فراخوان برای برپائی کارزار جهانی در دفاع از زندانیان سیاسی-عقیدتی

زندان ها و وضعیت زندانیان سیاسی و عقیدتی، و آنچه بر اسیران دگراندیش و فعالان سیاسی و مدنی و صنفی در سیاهچال های این رژیم گذشته و می گذرد تصویر روشنی از اوضاع واقعی میهن ما به افکار عمومی جهان ارائه می دهند

مردم آزادۀ جهان، هموطنان عزیز!
زندان ها و وضعیت زندانیان سیاسی و عقیدتی، و آنچه بر اسیران دگراندیش و فعالان سیاسی و مدنی و صنفی در سیاهچال های این رژیم گذشته و می گذرد تصویر روشنی از اوضاع واقعی میهن ما به افکار عمومی جهان ارائه می دهند، این تصویر نشانگر این واقعیت است که جمهوری اسلامی از روز نخست، حیات و دوام خود را با ایجاد فضای رعب و وحشت، سرکوب، زندان، شکنجه و کشتارمعترضان و منتقدان و دگراندیشان گره زده است. حکومت اسلامی حتی در شرایط شیوع مرگ آور ویروس کرونا، مانند گذشته به سرکوب و دستگیری و صدور احکام سنگین زندان ادامه داده است و از آزار و اذیت زندانیان سیاسی -عقیدتی و خانواده هایشان دست برنداشته است. در طول 41 سال گذشته رفتار وحشیانه حکومت اسلامی با زندانیان سیاسی-عقیدتی، بارها سبب اعتراض مجامع بین المللی مدافع حقوق بشر شده است و تاکنون نیز ده ها قطعنامه در سازمان ملل متحد علیه نقض سیستماتیک حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی به تصویب رسیده است، اما این حکومت یاغی و تروریست نه تنها هیچگونه تغییری در رفتار خود با زندانیان سیاسی-عقیدتی نداده بلکه بر دامنه فشارها و آزار و اذیت زندانیان سیاسی و خانواده هایشان افزوده است.
هموطنان عزیز!
حدود یکسال پیش گروه " 14 نفر" با انتشار بیانیه تاریخی خود، از مردم ایران و تمام کنشگران سیاسی، مدنی، صنفی و مدافعان حقوق بشر در داخل ایران و خارج از کشور دعوت کردند که برای گذر از تمامیت ساختار ضد مردمی جمهوری اسلامی، برپا نمودن یک نظام سکولار- دمکرات برآمده از آرای آزاد مردم و متعهد به اعلامیه جهانی حقوق بشر دریک حرکت ملی و فراگروهی متحد شویم. آن دعوت و فرصت تاریخی متأسفانه در فضای تفرقه و خودمرکز بینی نهادینه شده در اپوزیسیون جدی گرفته نشد. زنان و مردان آزاده ای که با گرایش های مختلف سیاسی پیرامون هدف مشترک برون رفت از بن بست جمهوری اسلامی متحد شده بودند نیز پس از چند هفته فعالیت توسط نیروهای امنیتی حکومت اسلامی به زنجیر کشیده شدند و برخی از آنان توسط قوه قضائیه غیر مستقل و دست نشانده رهبر حکومت اسلامی به حبس های سنگین محکوم گردیدند.
طی یکسال گذشته "کمیته حمایت از بیانیه 14 نفر"و "شبکه های نه به جمهوری اسلامی" بارها اعلام داشته اند که شخصیت ها و سازمان وگروهها و احزاب سیاسی ایرانی اپوزیسیون خارج از کشور علیرغم پراکندگی و اختلاف نظرهای سیاسی که با یکدیگردارند حداقل می توانند و ضروری است که برای دفاع از زندانیان سیاسی-عقیدتی، یعنی زنان و مردانی که به جرم آزادیخواهی و عدالت جوئی به اسارت حکومت خامنه ای درآمده اند، متحد شویم و با برپا کردن یک کارزار وسیع فراگروهی از پشتیبانی جهانیان برای آزادی زندانیان سیاسی-عقیدتی برخوردار گردیم. امروزه و دراین شرایط بغایت بحرانی، وظیفه اپوزیسیون و هر کنشگر سیاسی است که به این پرسش مهم پاسخ دهد که: چرا برخی از زندانیان سیاسی-عقیدتی از جان خود مایه میگذارند و با اعتصاب غذاهای طولانی جسم و جان با ارزش خود را در مواجهه با مرگ قرار میدهند تا جهانیان فریاد حق طلبانه آنان را بشنوند؟ آیا در جنین شرایطی می توان از زیربار مسئولیت دفاع از زندانیان سیاسی-عقیدتی شانه خالی کرد؟ آیا می توان موضوع مهم وحیاتی مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی ایران را تا حد اقدام به صدور و یا امضا کردن بیانیه ای تنزل داد و گمان کرد که مسئولیت خود را درقبال زندانیان سیاسی انجام داده ایم؟
هموطنان عزیز!
میهن ما که با سیاست های مخرب داخلی و خارجی جمهوری اسلامی در آستانه نابودی قرارگرفته است در آینده ای نه چندان دور دوباره شاهد موج جدید اعتراض ها وخیزش های مردمی خواهد بود و پاسخ همیشگی حکومت اسلامی به مطالبات مردم، یعنی گلوله و زندان و شکنجه و کشتار تکرار خواهد شد. جنبش فراگروهی دفاع از زندانیان سیاسی-عقیدتی که از پشتیبانی جهانی برخوردار باشد تاحدود زیادی می تواند موجب تقلیل توحش حکومت اسلامی و دستگاه قضائی -امنیتی اش گردد. ما یکبار دیگر از همه ایرانیانی که سودای آزادی وطن از شّر جمهوری اسلامی را در سردارند درخواست می کنیم که برای برپا کردن یک کارزار جهانی دفاع از زندانیان سیاسی-عقیدتی و مبارزه برای آزادی آنان دست بدست هم دهیم. شعار"زندانی سیاسی آزاد باید گردد" قابلیت تبدیل شدن به یک شعار ملی فرا گروهی و سراسری را دارد، به باور ما این شعار در داخل کشور می تواند کنشگران جنبش های سیاسی، مدنی، صنفی ، زنان و… که فعالانشان در اسارت حکومت خامنه ای اند را متحد سازد و در خارج هم می تواند اپوزیسیونی که در تفرقه و پراکندگی بسر می برد را در یک کارزار جهانی به حرکت در آورد و از حمایت افکارعمومی جهانی و نهاد های بین المللی مدافع حقوق بشر برخوردار گرداند.
اگر امروز به دفاع گسترده و جهانی از زندانیان سیاسی-عقیدتی برنخیزیم و برای آزادی آنان مبارزه نکنیم، فردا جمهوری اسلامی بی پروا و ددمنشانه تر به سرکوب مردم و معترضان دست خواهد برد، و وحشیانه تر با دستگیرشدگان و زندانیان رفتار خواهد کرد.

کمیته حمایت از بیانیه 14 نفر و شبکه های " نه به جمهوری اسلامی"

21 ماه مه 2020
اول خردادماه 1399

info@14nafar.com
www.14nafar.com
Sedayeshoma@yahoo.com

بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: