ریزش طرفداران نظام های اقتدارگرا در مرحله زوال و فرسودگی، امری طبیعی است


امام جمعه مشهد، آقای علم الهدی، از بی تفاوتی و کم تحرکی نیروهای ارزشی و انقلابی در فضای مجازی نسبت به فعالیت نیروهای معاند نظام انتقاد کرده است.از سوی دیگر شاهدیم که جوانان انقلابی به جهاد سایبری فراخوانده شده اند.ظاهرا مقامات بالای نظام از وضعیت فعلی رضایت ندارند و از کاهش فعالیت هواداران نظام در عرصه فضای مجازی ناراضی اند.و البته این کاهش فقط منحصر به فضای مجازی نیست.
 
 
امام جمعه مشهد، آقای علم الهدی، از بی تفاوتی و کم تحرکی نیروهای ارزشی و انقلابی در فضای مجازی نسبت به فعالیت نیروهای معاند نظام انتقاد کرده است.از سوی دیگر شاهدیم که جوانان انقلابی به جهاد سایبری فراخوانده شده اند.ظاهرا مقامات بالای نظام از وضعیت فعلی رضایت ندارند و از کاهش فعالیت هواداران نظام در عرصه فضای مجازی ناراضی اند.و البته این کاهش فقط منحصر به فضای مجازی نیست.
در فضای واقعی هم شاهدیم که بسیاری از چهره های شاخص نظام، از قبیل آقایان احمدی نژاد،حسن خمینی،حسن روحانی،برادران لاریجانی و غیره یا به مخالفت علنی با نظام برخاسته یا سکوت اختیار کرده اند.اینها تا همین چندی پیش ، جملگی، از حامیان فعال نظام بودند که حالا به مخالفت یا انفعال رو آورده اند.
سیاست علم است و برای خودش فرمول هایی دارد که باید به آن توجه کرد.هر نظام اقتدارگرایی به تدریج فرسوده می شود و در نتیجه روابط قدرت در چنین نظامی دستخوش تغییرات جدی می شود.
موقعی که نظام اقتدارگرا در اوج جوانی و قدرت است روزبروز بر تعداد حامیان فعالش افزوده می شود اما موقعی که نظام دوره جوانی و میانسالی را پشت سر گذاشت روند مذکور برعکس می شود.به این ترتیب، حامیان فعال به حامیان منفعل ، حامیان منفعل به مخالفان منفعل ، و مخالفان منفعل به مخالفان فعال تبدیل می شوند.این یک روند کاملا طبیعی در نظام های اقتدارگرای پا به سن گذاشته است.
برای متوقف کردن یا کند کردن این روند، نظام های باهوش معمولا راه اصلاح را در پیش می گیرند. اما خدمت جناب علم الهدی عرض می کنم که نظام جمهوری اسلامی حتی برای بقای خودش هم حاضر نشده تن به کوچک ترین اصلاحی بدهد و طبیعتا چنین ریزشی در نیروهای هوادار چنین نظامی اجتناب ناپذیر است.
جناب علم الهدی باید توجه داشته باشند که در مرحله فرسودگی نظام، از شدت ابهت و هیبت اولیه آن به شدت کاسته میشود ، و تردیدها درباره عاقلانه بودن و به مصلحت بودن سیاست های اقتدارگرایانه در بین نیروهای خودی اوج می گیرد و در نتیجه انشقاق و ریزش در گروه اصلی حامیان نظام آغاز می شود و حتی بخش عمده ای از مقامات سابق و لاحق به این نتیجه می رسند که تداوم اقتدارگرایی به نفع آنان نیست و لذا از قافله نظام جدا می شوند.
این اتفاق در سطوح پایین تر،یعنی هواداران مردمی نظام هم رخ می دهد.آقای طائب چند ماه پیش اسم این پدیده را "خلوص سازی نظام" گذاشت و آن را امر مثبتی تلقی کرد اما به نظرم تشخیص ایشان اشتباه است.این پدیده برای نظام نه تنها مثبت نیست که نشانه زوال و فرسودگی اش است.
Ingen tilgængelig billedbeskrivelse.
 
بخش: 
انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: