ساعتِ قرار
26.02.2022 - 05:54

بدونِ شک قتلِ «بکتاش آبتین» قتلِ حداقل دو نفر بود، قتلی حکومتی و برنامه‌ریزی شده برای حذفِ فیزیکیِ حداقل دو نفر. دو سالِ پیش در آغازِ روزهای شیوع کرونا نوشتم:«حذفِ فیزیکی مخالفان و متعرضان با کرونا. از نظامِ اسلامی هیچ جنایتی بعید نیست»...

و اما نوشتن در مورد غولِ زیبای آزادیخواهی، «بکتاش آبتین» ساده نیست؛ حداقل برای من ساده نیست. این شعرِ قدیمی را به نفرِ دوم تقدیم می‌کنم؛ به «مریم یاوری»:

 

لبان‌مان را دوخته‌اند محبوبِ من!

دستان‌مان شکسته و جان‌مان هر روز

شیار می‌خورد شیار بر شیار.

 

پهلوپاره به دیدار می‌آییم

نه دهانی برای گفتن

نه دستی برای گشودنِ آغوش

نه پیراهنی آغشته به بوی یاس ـ

 

اما قرارمان همیشه  پابرجاست محبوبِ من!

بازجو نمی‌داند...

.

م. روان‌شید

.

دیدگاه‌ و نظرات ابراز شده در این مطلب، نظر نویسنده بوده و لزوما سیاست یا موضع ایرانگلوبال را منعکس نمی‌کند.

م. روان‌شید

فیسبوک - تلگرامفیسبوک - تلگرامصفحه شما