگوی کدام کشور سخنی نگفته اند و باید بدین پرسش پاسخ داد که پیمایش اجرایی طرح بر اساس الگوی کدام کشور یا کشور ها طبقه بندی میگردد و چرا مقامات به ذکر اطلاعات کلی و انشا وار در این خصوص اکتفا کرده اند؟

ب – طرح پر خسارت افزایش قیمت بنزین در اجرای افزایش یارانه ها مجدادا بحث دارا یا نادارا را در تیتر رسانه ها و حوزه توجه مردم آورده است و مقامات اصرار بر شناسایی دقیق فقرا دارند و بدنبال یافتن فقرا هستند اما در جامعه ای که اکثریت آن فقیر هستند پیدا کردن ثروتمندان ساده تر است و هزینه کمتری را در اجرای طرح های اینچنینی دارد

ج – شاخص ها و منابع جمع آوری اطلاعات خانوار ها بر چه اساسی میباشند و قرار است این اطلاعات بر اساس چه الگو و بر اساس چه استاندارد هایی جمع آوری شوند ؟ منابع جمع آوری این اطلاعات و صحت داده ها بر چه اساسی سنجیده میشود؟  نهاد نظارتی در اجرای موفق طرح کجاست و چرا مکانیسم اجرای طرح از متخصصان و رسانه ها پنهان نگاه داشته میشود؟ آیا اعلام چند شاخص داشتن شغل و خانه و ماشین و تعداد نفرات  یا استفاده از وام بانکی که مورد استعلام نهاد های ذیربط قرار گیرد شناسنامه اقتصادی ایرانیان نام دارد ؟ چرا میزان مالیات پرداختی که شاخص مهمی برای شناسنامه اقتصادی است در سکوت بر گذار میشود ؟

د – زمان انتخاب شده برای اجرای طرح یک مولفه مهم برای اجرای موفق هر طرحی است اما انتخاب زمان اعلام اجرای طرح درست در زمانی که روح اجتماعی جامعه شدیدا پس از افزایش خونبار قیمت بنزین آزرده شده است و کمترین سرمایه اجتماعی نزد دولت  وجود دارد به اجرای موفق طرح ضربه میزند و حساسیتهای درست و نادرست دولت یا مردم میتواند بر فضای سنگین و آزرده این روز ها بیافزاید.

ه – اجرای اعلام اجرای این طرح به معنای نبود شناسنامه اقتصادی ایرانیان تعبیر میشود و نشاندهنده این است که نظام برنامه ریزی و تصمیم سازی اقتصادی کشور حتی فاقد اطلاعات متمرکز چند شاخص معرفی شده بوده و میتوان فهمید که در مدت 40 سال گذشته نظام تصمیم سازیها در حوزه کار شناسی و حکمرانی به چه میزان ابتدایی بوده است.

و – از دیگر پرسشهای رایج در اجرای طرح  مکانیزم ابطال پذیری داده های طرح بر اساس  الگو های رایج میباشد ؟ اصولا اگر کسی یا خانواری به اطلاعات شناسنامه اقتصادی اعتراض داشته باشد باید چه رفتاری را پیشه کند ؟ این مهم  هم اکنون در اجرای طرح یارانه ها خود را نشان داده است و اشتباهات در اجرای طرح جدید یارانه ها تبدیل به سوژه هر روزه خبری رسانه های اقتصادی شده است و بی تردید در طرح های آتی نیز تکرار خواهد گردید.

ی – مساله شفافیت در اجرای طرح های اینچنینی در کشور های توسعه یافته در دستور کار است و اطلاعات خانوار ها و افراد به سادگی قابلیت رویت را دارد و میتوان میزان مالکیت یا در آمد یا پرداخت مالیات را با مراجعه به در گاههای اینترنتی مشاهده کرد و پرسش این است که آیا جمهوری اسلامی میخواهد یا میتواند اطلاعات اقتصادی خانوار ها را به صورتی شفاف همانگونه که در غرب اعمال میشود را اعلام نماید یا حبس اطلاعاتی در هزار توهای حکومتی ادامه خواهد داشت .

بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: