چرا ترامپ کاندید مورد نظر جمهوری اسلامی است. - صلح مدبرانه!

اگرچه در خبرها آمده است که هکرهای جمهوری اسلامی به ضرر ترامپ وارد معرکه شده اند، اما در این نظام معلوم نیست رشته کار دست کیست. بشار اسد به تهران دعوت میشود و به حضور رهبر میرسد و وزیر خارجه استعفا میدهد که چرا او را در جریان امری به این مهمی قرار نداده اند. لذا بسیار محتمل است که «یاران بی بصیرت» و این بار سپاه پاسداران چنین دسته گلی به آب داده باشد. اما چرا انتخاب ترامپ برای رژیم مناسب است؟

 

  چنین بنظر میرسد که آخوندها از کشیدن بار حزب الله و سایر عربها خسته شده اند. یک پز انقلابی و صدور انقلاب اول انقلاب گرفتند و در رو دربایستی و گل آن تا امروز فرو مانده اند. از این باتلاق بجز خواری و نکبت و خرج فراوان نصیبی نبرده اند و خلیج فارس را هم دارند به «خلیج عربی» می بازند. شکست این 40 ساله در همه زمینه ها میرود که قدرت لرزان شان را بیشتر بلرزاند.

آخوند مرد میدان مبارزه نیست. به موقع اش اگر موجودیتش را در خطر ببیند جام زهر را بلد است سر بکشد. زمزمه های صلح امامحسن که چندیست نقل محافل شان است و بزودی حرف «صلح با اقتدار» و یا «صلح مدبرانه» هم خواهیم شنید و در عین حال احتمالا تشری هم به «خواص کم بصیرت» مخالف مذاکرره اینبار سپاه پاسداران عزیز دردانه رهبر زده خواهد شد. 

جمهوری اسلامی در حال غرق شدن در باتلاق است و تنها طناب نجات هم نشستن بر سر میز مذاکره و دست برداشتن از بلندپروازی ها در خاورمیانه و دخالت نکردن در صلح میان اعراب و اسرائیل و از همه مهمتر، تعطیل کردن کارخانه های ساخت بمب اتمی است. این مساله آخری مساله امنیت ملی برای اسرائیل و در نتیجه برای آمریکاست. این حقیقتی است که دیگر آخوندها را گریزی از آن نیست و باید جام زهردوم را سر بکشند. آخوند اگر پای منافع و جان خودش در میان باشد اهل ایستادن بر آرمانها نیست چرا که ادامه آرمانهای مالیخولیایی اش باعث سقوط و  فرار از کشور و زندگی در تبعید هوای سرد سوئد و کانادا خواهد شد. دنبال شدن توسط پلیس بین الملل برای حضور در دادگاههای ایران فردا کابوسی است که از همین حالا هم خواب از چشمان خامنه ای پرانده است.  پس چاره چیست؟ «صلح مدبرانه!» 

اما کدام یک از نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا زودتر میتواند صلح مدبرانه را با آسیب کمتری به رژیم هدیه کند؟  دمکراتها همواره ترامپ را در بحثهای تبلیغاتی بخاطر بیرون رفتن از برجام زیر ضرب گرفته اند. از طرفی هم میخواهند در صورتی که بایدن قدرت را بدست گرفت امتیازاتی را که ترامپ بدست آورده  مال خود کنند و با دست پر به برجام باز گردند. اینها همه اگر برای ترامپ صحبت یک بعد از ظهر و امضای یک ورقه و نشان دادن به خبرنگاران باشد، اما برای جو بایدن و دمکراتها وقت میبرد و کار یک ماه و دو ماه نیست. جمهوری اسلام اما زمانی برای از دست دادن ندارد و هر ماه که بگذرد سرعت غرق شدنش در باتلاق گرانی و دلار و بیچارگی بیشتر میشود. در آخر هم بایدن با ناخن خشکی بسیار بازهم همان شرایط ترامپ را به رژیم اسلامی تحمیل خواهد کرد. لذا چرا راه دور برویم؟ همین ترامپ اهل معامله ارجح تر است. بگذار کار را یکسره کند. مرگ یک بار و شیون هم یکبار! ما همان هستیم که تا یک هفته قبل از نوشیدن جام زهر هنوز گله انسانها را روی میدانهای مین میدواندیم و میگفتیم راه قدس از کربلا میگذرد.  بازهم بدون کوچکترین شرم و نگرانی حاضر به «صلح با عزت و با اقتدار» خواهیم بود حتا شرایط تحقیر آمیز باشد. چیزی که آخوند کم نمی اورد البته «رو» است! لذا تعجب نکنید اگر مانند مورد برجام،  هیات ایرانی تحقیر شده در مذاکرات با آمریکا هنگام برگشت به کشور ساز و دهل و رقص و حلقه گل  به گردن و جشن استقبال شود.  و باز تعجب نکنید اگر آخوندها با تفکر روستایی شان خیلی زود  با ترامپ پسرخاله هم بشوند! مثل قضیه دستگیری ناویان انگلیسی و آمریکایی که آخر سر رئیس جمهور احمدی نژاد به آنها یک دست کت و شلوار و یک جعبه گز اصفهان داد و عکس یادگاری هم انداخت. ندید بدیدند دیگر! اینها چه بسا آنقدر پیش بروند که وقتی ببینند آمریکا موجودیت شان را تضمین میکند یکباره زیر قرارداد 25 ساله با چین بزنند  کاری کنند که نه سیخ بسوزد و نه کباب. یعنی هم با چین و هم با روسیه و هم با آمریکا همزمان پسرخاله شده و وارد معاملات میشوند. 

اما آیا این آخر کار است؟ چون شکم مردم سیر شد رژیم اسلامی در امان است؟ به 43 سال قبل بیاندیشیم. کسی شکمش گرسنه نبود و همه سیر بودیم. اما آیا این توانست جلوی شورش مردم را در سال 57 بگیرد؟ 

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: