آنان که بلد نیستند آیت انسانیت باشند آیت الله می شوند. سرزمین من بی دینی است!

تقدیم به بی دینی:

 

خدای آنها خدا نیست مداح دهن دریده و هتاک و ‌ پر رویی است که با روضه بر گذشته، فاتحه امروز و آینده را می خواند. 
خدای آنها دیکتاتوری است بی وجدان که با سپاه تروریست خویش مردم را در احاطه سرکوب و خشونت زندانی کرده است. 
دین آنها انسان را چاپلوس و جاهل و متهاجم و خشن بار می آورد. اقتصاد را فلج می کند. علم را به آتش می زند. دین آنها دیگران را به مرگ فرا می خواند. هیئت های اندوه و اشک و ناله و قمه زنی راه می اندازد. رخت سیاه بر تن انسان می پوشاند. دین آنها از کُشتن دیگران و از کشته شدن در راه خدا حرف می زند، و زندگی کردن را فراموش می کند. 
دین آنها همه دارایی مردم را با ساختن حرم های سنگی بی خاصیت و امامزاده های جعلی بر باد می دهد. دین آنها « چاخانیسم شیعی » است. دین آنها امنیت و رفاه را از بین می برد. آنها وارثان نابودی و اندوه و سیاهی هستند. 
دین آنها در مقابله با ویروس کرونا هیچ کاری نمی کند و اجازه می دهد که میلیون ها پابرهنه ویروس بگیرند و بمیرند. دین آنها مردم را خر هم حساب نمی کند. دین آنها مردم را بیمه ابوالفضل و حسین و معصومه و رضا کرده بود و قرار بود به وقت بلا شفایشان دهند اما خودشان بلا شدند. 
آنها را پیش از کرنا جهالتشان کشته است. مُردگان دوباره نمی میرند! 
بی دینی اما واکسن می سازد، آزادی های فردی را رعایت می کند، حقوق بشر را فارغ از تعلقات و مرزها تدوین می کند. بی دینی هرگز بر جاده ها مین نمی کارد. بی دینی هرگز « الله اکبر» گویان سر « الله اکبر» گوهای دیگر را نمی برد. بی دینی امنیت و رفاه و آسایش می سازد. تکنولوژی و اقتصاد و دموکراسی را وسعت می دهد. بی دینی سانسور و سرکوب ندارد. 
بی دینی انسان را زیبا می کند. 
به اعتقاد من محمدرضا لوایی، بی دینی نور است و روشنایی. بر خلاف آنها که دین و ایمان را نور و روشنایی می دانند من بی ایمانی و بی دینی را نور و روشنایی می دانم. بی دینی دار نمی زند، سنگسار نمی کند، تبعید نمی کند، به زندان نمی اندازد، انسان را شبانه بر چاه و دره و رودخانه نمی اندازد. 
بی دینی شهری مثل قم که تاریکخانه اشباح و فساد و تزویر است ندارد. بی دینی زن را تحقیر نمی کند. بی دینی از زباله ها انرژی می سازد و مردم را زباله خور نمی کند. بی دینی ما را تمیز و روشن می کند. 
من از این به بعد سخنگوی بی دینی هستم. لامصب و بی دین هستم. بی دینی زیباست. بی دینی ریش فریب و سجاده تزویر ندارد. بی دینی اختلاس و تجاوز و فتواهای چرند و دعاهای به درد نخور مزخرف ندارد. بی دینی سانسور و حذف و استحاله و صیغه موقت و شلاق ندارد.

اعتقاد دارم هیچ کتابی از آسمان نیامده است همه کتابها را ما زمینی ها نوشته ایم منتهی بر بعضی از آنها مارک آسمان چسبانده ایم. هیچ کتابی پاک و مطهر و تمیز و مقدس نیست. کتاب من انسان است با همه ضعف ها و اشتباه ها و استعداد هایش. اعتقاد دارم هیچکس آیت الله نیست، همه آیت انسان و انسانیت هستند. آنان که بلد نیستند آیت انسانیت باشند آیت الله می شوند. هر مملکتی که حاکمانش دیندار باشند مملکت من نیست. سرزمین من بی دینی است. خلاص.

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: