خطر فروپاشی اقتصادی به هزینه کل جامعه!



نه فقط به خاطر خودکشی توماس شفر وزیر مالی استان هسن در آلمان، بل نظام اقتصادی آلمان اکنون دیگر صدایش بلند شده و میگوید تا کی میخواهید جامعه را روی نقطه صفر نگه دارید؟ دولت آلمان میگوید ما به اندازه کافی برای روز مبادا پس انداز کرده ایم. نماینده کنسرنها میگویند اگر پلتفرمی برای نجات سیستم اقتصادی روی میز گذاشته نشود، قبل از پیروزی بر

خطر فروپاشی اقتصادی به هزینه کل جامعه!

نه فقط به خاطر خودکشی توماس شفر وزیر مالی استان هسن در آلمان، بل نظام اقتصادی آلمان اکنون دیگر صدایش بلند شده و میگوید تا کی میخواهید جامعه را روی نقطه صفر نگه دارید؟ دولت آلمان میگوید ما به اندازه کافی برای روز مبادا پس انداز کرده ایم. نماینده کنسرنها میگویند اگر پلتفرمی برای نجات سیستم اقتصادی روی میز گذاشته نشود، قبل از پیروزی بر کرونا، ساختمان اقتصادی و تولیدی جامعه فرومیپاشد. دولت میگوید باید راهی پیدا کنیم میان نجات جان انسانها و فروپاشی اقتصادی یک پلتفرم واحد طراحی کنیم. این عمیقترین و اساسی ترین دیسکورس جامعه غرب در این شرایط است. راستی ما چه میگوئیم. بخصوص ما که منتقدین نظام سرمایه داری هستیم. ما که معتقدیم خود نظامهای اقتصادی موجود در این بحران سهیم هستند. انستیتوی روبرت کوخ هفت سال پیش در یک پلتفرم دهها صفحه ایی در باره ویروس سارس از خانواده کرونا هشدار داده بود. در باره اپیدمی از وزارت بهداشت خواسته بود خودش را آماده کند، بیمارستانها را آماده کند. ولی نفع اقتصاد نگذاشت که این پلتفرم عملی شود. با این حال چه میگوئیم؟
اول اینکه حفظ جان مردم در اولویت است. جامعه نباید اجازه بدهد که هیچ اولویت دیگری روی این اولویت قرار بگیرد. همین تردید میان حفظ جان مردم و حفظ اقتصاد باعث شده در امریکا یک سیاست منسجم برای حفظ مردم وجود نداشته باشد. با وجودی که شهردار نیویورک گفته است ما فقط یک هفته دیگر میتوانیم دوام بیاوریم، ترامپ توئیت کرده است که نیویورک قرنطینه نخواهد شد. چون خودشان میدانند قرنطینه یعنی تامین جامعه و استاپ زدن روی اقتصاد.
دوم اینکه فروپاشی اقتصاد، ولو اقتصاد سرمایه داری به نفع طبقه کارگر نیست. ما نمی توانیم مثل چپ های سنتی شانه بالا بیندازیم و به جهنم بگوئیم. اقتصاد سرمایه داری اگر با نظام بهتری جایگزین بشود به نفع ماست، نه اینکه بدون جایگزینی با نظام بهتر، فروبپاشد. در چنین شرایطی نظام اقتصادی عقبگرد میکند و هزینه عقبگرد را خود همین نظام گردن جامعه می اندازد. به نفع ماست که در مدلهایی مانند کره جنوبی سریع و برق آسا مشکل را حل کنند، بیماران را مداوا کنند. قرنطینه نقطه ایی بگذارند و جامعه را راه بیندازند. یک قرنطینه بدون افق، بدون مرز زمانی، به نفع جامعه نیست. بخصوص اینکه معلوم نیست اگر قرنطینه را بردارند، کرونا در عرض دو روز از قرنطینه جلو نزند. الان خوشبختانه دو نوع تست به بازار می اید که به نفع مردم است. یکی تست مربوط به کرونا در پنج روز اول است که از طریق بینی و گلو هنوز ویروس قابل دسترس است. یکی تست پادتن است مال موقعی که به ریه وارد و یا بیمار بهبود پیدا کرده است. متد بلوتوث کرونا که بصورت اپ روی گوشیها سوار شده و همه میفهمند کدام محلها دارای ناقلین ویروس میباشد نیز کمک کننده است. بهر رو جدال فکری در طبقه حاکمه دول غربی برای تولید یک مدیریت بحران جدید شدیدن در جریان است.

بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: