پاسخ دکتر جمشید اسدی به نقد دکتر دوشوکی !

بیانیه "ایران آزاد برای همه ایرانی‌ها می‌خواهیم »
یکی از نمونه های کینه توزی و اتهام، نوشته ای است که آقای دکتر عبدالستار دوشوکی (مرکز مطالعات بلوچستان ـ لندن) در نوشته ای با عنوان « نقدی بر بیانیه "ایران آزاد برای همه ایرانی‌ها می‌خواهیم » در مورد من نگاشته است. تنها به یک نکته نوشته او اشاره می کنم:

آهنگ « نامه سرگشاده به ایرانیان آزادیخواه در پی «پیمان نوین» » و نیز بیانیه « ما ایرانی هستیم و ایران آزاد را برای همه ایرانی‌ها می‌خواهیم! »، همچنان که به روشنی در هر دو متن آمده است، برای چهره فروشی‌ و برپایی سازمانی نو نیست، بلکه فراخواندن چهره‌ها و ‏نیروهای باورمند به ایران و آزادی خواهی است برای آن که از یکدیگر نپرهیزند، گرد هم آیند و ایران ‏را از نظام ولایی برهانند.‏ به یک سخن، از کینه توزی و ناراستی بپرهیزند و برای رهایی ایران دست در ‏دست هم دهند و انتخاب گونه حکومت و اداره کشور را در ایران آزاد به رای مردم واگذارند.‏ برچیدن کینه و اتهام های ناراست پیشدرآمد همزیستی ایرانیان با باورهای گوناگون چه پیش و چه پس از گذار از نظام ولایی است. ورنه همه نیروها بیهده از دست می روند. یکی از نمونه های کینه توزی و اتهام، نوشته ای است که آقای دکتر عبدالستار دوشوکی (مرکز مطالعات بلوچستان ـ لندن) در نوشته ای با عنوان « نقدی بر بیانیه "ایران آزاد برای همه ایرانی‌ها می‌خواهیم » در مورد من نگاشته است. تنها به یک نکته نوشته او اشاره می کنم.. اتهام او و پاسخ من را بخوانید و خود داوری کنید: دکتر عبدالستار دوشوکی می نویسد: اما معمار اصلی در همان « مصاحبه با جناب حسن اعتمادی » (دقیقه ٤٩) با صراحت می گوید این حرکت می تواند به "تشکیل" حزب یا سازمانی بیانجامد". حالا خود داوری کنید که حسن اعتمادی، گرداننده برنامه رمز پیروزی، چه می پرسد و من چه پاسخ می دهم. حسن اعتمادی: آقای دکتر اسدی دو دقیقه به پایان وقت برنامه است. ممکن است خواهش می کنم، چون شما دو بار راجع به آن نامه صحبت کردید، اصول و محورهایی که در آن نامه به نظر شما می تواند زمینه اتحاد و همبستگی را ایجاد بکند و در نهایت به یک نهاد نمایندگی از سوی آن جمع وسیع [بیانجامد] آن اصول، آن محورها را ممکن است بفرمایید. جمشید اسدی: بله! ببینید محورها را می گویم. اما این می تواند به یک حزب و سازمان بیانجامد یا هزار و یک سازمان از دل آن بیرون بیاید. اما این مسئله اصلی نیست. اما بر مبنای چه اصولی گرد هم خواهیم آمد: ۱. حقوق بشر ۲. تمامیت ارضی ایران و یک ایرانی ـ یک رای و این [با] دوری گرفتن از این بحث مسموم اتنیک در ایران. ۳. دمکراسی. حاکمیت مردم. ۴. مالکیت خصوصی و اقتصاد بازار ۵. پیوستن به پیمان های بین المللی که کشورهای دمکراتیک عضو آن اند. انجمن به معنی فردوسی، که در سخن فردوسی، آمده است که نه حزب است، نه سپاه است، نه دربار است. بلکه گردآمدن ایرانیان است در کنار هم. ایرانیان که گرد هم آمدند و بپذیرند زندگی در کنار هم را. ای بسا که از دل آن دولت تبعید در بیاید [که در همان برنامه مورد اشاره مهمان دیگر دکتر الهیار کنگرلو بود] یا هر دسته دیگری که ایرانی ها می خواهند. ولی بایست نخست این سد را بشکنیم که ایرانی ایرانی دیگر را نمی پذیرد، علیرغم این که می گوید من طرفدار دمکراسی هستم. ما گیر این مرحله هستیم به باور من هنوز. امیدوارم این سد شکسته شود بر مبنای این پنج اصلی که عرض کردم. آن گاه اگر از دل آن دولت در تبعیدی که مورد پشتیبانی مردم ایران است و به همین دلیل ملت های دیگر در جهان آن را خواهند پذیرفت نهایت آرزوی من خواهد بود. ولی فکر می کنم که نخستین گام این است که ایرانی ایرانی را بپذیرد. این پرسش و پاسخی است که دکتر عبدالستار دوشوکی بدان اشاره می کند. در همان نامه سرگشاده هم به روشنی آورده بودم: سخن پایانی این که این نوشته برای دعوت به حزب و جبهه‌ای تازه نیست که نگارنده پرچم دار و سرآمد آن باشد. ‏اگر انجمنی برای گذار از نظام ولایی و برپاکردن دموکراسی در ایران تشکیل شد، نگارنده یکی از بی‌شمار پیروان آن خواهد ‏بود. وی در پی هیچ مقام و جایگاهی نیست و بلکه از آن می‌پرهیزد. در بیانیه ای که دکتر عبدالستار دوشوکی به نقد آن نشسته است و پس لابد آن را خوانده است، نیز آمده است: امضاکنندگان این نامه نه در پی چهره فروشی‌اند و نه برپایی سازمانی نو. بلکه در پی دعوتی‌اند از چهره‌ها و ‏نیروها که بر پایه ارزش‌های آزادی خواهی که ادعای آشنایی و پایبندی بدان دارند از یکدیگر نپرهیزند، گرد هم آیند و ایران ‏را از نظام ولایی برهانند.‏ در آن گفتگو و هر دو نوشته آمده است که آهنگ کنار نهادن کینه و گردآمدن ایرانیان برای ایران است. چرا دکتر عبدالستار دوشوکی کینه می ورزد؟ چرا راست را می داند و وارانه می گوید؟

منبع: 
امیل رسیده
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: