سهم خواهی احزاب کمپ نشین از دولت آینده ایران

احزاب کُرد با رفتار نامتناسب و دوگانگی های سیاسی، عملکرد نامشروع در مناطق مرزی، باج خواهی از کولبران و خزیدن در لباس جامعه مدنی در شهرها و روستاهای کُردستان ایران؛ و از آب گل آلود ماهی گرفتن در پی رخ دادن هر هرج و مرجی، عملا به عامل و ابزار غیرمستقیم حکومت آخوندی مبدل گشته اند

تاریخ معاصر ملیتها و مذاهب ایران مملو از رویدادهای سیاسی ـ اجتماعی شگفت انگیزی است، که حتی با مطالعه حوادث گذشته و گزارش سرگذشت نسلهای پیشتر، هرگز نمی توان نظیر آنرا را در همان وسعت و با مختصاتی مشابه پیدا نمود. 

بعد از چهار دهه از انقلاب ۱۳٥۷ و هنگامیکه فراز و نشیب‌های گوناگون طبقات مختلف مردم ایران را نگاه می کنیم، یا اندکی عملکرد جریانات سیاسی را تورّق می زنیم، ناخودآگاه به اسرار و رموزی در مورد برخی مسائل بر می خوریم که بسی جای دقت و تأمل دارد.

مقولاتی همچو مبارزه با دیکتاتوری، که یکی از مهمترین آرمانها و اهداف مردم ایران در سالهای قبل از انقلاب بوده است. البته در این زمینه تمامی احزاب و سازمانهای سیاسی ایران وجه اشتراک داشته اند، چرا که این اصل مهم در مانیفست همگی آنها کم و بیش وجود داشته است. آزادی بیان و دموکراسی برای ملیتهای ایران و یا شعار رهایی و گسستن قیود و زنجیرهای اسارت و بردگی از طرف احزاب چپ، و سوق دادن مردم به سوی اندیشه های مارکسیستی و تبیین نگاه طبقاتی از دیگر سو، منجمله برنامه عمومی بسیاری از آنها بوده است.

اما در کُردستان ایران، متاسفانه با سپری شدن بیش از چهار دهه از حاکمیت رژیم شیعه، احزاب سیاسی با درپیش گرفتن سیاست دورویی و تزویر در بیان حقایق ملی دمکراتیك و مطالبات مشروع مردم كُردستان و شفاف نبودن برنامه های سیاسی خود، سعی در کتمان واقعیت موجود در جامعه کُردستان داشته اند. آری، آنان حقیقتاً نه تنها هیچگاه یار شاطر مردم نبوده و نیستند، بلکه به بار خاطر مردم کُردستان هم تبدیل شده اند.

بسیاری از احزاب بازرگان و سودجو، در وهله اول باعث و بانی اصلی گسترش سلطه دولت ایرانی در کُردستان بوده و با زدوبندهای سیاسی با رژیم، در مقابل جنایات هر روزه و زیاده خواهی حکومت آخوندها، سر تسلیم فرود آورده و عمدا در مقابل برخی مسائل سرنوشت ساز کُردستان؛ خود را به ناآگاهی زده و به بیراهه می خزند.

در چنین شرایطی، برخی از آنان به مهره حکومت عشاییری خانواده بارزانی و مٲمور و حلقه به گوش او در اقلیم کُردستان عراق تبدیل گشته و با پادرمیانی حزب اتحادیه میهنی کردستان عراق و خانواده بارزانی، در مقابل فاسد کردن و خاموش کردن مبارزات جانانه مردم کُردستان ایران، مخفیانه چندین بار با حکومت آخوندی مشغول گفتگو و یا بهتر بگوئیم معامله و داد و ستد سیاسی بوده و هنوز نیز برآن اصرار می ورزند و منافع شخصی و سازمانی خود را دنبال می کنند.

احزاب کُرد با رفتار نامتناسب و دوگانگی های سیاسی، عملکرد نامشروع در مناطق مرزی، باج خواهی از کولبران و خزیدن در لباس جامعه مدنی در شهرها و روستاهای کُردستان ایران؛ و از آب گل آلود ماهی گرفتن در پی رخ دادن هر هرج و مرجی، عملا به عامل و ابزار غیرمستقیم حکومت آخوندی مبدل گشته اند و رژیم دیگر نیازی به سرکوب مستقیم مردم کُردستان نمی بیند، بلکه هر کُرد ناراضی کافی است از روی ناچاری به کمپ یکی از این احزاب پناه ببرد و چند صباحی را در میان آنها به شب برساند.

 حال بعد از مدتی شخص مبارز قبلی، یا مجبور به فرار از کمپ آنها شده و در اقلیم کُردستان عراق مشغول به سخت ترین کارها می شود و یا اگر امکان و توان مالی داشته باشد راه پناهندگی اروپا را در پیش می گیرد و در غیر اینصورت باید خود را تسلیم رژیم آخوندی نماید، چرا که مبارزان کمپ نشین هر سودایی را از سر او می رهانند. بنابراین بطور اتوماتیک وظیفه اصلی پابرجابودن و ماندگاری این کمپ های سیاسی در کُردستان عراق معلوم است و آن فاسد کردن مبارزه مردم و جوانان و نسل آینده ساز در کُردستان ایران.

کمپ نشینی و دوری از حقایق جامعه کُردستان، رفاه زدگی رهبران و راحت طلبی مسئولان و گردن نهادن به منویات شخصی، آنان را چنان از مبارزه و واقعیتهای موجود در کُردستان ایران دور نموده است، که به قول عبدالله حسن زاده ـ رهبر پیشین حزب دمکرات ـ ، که چند سال پیش در گفتگو با رادیو نوا در اقلیم کردستان گفت "  اگر کُردستان ایران را آب ببرد، حتی یک قطره بر ما نمی افتد و اگر آتش نیز بگیرد، حتی یک پتوی ما نخواهد سوخت ".!

برای مشخص نمودن وضعیت، مثال زنده ای دراین مورد باید ذکر نمود. بنابراین، سازمان کومەلە کمونیستی بە رهبری سید ابراهیم علیزاده و باند چند نفره رهبری آنها و فعالیت کنونی آنها را بطور خلاصه بیان می کنم. این سازمان کمونیستی چند سال پیش با برجسته کردن فعالیت خبازان و نانوایی های سقز و سنندج و زندانی شدن محمود صالحی، و یا مطالبات حقوقی چند کوره آجرپزی در اطراف بوکان و اینک نیز با شیادی و کلاهبرداری در قالب حمایت از کولبران نگون بخت و فعالیت سایت کولبر نیوز متعلق به سازمان خود، از یک سو با کولبران همدردی می کنند و از سوی دیگر متحد و همپیمان حزب کارگران کردستان ترکیه پ.ک.ک در کوهستان قندیل هستند و برای آنها جذب نیرو می کنند.!

کمپ این سازمان تاجر و بازرگان، که در روستای زرگویزله در اطراف شهر سلیمانیه کُردستان عراق واقع شده است، در حقیقت به مرکز سرخوردگی جوانان کُردستان ایران تبدیل شده و در فساد و بی بندوباری و شلیک افراد به یکدیگر بر سر معشوقه و مسائل جنسی زبانزد خاص و عام مردم شهر سلیمانیه و کُردستان عراق است.

سازمان فوق الذکر در سایت کولبر نیوز و نیز در گفتگوی تلویزیونی مدیر آن با تلویزیون شاهی ـ شیخی ایران اینترنشنال، چنان می نمایاند که کولبران فقط توسط رژیم آخوندی قربانی می شوند، اما هرگز از باج گیری از کولبران نگون بخت، توسط حزب یار و شفیق خود پ.ک.ک و شاخه کردستان ایران آن (پژاک) در مرزهای کوهستان قندیل سخنی به میان نمی آورند.

مدیر کهنه کمونیست کولبر نیوز با قرائت آمار هر روزه کشته و زخمی شدن کولبران کُردستان ایران و گرفتاریهای متعدد آنان، انگار از باجگیری چند حزب کُردستان ایران و نیز پ.ک.ک در مناطق صفر مرزی هیچ اطلاعی ندارد و فقط حاکمیت آخوندی را بعنوان دزد سر گردنه معرفی می کند.

البته باید از او پرسید، اگر شما احزاب کمپ نشین، حقیقتا مبارزه بودید، آیا آن فرد کولبر به جای آنکه برای یک لقمه نان زندگی خود را به خطر بیندازد به صف مبارزان راستین نمی پیوست و راه مبارزه با حکومتی که مسبب فقر و بدبختی است را در پیش نمی گرفت؟! بنده سالها پیش در مورد واقعیت کولبری مطلبی را در چند سایت کُردی نوشتم که چگونه کولبران همزمان قربانی سیاستهای رژیم آخوندی و نیز احزاب باج گیر در مرزها می شوند که لینک آنرا در اینجا می آورم:

https://www.kurdistanpost.nu/?mod=news&id=79063&authorid=13302

بعد از چنین عملکرد مفتضحی از سوی احزاب کمپ نشین، اینک آنان با سرعت هرچه بیشتر می کوشند با هماهنگی با سناریوی دگرگونی در دولت آخوندی و رنگ و لعاب عوض کردن رژیم و جانشینی خامنەای، برای خود در طلب منصب و پست های سیاسی در آینده ایران باشند.

بی شک در این میان، نقش کلیدی و راهبردی در تحقق مطالبات مردم کُردستان تنها اتحاد با سایر ملیتها و در تناسب با سیاست دولت آینده ایران و فارغ از گزافه گویی های سیاسی اینگونه احزاب خواهد بود. امیدوارم مردم کُردستان ایران با عملکردی منسجم، ملی و فراتر از منافع قومی، در فرآیند تغییرات سیاسی ایران نقش موثری ایفا کنند و سرمایه مشترک همه ملیتها و مذاهب ایران را که همانا  " اتحاد و یکپارچگی " است را به مسلخ رایزنی ها و گفتگوهای پشت پرده احزاب فاسد کمپ نشین با حکومت آخوندی وابسته نکنند.

           

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: