در افغانستان جرمی نماند که آمریکا مرتکب نشده باشد

" در مورد زنان بیوه داستانهای وحشتناکی شنیدم. برای دریافت حقوق بازنشستگی سربازان کشته شده، آنها مجبور به ارائه خدمات جنسی به آمریکایی ها شدند...." ساپکو این حقیقت وحشتناک را در اختیارافکار عمومی قرار داده و اضافه میکند، "کدام آمریکایی اینها را تحمل میکند؟"

 

 بازرس ویژه آمریکا در افغانستان، جان. اف. ساپکو:  "در افغانستان جرمی نماند که آمریکا مرتکب نشده باشد".

بازرس ویژه آمریکا در افغانستان، جان. اف. سوپکو (F. Sopko-John) در سال 2017 گزارشی تحت عنوان، "سازماندهی دوباره نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان و درسهای آن"، نوشت.  در این گزارش 283 صفحه ای، اشغال افغانستان چگونه باید ادامه یابد، اشتباهات در صحنه افغانستان، افزایش روزافزون سمپاتی مردم افغانستان به طالبان، راه حلهای مقابله با آن مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت.

بازرس ویژه آمریکا ساپکو، هدف گزارش را چنین تعریف میکند:  "جلوگیری از تداوم فساد، رشوه، تقلب، اصراف و سؤاستفاده تحت نام ماموریت آمریکا در افغانستان، ارائه پیشنهادهای  اصلاحی به گنگره، حکومت و وزارت دفاع آمریکا".

زنان افغانی مجبور به ارائه خدمات جنسی شدند

مایکل تریسی  (Michael Tracey ) روزنامه نگار، که گزارش ساپکو را بطور مفصل مورد تدقیق قرار داده است، حقیقت تلخی را در اختیار افکارعمومی قرار میدهد:

" زنان سربازان افغانی که در ارتش افغانستان خدمت میکردند، وقتی شوهرانشان در جنگ کشته میشدند برای دریافت حقوق بازنشستگی مجبور به برقراری ارتباط جنسی با مقامات آمریکایی شدند".  تریسی از زبان ساپکو چنین میگوید: " در مورد زنان بیوه داستانهای وحشتناکی شنیدم.  برای دریافت حقوق بازنشستگی سربازان کشته شده، آنها مجبور به ارائه خدمات جنسی به آمریکایی ها شدند...."  ساپکو این حقیقت وحشتناک را در اختیارافکار عمومی قرار داده و اضافه میکند،  "کدام آمریکایی اینها را تحمل میکند؟"  (1)

دروغ استخدام زنان

آمریکا در افغانستان کمیسیونهایی بوجود آورد که هدف شان "افزایش استخدام زنان" بود.  ولی با این کمیسیون ها هیچ کاری انجام ندادند.  این واقعیت در گزارش ساپکو چنین انعکاس یافته است:  "هدف این بود که تا پایان سال 2015 ، 6 هزار و تا پایان سال 2016 ، 10 هزار زن استخدام شوند.  در گزارش وزارت دفاع آمریکا در سال  2015 ، تا پایان سال 2015 در میان نیروهای امنیتی به هدف استخدام 3 هزار نفر دست نیافته و فقط 2 هزار زن استخدام شدند.

در گزارش حقیقتی نیز آشکار شده است که هم آمریکا و هم حکومت دست نشانده افغانستان دروغ "حقوق زنان و مبارزه با تبعیض" را به خورد افکار عمومی جهان داده اند، و تاکید شده است که حتی در "مناطق سبز" ی که آمریکا تاسیس کرده بودند، زنان افغان مورد تبعیض قرار گرفته و تحقیر شده اند.  زنان استخدام شده توسط مقامات امریکایی و افغانی مورد تبعیض قرار گرفته و در معرض خشونت، و استثمار جنسی قرار گرفته اند، و این امری عادی و روزمره تلقی شده است.  (2)

تجارت مواد مخدر، فساد، باج گیری

در این گزارش فقط اذیت، خشونت و استثمار جنسی آمریکایی ها علیه زنان افغان نیست، بلکه، ساپکو فساد بزرگی که بین آمریکایی ها و مقامات بالای حکومت اشرف غنی وجود داشته را ثبت و مستند کرده است.  ساپکو در خصوص روابط کثیف بین حکومت اشرف غنی و آمریکایی ها مینویسد:

" پلیس افغانستان آنهایی را که به اذیت و خشونت جنسی دست میزنند و یا مشغول تجارت مواد مخدرهستند را آزاد میکند.  مقامات حکومت در مقابل رشوه به آنها جسارت میدهند.  زیر پا گذاشتن حقوق بشر در سه ماهه ی آخرسال2016  که مستند شده، نسبت به سه ماهه ی سال قبل، از 16% به 30% افزایش داشته است".   تولید مواد مخدر با اشغال آمریکا، 5 برابر شد.  (3)  ساپکو نقش آمریکایی ها در تجارت مواد مخدر را چنین توضیح میدهد:

"بعضی نیروهای شبه نظامی مستقل از حکومت افغانستان شریک "نیروهای ویژه آمریکا" شدند.  این شبه نظامیان تحت حمایت آمریکا به بخش اصلی نقض حقوق بشر، قاچاق مواد مخدر و دیگر فعالیت های غیر قانونی تبدیل شدند".  ژنرال مک کافری  (Mccaffery)  در سال 2006 گزارشی درباره وضعیت نیروهای پلیس نوشت که وحشتناک است:

"ما تشکیلات پلیسی بوجود آوردیم که نه دارای تجهیزات درست و حسابی بوده و نه آموزش درست حسابی داشتند.  آنها بی کفایت، عقب مانده و بطور وحشتناکی معتاد به مواد مخدر بودند.  این تشکیلات به هیچ وجه شباهتی به یک تشکیلات پلیس ندارد.  در سال 2005 طبق گزارش  CPC از میان 34 هزار مامور آموزش دیده تشکیلات پلیس، تنها 3900 تن آنان یک دوره آموزشی 8 هفته ای را طی کرده بودند.  آنهایی که از دوره های 8 هفته ای نتوانسته بودند قبول شوند با 2 هفته آموزش وارد نیروهای پلیس شدند".

حملات طالبان 500 برابر شد

ساپکو مینویسد:  طالبان در سال 2004 دوباره خود را سازماندهی کرد.  این سازماندهی بیشتر در مناطق جنوب و شرق بود که پشتون ها در آنجا اکثریت اند.  در فوریه 2004 دریادار لاول جیکوبی  (Lowell Jacoby) رئیس "سازمان اطلاعات دفاعی" نوشت، "حملات طالبان به بالاترین سطح تاریخ خود رسید".  در همان گزارش قید شده است که بین سالهای 2008 -2004 حملات علیه نیروهای دولتی افغانستان و ارتش آمریکا 500% افزایش یافته و بیشترین حملات توسط طالبان صورت گرفته است.

در همان دوره، تا اواسط سال 2005 "نیروهای ویژه آمریکا" برای هدف گیری رهبری طالبان با جنگ سالاران محلی و منطقه ای متحد شدند.  اتحادهایی از این قبیل نهایتا سبب شد که طالبان بشکل غیر پیش بینی شده ای تقویت و نیرومند تر گردد.  همچنانکه در سال 1994 اولین بار حرکت طالبان اوج گرفته بود.

دلیل دیگر تقویت نیروهای طالبان در گزارش، عدم نمایندگی کافی پشتون ها در حکومتی بود که آمریکایی ها در افغانستان تشکیل دادند.  این موضوع سبب روی آوردن پشتون ها به طالبان و تقویت هرچه بیشتر آن شد.

حمایت مردمی از طالبان

ساپکو بازرس آمریکا معتقد است که تمامی خشونت ها، تجاوزها، فساد، رشوه، تجارت مواد مخدر و نهایتا فتح نکردن قلوب مردم افغانستان سبب شد که از سال 2009 اعتبار طالبان در میان مردم افغانستان و همدردی با آن در میان مردم افغانستان بشکل چشم گیری افزایش یابد.  ساپکو بر علیه این وضعیت، یعنی چرخش مردم افغانستان به سمت طالبان، استراتژی که باید توسط آمریکا در افغانستان دنبال شود را نیز پیشنهاد میکند.  ساپکو دو پیشنهاد عمده در این رابطه ارائه میدهد:

-  متوقف کردن و یا حداقل کاهش زشتکاریهایی که آمریکایی ها علیه مردم افغانستان مرتکب می شوند.

-  اعزام نیروهای نظامی بیشتر به افغانستان.  ساپکو اضافه میکند که در سال 2009 در مقابل تاثیر و تهدید فزاینده طالبان در افغانستان، حکومت اوباما تصمیم میگیرد که نیروهای نظامی آمریکا در افغانستان را به 352 هزار نفر افزایش دهد.

آتش زدن قران و بی احترامی به مردگان

درباره افزایش فزاینده اعتبار و نفوذ طالبان بعد از سال 2009 در افغانستان ساپکو می نویسد:

"ما وارد دورانی شدیم که حملات علیه واحدهای ناتو و آمریکا افزایش یافت.  در سال 2010، 5 ، در سال 2011، 16، و در سال 2012،  44 حمله از درون  بوسیله طالبان انجام گرفت.  این مسئله هم دلایل داخلی و هم خارجی دارد.  دلیل داخلی آن، عملیات، و رفتار آمریکایی ها و نیروهای بین المللی بود.  در آن دوران، در خارج پایگاه هوایی "بقرام" آتش زدن کتابهای قران بوسیله آمریکایی ها، بقتل رسیدن گروهی از شهروندان افغانی بدست یک گروهبان آمریکایی، و نجس کردن اجساد جنگجویان طالبان بوسیله پرسنل نظامی آمریکا و پخش تصاویر آن در سطح جهان ... نقش بازی کردند".

در گزارش آمده است که علی رغم تمامی آنچه که آمریکایی ها برای درهم شکستن روحیه افغانها انجام دادند، عزم طالبان بیشتر شد  و طالبان توانست به امر مقاومت و مبارزه علیه اشغال افغانستان ادامه دهد.  چنانکه در پایان سال 2015 نیروهای طالبان توانستند "کوندوز"،  یکی از شهرهای بزرگ افغانستان با 300 هزار جمعیت را، تحت کنترل خویش در آورند.

در مقابل این پیروزی طالبان، در ماه مه 2016  آمریکا دست به یک سری بمبارانهای هوایی زد که در جریان آن رهبر طالبان "محمد منصور" بقتل رسید.  ولی این حادثه نیز نتوانست مانع مقاومت طالبان در مقابل آمریکا و نیروهای اشغالگر گردد.

وقتی گزارش جان. اف. ساپکو بازرس ویژه آمریکا را می خوانیم، و وقتی طالبان در 15 اگوست (2021) وارد کابل میشود و اشغالگران عاجزانه فرار میکنند، واقعیتی را در می یابیم  که این همه، یک شبه اتفاق نیفتاده، بلکه سالها جنبش مقاومتی وجود داشته که مردم افغانستان را سازماندهی کرده، و حتی با وجود کشته شدن رهبران شان، حتی یکقدم از امر مقاومت علیه اشغالگران عقب نه نشسته است.

توضیحات مترجم:

 

(1)  لینک اصل مقاله به ترکی آناتولی، و لینک منبع استناد نویسنده به انگلیسی

 

 (1)

https://aydinlik.com.tr/abd-li-mufettis-yazdi-afganistan-da-islenmedik- suc-kalmadi-255555#1

 

https://www.sigar.mil/pdf/quarterlyreports/2021-07-30qr.pdf

https://www.sigar.mil/interactive-reports/what-we-need-to-learn/index.html

 

(2)  وقتی حکومت هلند حضور نیروهای نظامی هلند در افغانستان را مورد بازخواست قرار میدهد ، زنگ های خطربرای سیا به صدا درمیایند.  زیرا در صورت تکرار این مسئله در میان متفقین اروپایی ناتو در اروپا، بویژه آلمان و فرانسه، "مشروعیت" و اعتبار اشغال افغانستان زیر سوال میرفت.  از این رو، سیا دست به تدوین استراتژی جدیدی، صرفا برای تداوم حضور نظامی متفقین اروپایی خود در افغانستان میزند.  سیا، با احتساب سمپاتی جامعه فرانسه به پناهندگان افغانی، و بویژه زنان افغانی، و ترس آلمان از شکست ماموریت افغانستان و سرازیر شدن پناهندگان، مواد مخدر و تروریسم، دست به یک کمپین جهانی میزند که در مرکز آن ظاهرا دفاع از حقوق زنان و کودکان افغانستان و جلوگیری از گسترش تروریسم قرار داشت.  این استراتژی صرفا در خدمت کنترل افکار عمومی اروپا در جهت تداوم ماموریت ناتو در افغانستان قرار داشت.

  (2)

https://www.reportwire.in/widows-of-afghan-soldiers-under-us-backed-govt-had-to-give-sexual-favours-to-get-husbands-pension-benefits

 

https://wikileaks.org/wiki/CIA_report_into_shoring_up_Afghan_war_support_in_Western_Europe,_11_

Mar_2010https://

wikileaks.org/wiki/Category:Military_or_intelligence_(ruling)

 

 

(3)  عصمت اؤز چلیک (Ismet Özçelik)  روزنامه نگار ترک، از قول یک نظامی ترک که در پایگاههای هوایی ناتو در افغانستان خدمت کرده مینویسد:  هواپیماهای غول پیکر حمل و نقل آمریکا گاهی وقت ها خالی میامدند، بعدا فهمیدیم که برای انتقال مواد مخدر میایند.  این هواپیماها عمدتا از پایگاههای هوایی بقرام و قندهار استفاده میکردند.  اینرا در طول  6 سالی که در افغانستان خدمت  کردم به تجربه دریافتم.

(3)

https://www.aydinlik.com.tr/koseyazisi/abd-nato-uc...

 

انتشار از: 

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

         

 

نظردهی با فیسبوک: