بر اوجِ آسمانی البرز /به یاد زنده یاد خسرو سیف

آری عقاب سالخوردهء رنجور /پر گشود. / از آسمان ساحت ایران گذر کنان / زی قلهء سپید ِ دماوند

 

 

به یاد زنده یاد خسرو سیف

 

سروده منوچهر برومند سها 

 ______________

آری عقاب سالخوردهء   رنجور  

 

پر گشود. 

 

از آسمان ساحت ایران گذر کنان 

 

زی قلهء  سپید ِ دماوند  

 

ره سپرد.

 

بر اوج آسمانی البرز 

 

بر نشست .

 

مهر آبه ء وطن در دور دست اوست 

 

شاخاب  پارس 

 

آبی و رخشان و موج خیز 

 

می آیدش به چشم. 

 

می خواندش سرود. 

 

آن دلنشین سرود سر افرازی وطن:

 

ایران کهن سرای کیان جاودانه است.

 

بنگاه دلنواز سرود و ترانه است .

 

می آیدش به گوش :

 

ایران کنام شیر و خانهء شیرویه  ماندنی است. 

 

شرح مقال بابک و یعقوب خواندنی است .

 

اسفار و مازیار و تهمتن نمردنی است .

 

می خواندش سروش :

 

ایران دو باره باز بر افلاک پر کشد. 

 

از بادهء ظفر خُم و خُمخانه سر کشد. 

 

خسرو به جشن آید و شیرین به بر کشد .

 

۲۴  / ۴/ ۱۴۰۰

 

منوچهر برومند 

م  ب  سها

 

 

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: