اونودولموش گونش- آفتاب فراموش شده

شکافدان چیخارداق یئنی دن، آنامیزین اللرینیده کی دوشونجه سیزلیگین یوموشاقلیغینی
بیا تا دوباره از کمد در آریم، لطافت بی خیالی نهفته در دستان مادرمان را

 

 

...

..

.

اونودولموش گونش

گل تزه له یک

اونوتقانلیق گونشی آلتیندا قوروموش

بایات گونلریمیزی

 

شکافدان چیخارداق یئنی دن

آنامیزین اللرینیده کی دوشونجه سیزلیگین

یوموشاقلیغینی

و اونون

تمیزله ین نفسینده کی

پوفله ین یونگوللویو

 

گل سیلک تزه دن

توز باسمیش ایسته کانیمزی

 

هله بؤیویه نه دک

چاییمیز سویویانا دک

قایغیسیزلیق حیطیمیزده

قووالایاق گئنه بیربیریمیزی

 

یولون دوشنده بیزیم طرفلره

جیبینده بیر بوداق

توت آغاجی گؤلگه سیندن گتیر

بیرده،

بیر آووج حوووض قیراغی

 

ائی منیم اوشاقلیق گونلریمین

ایستی گونشی

...

 

آفتاب فراموش شده

بیا تازه کنیم

روزهای بیات را

که زیر آفتاب فراموشی خشکیده شدند

 

بیا تا دوباره از کمد در آریم

لطافت بی خیالی نهفته در دستان مادرمان را

و سبکی فوت را از نفس های پاک کننده او

 

بیا تا دوباره پاک کنیم

استکان گرد گرفته مان را

بیا تا بزرگ نشده ایم

تا چایی مان هنوز سرد نشده

دنبال همدیگر بدویم

توی حیاط بی خیالی مان

 

اگر روزی گذرت از این طرف ها افتاد

توی جیبت برام

سایه شاخه درخت توت بیار

و یک مشت هم

لب حوض 

 

ای آفتاب گرم دوران کودکی ام

...

..

.

انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: