چرا من با تحریم ورزشی رژیم اسلامی موافقم !

پاسخ قانع‌کننده‌ برای تحریم و یا مخالفت با آن از طرف موافقان و مخالفان وجود ندارد .

 استدلال هایی در هر دو سو وجود دارند که میتوانند بطور مجرد و انتزاعی، منطقی هم باشند . من موافق تحریم هستم ، صرفا به این جهت که عنصر تابو شکنی را در کل جریان میبینم . زمانی که زنان و دختران ما در بیرون استادیوم مورد تحقیر چندین ده ساله مواجه بوده اند و هستند ،صدایی از جامعه ورزشی در نیامده بود . فرهنگ زن ستیزانه رژیم و پذیزش آن در مردان ایران از جمله ورزشکاران، یا نهادینه شده است و یا بی تفاوت از کنار آن می گذرند . دور کردن زنان از حریم ورزشی و حضور تحمیلی آنها در بعضی رشته‌های ورزشی ، برای مردان ورزشکار جامعه در مجموع نه عذاب وجدانی ایجاد کرده بود و نه دلسوزی، که بتوانیم آن را به حساب همدردی و همدلی آنها بیاوریم .

تکان دادن دیوار ذهنی بتونی جامعه ورزشی مردانه ایران به گمان من از جاده تحریم ورزشی رژیم ایران ممکن است ، نه راه حل، زیرا تا جمهوری اسلامی است، وضع همین منوال باقی است .
اما این تحریم قدمی است به انعکاس رنج‌های زنان ما، در جامعه مردانه که شاید آن را جدی بگیرند . من به رژیم کمتر فکر میکنم و اینکه آخوندهای بیت حاکم چقدر برایشان حضور ورزشی ایران مهم است یا نه ،من به شکاف گرفتن دیوار بتونی ذهنیت مردسالارانه فکر میکنم ،از اینرو این حرکت مدنی را نوعی تابو شکنی در مبارزات مدنی مردم بویژه زنان ایران می دانم .
قتل سیاسی دلاور نوید ، چاشنی انفجاری بوده است که موقعیت جهانی برای طرح تحریم ورزشی زن ستیزانه رژیم اسلامی ایران را فراهم آورده است .
 
 
 
 
تونیا ولی اوغلی قبل از انقلاب رکورددار شنای ایران ، عضو تیم ملی شنا ، شرکت کننده بازیهای اسیایی تهران ۱۹۷۴و المپیک دانش آموزان جهان ۱۹۷۶ فرانسه بود اما جمهوری اسلامی که آمد به رویاهای او شلیک کرد و اساسا شنا شد ورزش ممنوع برای زنان ایرانی در سطح جهان. او حالا به کمپین #اتحاد_برای_نوید پیوسته. بشنوید صدای تونیا ولی‌اوغلی فعال حقوق زنان  
  

https://www.facebook.com/watch/?v=773405810174985
https://www.facebook.com/watch/?v=1682310665279043

 
بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: