سیاسی


"این شهر هنوز عـمارت مخصوص اونیورسیته (دانشگاه) ندارد و حیف است که این شهر نوین از همه بلاد بزرگ عالم از این حیث عقب بـاشد. شـاه بـعد از اندک تأملی گفتند‌:بسیارخوب آن را بسازید" خاطرات علی اصغر حکمت
روز پانزدهم بهمن هزارسیصد سیزده رضا شاه لوح یادگاربنیاد دانشگاه تهران را درورودی دانشکده پزشگی زیرخاک مینهد. افتتاح رسمی دانشگاه تهران در روز جمعه ۲۴ اسفند ۱۳۱۳ یک‌ساعت و نیم قبل از ظهر صورت می گیرد.
سرانجام آرمان عبدالعلی کودک -مجرم زندانی، بعد از هشت سال زندگی در زیر اعدام ، به دار آویخته شد. ظاهرا هر دو خانواده به طبقه متوسط مدرن ایران تعلق داشتند و مروری کوتاه بر آنچه در این پرونده گذشت، قبل از هر چیز بیانگر سقوط مفهوم شهروندی در چاهی کثیف تر و متعفن تر از چاه چمکران است.
مردم تصور کردند با آمدن رئیسی و تیم او مشکلات بورس بر چشم برهم زدنی حل خواهد شد. قاضی زاده که الان معاون رئیس جمهور و رئیس بنیاد شهید است و در انتخابات نامزد ریاست جمهوری بود، می‌گفت که می‌شود «سه روزه مشکلات بورس را حل کرد!» خوب وزیر اقتصاد برای چند ساعتی به دفتر معاون آقای رئیسی بروند و معجون سه روزه را به دیگ بورس بریزند تا تلخی این بازار، شیرین شود.
رژیم ایران فقط راه میرود, بی هدف, بی برنامه, از این ستون به آن ستون, فقط میرود بدون آنکه مقصدی داشته باشد. مدیریتش زیر صفر است, مقبولیتش نزدیک به صفر است, جایگاه مردمیش نزدیک به صفر است. در تمام طول ۴۳ سال حیاتش تاکنون فقط بدنبال خرید زمان بوده بدون آنکه هدفی و برنامه ای داشته باشد, هر صبح از خواب برخاسته و به موعظه میپردازد و روبات های تکبیر گوی در اطرافش او را شاد میکنند و به او شخصیت کاذب میدهند و او هم آن تکبیر گویان را مردم مینامد و راضی به بستر میرود تا صبح روز بعد.
هیچ حکومتی در تاریخ این سرزمین این همه فاجعه نیافرید که این عقب مانده ترین ،پرمدعاو بیعرضه ترین حکومت استبدادی در تاریخ در این سرزمین آفرید.هیچ عرصه ای نیست که از سموم طوفان ویران گر انقلاب اسلامی ایران در امان مانده باشد . فرمانروائی مردی خود شیفته ،کم بضاعت پرمدعا ولجوج که حتی خدای ساخته شده دین خود را نیز بنده نیست.مردی که مردم معترضان به حکومت وسیاست های آن را خس وخشاک می نامد و سبعانه فرمان به کشتن آن ها می دهد.