نامه 38 تن؛ ارزیابی مردم از نامه فعالان سیاسی داخل برای ادامه «فشارحداکثری» چگونه است؟

انتشار نامه سرگشاده 38 تن از فعالان مدنی داخل ایران در جامعه اپوزیسیون با مخالفت ها و انتقادهایی همراه شد به همین جهت برخی از امضاء کنندگان نامه امضاء خود را پس گرفتند و برخی نیز این نامه را امضاء نکردن و به چنین رویکردی منتقد شدند.

گروهی از فعالان مدنی و سیاسی داخلی ایران از جمله شماری از زندانیان سیاسی در نامه‌ای سرگشاده به جو بایدن، رئیس جمهور جدید آمریکا، خواستار حفظ «فشار حداکثری» از جمله ادامه تحریم های مالی علیه کشور شدند.

در این رابطه عباس واحدیان فعال سیاسی داخل ایران از امضا کنندگان این نامه در دفاع از این اقدام در کنفرانس «نوفدی» بیان کرد:"ما کتمان نمی کنیم که تحریم سختی های زیادی رو برای مردم ایران به همراه داشته است اما جالب این است که بدانید اقشار فرودست جامعه که بیشترین فشار رو تحمل می کنند اگر راهی وجود داشت برای یک نظرسنجی، مشاهده خواهید کرد کسانی که بیشترین فشار را از تحریم ها تحمل می کنند همان ها بیشترین دلیل را برای ادامه تحریم ها دارند با اینکه بیشترازهمه دارند متضرر می شوند چون شاهد زوال حکومت هستند."

فاطمه سپهری فعال سیاسی از دیگر امضا کنندگان این نامه که به گفته خود با عفو رهبر ایران آزاد است در ارتباط به نامه بایدن گفت:"ما در نامه ای که به آقای بایدن نوشتیم {به این دلیل است که} ازتجربه 4 سال آقای ترامپ نسبتا ملت ایران راضی بودیم آقای ترامپ از برجام که خارج شد به نوعی به مردم ایران کمک شد چون جلوی صادرات ایران گرفته شد الان که آقای بایدن آمدند روی کار ما ملت ایران می خواهیم به نحوی که کار در دولت ترامپ انجام شده انجام شود."

نامه به بایدن برای تمدید «فشار حداکثری» و تایید عباس واحدیان بر مفید بودن فشار اقتصادی حاصل از تحریم ها و همچنین به نیابت از ملت ایران سخن گفتن فاطمه سپهری از جمله مسائلی است که نشان از انحراف برخی از فعالان سیاسی داخل دانست که به آن خواهیم پرداخت متاسفانه تبعات این اقدامات در دید افکار عمومی به تمام آحاد اپوزیسیون بر می گردد به همین جهت در ابتدا بدون ذهنیتی با طرح پرسش هایی تلاش شده است که حداقل به خودمان پاسخ دهیم که این چنین اقدامی مسیر و راه درستی برای تغییر در کشورمان است؟

  • آیا نامه تحریمی سرگشاده 38 تن از فعالان سیاسی داخلی به نفع اپوزیسیون است یا به نفع جمهوری اسلامی؟
  • آیا کمک گرفتن اپوزیسیون از عناصر خارجی در نزد افکار عمومی مردم ایران پذیرفته شده است؟
  • آیا این نامه تصمیم و مورد نظر سایر "اپوزیسیون" و "مردم" ایران بوده است؟
  • چرا برخی از امضا کنندگان این نامه امضاء خود را پس گرفتن؟
  • چرا برخی از اعضای 14 تن سیاسی این نامه را امضا نکردن؟
  • آیا تنها راه اپوزیسیون خود تحریمی کشور بوده است؟
  • این نامه در نزد افکارعمومی چگونه ترجمه می شود؟

 

در حالی که  نامه به بایدن موافقان و مخالفان خود را دارد سایر اپوزیسیون نباید براحتی از این چنین نامه ای به راحتی عبور کنند گروهی از اپوزیسیون در داخل ایران که یدک کش کل اپوزیسیون در اذهان عموم است به صورت آشکار کمر همت بسته است که به صورت علنی در نزد افکار عمومی از خارجی ها کمک بگیرد و خواهان همه فشارها بر کشور شده است آیا این اقدام هدفی جز بی آبرو کردن اپوزیسیون دارد؟ هدفی جز بی اعتبار کردن اپوزیسیون دارد؟ هر انقدر که وضعیت هم بدتر شود رژیم دست بالاتر را در توجیه ناکارآمدی خود می گیرد و همه چیز را حواله تحریم های می کند که اپوزیسیون در تمدید و تشدید آن دست دارد.

خود را جای مردم ایران بگذاریم در جامعه زندگی می کنیم که ناکارآمدی همراه شده با فشارهای چون اقتصادی و ناامنی منطقه ای که کوچکترین تغییرات حساب نشده ای تبعات جبران ناپذیر در امنیت زندگی مردم را هم به همراه دارد.

 در این وضعیت  اپوزیسیونی که خواهان اعمال فشارهایی از غرب آن هم کشورهای که سابقه نامطلوبی در حضور و دخالت های منطقه ای خاورمیانه دارند به هیچ عنوان این اپوزیسیون و اقداماتش مورد وثوق و پذیرش مردم قرار نمی گیرد.

به اعتقاد نگارنده نه فردی و نه گروهی به هیچ عنوان نباید به طور علنی از کشورهای خارجی درخواست های اینچنینی بدهد در غیر اینصورت چنانچه کمکی شود صرفاً خوراکی برای دستگاه تبلیغاتی حکومت را می‌سازد تا این گروه‌ها را «عوامل بیگانه» بخواند. القای تصویر وابستگی به بیگانه می‌تواند، به‌راحتی، به مرگ هر اپوزیسیون مردمی در مقابل جمهوری اسلامی بینجامد.

برای مردم ایران پشتیبانی و حمایت کشورهای خارجی از فرد و گروهی که برای تحول در ایران تلاش می کنند پذیرفته شده نیست مردم ایران درطول تاریخ از بیگانگان به شدت لطمه خوردند این جمله بارها از سوی فعالین مبارز دلسوز مطرح شده است به عبارتی استقلال فعال سیاسی یکی از ارکان مهم در مبارزه با رژیم است.

برگرفته از: 
ایمیل دریافتی
بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: