آیا ایران به سوی تجزیه می رود؟

مساله ملیت های غیر فارس در ایران هربار به شکلی و در جامه ای نمایان می شود تا ازسرکوب رژیم ایران – که در چنگ ملیت فارس است - جان سالم به در برد. حدود چهار سال است که شاهد بروز پدیده ای هستیم که طی آن نیروهای جنبش ملی آزربایجان از تیم فوتبال باشگاه "تراکتور" – که در تبریز مرکز اقلیم آزربایجان قراردارد
 
 (50 هزار آزربایجانی در تبریز شعارهای ملی و استقلال طلبانه سر می دهند)
 
اشاره مترجم: این مقاله روز چهارشنبه 27 فوریه 2013 یعنی یک روز پس از مسابقه تیم های "تراختور" – تراکتور سازی - و "الجزیره" امارات متحد عربی در تبریز، توسط نگارنده نوشته شد و در همان روز در سایت های روزنامه های "القدس" و"الزمان" و روز بعد در نسخه کاغذی این دو روزنامه در خیابان های کرانه غربی و غزه، سرزمین های اشغال شده سال 48 (اسراییل)، لندن، بحرین، عراق، لبنان، اردن، مصر، تونس و مراکش ظاهر شد. در واقع سعی کردم صدای هموطنان آزربایجانی را به مردمان عرب در همه  جای دنیا برسانم. این دو سایت از پربیننده ترین سایت های عربی هستند و در همه جای جهان خواننده دارند. روزنامه "القدس" در رام الله (فلسطین) و روزنامه "الزمان" - به طور همزمان - در لندن، بحرین، بغداد، بیروت ورباط منتشر می شود. 
من زیر تاثیر حوادثی این مقاله را نوشتم که در ورزشگاه سهند تبریز رخ داد و طی آن شعارهای هویت طلبانه سرداده شد و نیز پلاکارد بزرگی برافراشته شد که روی آن شعاری استقلال طلبانه نقش بسته بود. نیز طی ماه های گذشته، محمد خاتمی رییس جمهور پیشین و شماری از شخصیت های سیاسی داخل وخارج در باره فروپاشی جامعه ایرانی و گسستگی آن سخن گفته بودند. 
ضمنا گرچه در باره حوادث اصفهان، افرادی این جا و آن جا مطالب و تحلیل هایی ارایه کردند اما درمورد حوادث اخیر تبریز چیزی ندیدم، مگر از خود اهل قلم آزربایجان. نمی دانم سبب این عدم واکنش – مثبت یا منفی – چیست؟ آیا دلیل اش گیجی برخاسته از چنین ضربه ای است؟ یا این که جامعه فارس زبان در باره چنین حوادثی بی تفاوت شده است؟   
متن مقاله
مساله ملیت های غیر فارس در ایران هربار به شکلی و در جامه ای نمایان می شود تا ازسرکوب رژیم ایران – که در چنگ ملیت فارس است - جان سالم به در برد. حدود چهار سال است که شاهد بروز پدیده ای هستیم که طی آن نیروهای جنبش ملی آزربایجان از تیم فوتبال باشگاه "تراکتور" – که در تبریز مرکز اقلیم آزربایجان قراردارد – برای هدف های سیاسی خود استفاده می کنند. ترک های آزربایجان این واژه را به صورت "تراختور" تلفظ می کنند و شب و روز ودر همه جا – در ایران و در خارج - برای باشگاه ملی و محبوب خود تبلیغ می کنند. 
درواقع تیم "تراختور" به نماد ملی و سیاسی ملیون ها ترک آزربایجانی در ایران بدل شده است. ما طی سالیان گذشته، گواه حضور هزاران تن از توده های هوادار این تیم در ورزشگاه ها و در مسابقه های متعدد با دیگر باشگاه های شهرهای مختلف ایران، از جمله تهران، بوده ایم.  
پلاکاردها و شعارهای ملی گرایانه و استقلال طلبانه در تبریز
واپسین مسابقه، میان تیم "تراختور" و "الجزیره" امارات متحد عربی بود. در این مسابقه برخلاف دیگر مسابقه هایی که در برابر باشگاه های ایرانی صورت می گرفت، توده های ترک هوادار "تراختور" در ورزشگاه  سهند (یادگار امام رسمی) با شعارهای آمیخته ترکی – عربی از تیم امارات استقبال کردند. از شعارها یکی این بود: " اهلا وسهلا مرحبا، گلمیشوخ به آسیا". وقتی افراد تیم "الجزیره" امارات پا به زمین بازی نهادند از تشویق وسیع توده های آزربایجانی شگفت زده شدند، به طوری که برخی از آنان با تلفن های خود به فیلمبرداری از این صحنه های شگفت آور پرداختند. به نظر می رسد، انگیزه تشویق رقیب این است که ترک های آزربایجان - بر خلاف احساس نا دوستی  و دلخوری از جامعه فارس زبان - مردم عرب در ایران و خارج از آن را دوست خود می پندارند.    
در مرحله اول مسابقه جام قهرمانی باشگاه های آسیا که دیروز سه شنبه (26/2/2013) انجام گرفت، تیم "تراختور" تبریز با نتیجه سه – یک، مهمان خود "الجزیره" امارات را شکست داد.    
 این پیروزی، شور واحساسات تماشاگران ترک را شعله ور ساخت. آنان پلاکارد بزرگی را بلند کردند که بر روی آن نوشته شده بود: 
AZERBAYJAN IS’NT IRAN SOUTH 

یعنی "آزربایجان جنوبی جزء ایران نیست". منظور آنان از آزربایجان جنوبی، اقلیم آزربایجان واقع در شمال باختری ایران است که بیش از بیست ملیون نفر ترک آزربایجانی در آن زندگی می کنند، در حالی که کل شمار ترکان درایران، از جمله ترکان شمال خاوری و قشقایی ها در جنوب ایران بالغ بر 25 ملیون تن یعنی حدود یک سوم جمعیت ایران اند. خلق ترک، همچون خلق های عرب، کرد، بلوچ وترکمن، از کمترین حقوق ملی خویش – از جمله آموزش به زبان مادری در دوره ابتدایی - محروم است. این امر، انگیزه نیرومندی برای تحرکات گسترده میان فرزندان خلق ترک آزربایجان - که مخالف حکومت آهنین مرکزی در تهران اند – پدید می آورد. 

توده های ترک هوادار تیم "تراختور" در ورزشگاه سهند تبریز شعارهایی دادند که بر حق آنان در آموزش زبان ترکی تاکید و با حمایت ایران از دولت ارمنستان که بخشی از زمین های جمهوری آزربایجان برادر را اشغال کرده، مخالفت می کرد. ما البته در مسابقه دیروز – سه شنبه 26 فوریه – شعار "خلیج، خلیج عربی" را نشنیدیم که به نظر می رسد این شعار را هواداران "تراختور" فقط در شهرهای فارس نشین یا در تهران سر می دهند. این شعار، خشم کسانی را بر می انگیزد که بر فارس بودن خلیج تاکید می ورزند و در شعارها – وادبیات خود به طور عام - ترک های آزربایجان را تحقیر و آنان را خر و احمق توصیف می کنند.  
توده های آزربایجان پس از  پایان مسابقه، با حمل پلاکاردها و شعارهای خود به خیابان های اصلی شهر تبریز ریختند. طبق گفته منابع مطلع، نیروهای امنیتی ده ها تن از تظاهرکنندگان را دستگیر و به مکان های نامعلوم منتقل کرده اند.  
گرچه برخی از فعالان سیاسی می گویند که سپاه پاسداران مالک باشگاه "تراختور" یا تراکتور سازی است و دست های برخی جناح های رژیم را پشت سر این باشگاه می بینند اما دیگر فعالان آزربایجانی آن را در یچه ای برای بیان خواسته های ملت آزربایجان می بینند وبرای آنان مهم نیست چه کسی مالک این باشگاه است. 
معنا و مفهوم تحرک آزربایجانی ها 
ملت آزربایجان در سال 1945 حکومت خود مختار خود را به رهبری سید جعفر پیشه وری برپا ساخت، اما ارتش شاهنشاهی یک سال بعد، این حکومت را برانداخت وکتاب های ترکی را به آتش کشید و هزاران تن از فرزندان این ملت را کشت یا اعدام کرد. نخبگان دینی و سکولار ترک پس از انقلاب 1979 ایران کوشیدند تا صفوف این ملت را بار دیگر متحد سازند، اما حاکمیت نوپای اسلامی با استفاده از قدرت، در برابر این امر ایستاد و همه شخصیت هایی را که خواستار حقوق ملی خلق ترک آزربایجان بودند سرکوب و زندانی کرد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و استقلال جمهوری آزربایجان، جنبش نوین این مردم، پتانسیل نیرومندی یافت زیرا که ملت جمهوری آزربایجان – از نظر زبانی و فرهنگی – هیچ تفاوتی با ملت آزربایجان در ایران ندارد.     
یک سال پس از انتفاضه ملت عرب اهواز، یعنی در ژوئن 2006 خلق ترک آزربایجان در اعتراض به تبعیض و ستم ملی به پا خاست و در تظاهرات ملیونی شهرهای اقلیم آزربایجان، ده ها تن کشته و زخمی شدند. هم اکنون صدها تن از فعالان ترک به سبب مطالبه حقوق زبانی، فرهنگی و سیاسی خود در زندان های ایران محبوس هستند.  
از جمله فعالیت های اخیر نخبگان آزربایجانی می توان به نامه 600 دانشجو و معلم ترک آزربایجانی اشاره کرد که روز 23 فوریه گذشته به مناسبت روز جهانی زبان مادری به روزنامه ها و مجله های ایرانی ارسال شد. آنان در این نامه سرگشاده از نادیده انگاشتن زبان ترکی آزربایجانی توسط مقام های جمهوری اسلامی و مطبوعات پایتخت انتقاد کردند و خواستار تخصیص صفحاتی به زبان ترکی دراین مطبوعات شدند.  
نخبگان جامعه آزربایجان به دو بخش تقسیم می شوند: بخشی که خواهان استقلال و پیوستن به کشور برادر، جمهوری آزربایجان اند و بخشی که خواهان برقراری نظام فدرال در چارچوب ایران. ما این تقسیم بندی را در میان اهوازی ها در اقلیم عربستان و کردها در اقلیم کردستان ایران نیز می بینیم. اما فعالیت های استقلال طلبانه ترک های آزربایجان، شاهد رشد مستمری است که این استقلال طلبی و رادیکالیسم ناشی از نادیده گرفتن مطالبات فرهنگی و زبانی واقتصادی این ملت است. ما این امر را – کما بیش - در میان دیگر خلق های غیر فارس نیز می بینیم. تفاوت امر در این است که حکومت مرکزی تهران از ترک ها بیش از کردها، عرب ها و بلوچ ها می ترسد واین البته دلایل فراوان دارد؛ از جمله جمعیت پرشمار، نفوذ در اقتصاد و ارتش و سپاه پاسداران، و تاثیر تاریخی ملت آزربایجان در جنبش های آزادی خواهانه و دموکراتیک مردمان ایران از انقلاب مشروطیت در سال 1906 تاکنون. ترک های آزربایجان در آن انقلاب نقش مهمی بازی کردند، و البته نمی توان نقش اساسی آنان را در انقلاب فوریه 1979 (بهمن 57) نادیده گرفت.  
از شگفتی های روزگار آن که شخصیت های اندیشه ورز برجسته آزربایجانی همچون احمد کسروی، در اوایل قرن بیستم که ایران در معرض گسستگی قرار داشت، نقش مهمی در یکپارچگی این کشور ایفا کردند. اما بر خلاف گذشته، نسل کنونی ترک معتقد است که ملت ترک آزربایجان در همه انقلاب هایی که ایران در قرن بیستم به خود دید، مغبون نخبگان فارس زبان قرار گرفت و به حقوق خود دست نیافت. آنان بر این باورند که به رغم مشارکت تعیین کننده ترک های آزربایجان وفداکاری ها و جان بازی های آنان در جنبش های سیاسی و توده ای و انقلاب های یاد شده، نتیجه چیزی جز تمرکز آهنین در تهران و چیرگی زبان و فرهنگ پارسی نبود.    
خلق های غیر فارس به کجا می روند؟ 
تاکنون گرایش غالب در میان ملت ترک آزربایجان شناخته نیست. آیا اکثریت مردم، خواهان استقلال یا پیوستن به جمهوری آزربایجان اند؟ یا این که هچون سال 1945 (1324ش) خواستار برپایی اقلیمی فدرال در چارچوب ایران اند؟ و آیا موازنه نیروهای منطقه ای و بین المللی به سود استقلال آزربایجان و جدایی اش از ایران است؟ یا این که برخی از این نیروها می خواهند از جنبش درونی این ملت برای فشار بر رژیم خود سر ایران استفاده کنند؟ پیش بینی ناظران بر آن است که در آستانه انتخابات ریاست جمهوری در ایران، فعالیت های ملی گرایانه نه تنها در میان خلق ترک آزربایجان بلکه در میان سایر خلق های غیر فارس همچون عرب ها، کردها و بلوچ ها نیز گسترش خواهد یافت. هم چنین، توده های مردم ایران از شکاف فزاینده میان جناح های متخاصم رژیم بهره برداری خواهند کرد تا ناخشنودی خودرا از سیاست های اقتصادی و داخلی و خارجی رژیم ایران بیان نمایند.     
Bazar, 02.03.2013 21:03
 
 
انتشار از: 

         

 

دیدگاه‌ها

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
شمایی که گفتی تو تبریز چند ملیونی چند هزار تجزیه طلب پیدا میشه باید بهت بگم مگه شما نظر سنجی کردی که میگی ؟؟ 75 هزار نفر تو ورزشگاه نمایندهی چند ملیونه .اینو کی میخایین بفهمین توسال 1324 بهتون ثابت نشد؟تو حوادت خلق مسلمان چطور؟توسال 1385 هم نفهمیین که ملت تو ناراضی اند واگه شرایط فراهم بشه برای رهایی از این ظلم مستقل هم میشن.ویا شمایی که گفتی آزربایحان آزرین نه تورک باید از شما بپرسم مدرکت چیه؟ صدرصد میگی احمد کسروی.کسی که همه میدونن نوکر پهلوی بوده وخودش به صراحت گفته ما میخواهیم تورکی و کردی و عربی را دراین کشور ازبین ببریم وفارسی را جایگزین کنین

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
میبینم برخی از دوستان آذری دلیلشان از حمایت از افکار تجزیه طلبانه را اینگونه بیان می کنند : مثلا , فاشیسم فارسی , اما به این نکته توجه کنید که آیا واقعا این حکومت ایرانیست , آیا حاکمان فعلی ایران واقعا ایرانی هستند .... پاسخ مشخص است : خیر . کی حکومت یک جشن ملی را ارج نهاده و آن را خرافات نپنداشته است .من فکر می کنم مشکل ایران فقط و فقط حکومت جمهوری اسلامی می باشد و نه چیز دیگری که با کنار رفتن آن بسیاری از مشکلات نیز کنار خواهند رفت ....ضمنا این تفکرات تجزیه طلبانه با حمایت مستقیم امریکا انجام میشود . که با تغییر حکومت اسلامی و روی کار امدن حکومتی که با امریکا و اسراییل مشکلی نداشته باشد دیگر از این تفکر حمایت نخواهد شد . ضمنا تجزیه ایران بزرگترین خطر امنیتی برای ترکیه خواهد بود زیرا ممکن است باعث ایجاد روح جدیدی در مبارزان کرد در ترکیه شود که سالهاست برای جدایی از ترکیه مبارزه می کنند .

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
زنده باد آذربايجان آزاد.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
آقای یوسف آذربایجان،
خیلی ممنون از کامنت هایتان. نمیدانم شما چگونه از نوشته من این برداشت را کرده اید که جمهوری اسلامی خواهان تجزیه ایران ست؟

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
ضمن تشکر از جناب بنی طرف عزیز؛ دوستی دو ملت تورک و عرب و فعالین سیاسی ملی آن در دو دهه اخیر روز به روز محکمتر شده است و معضل تبعیض ملی در داخل ایران و منافع و تهدیدهای منطقه ای مشترک علیه آنان این دو را هرچه بیشتر به هم نزدیکتر نموده است. شاید نقطه آغازین این همبستگی مصاحبه شبکه الجزیره با جنابعالی؛ مهندس صرافی و سایر نمایندگان ملل غیر فارس در تهران بود که بلافاصله حضور شما را در میان انبوه ملت تورک آذربایجان و فعالین ملی حاضر در گرده همایی ملی قلعه بابک سال 1381 را در پی داشت. درست به خاطر دارم که در همان سال رونامه جمهوری اسلامی مقاله ای را از طرف طیف ملی مذهبی با عنوان "پان تورکیست پان عرب پیوندتان مبارک!" را چاپ نمود؛ که در آن ضمن تذکر به دولت خاتمی مبنی بر عدم اجازه به تحصیل به زبان مادری و افزایش برنامه ها به زبان مادری در رادیو تلویزیون؛ این امر را زمینه ساز تجزیه ایران قلمداد

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
اين هم نوشته روزنامه تابناک پاسدار محسن رضايی :
بازتاب:

حادثه روز هشت اسفند در ورزشگاه یادگار امام تبریز (حمل پلاکاردی با عنوان آذربایجان جنوبی ایران نیست) عده ای را خوشحال،بسیاری را متعجب و
بسیاری را ناراحت کرد.



در این بین این سه دسته شاید تنها افراد شگفت زده، بیش از همه در احساسات خود محق بوده اند.

مسئله بالا بردن چنین پلاکارد در ورزشگاه یادگار امام از زوایای مختلف قابل ارزیابی است که درادامه به اختصار خواهد آمد:

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
آقای علاء الدين فتح راضی .خواهش ميکنم اين نوشته روزنامه تابناک که وابسته به رژيم جنايتکار ايران است را بخوانيد و با کامنت خودتان مقايسه بکنيد بعدا جواب دهيد کی و چه کسی خدمتگذار رژيم است . يک انتقاد سالم از خود باعث سر بلندی است . رژيم تا حد تهديد قطع حقوق مردم آذربايجان جلو رفته .آيا اين نشانه استقلال و غير وابستگی حرکت ملی آذربايجان نيست . کجاست ... انصاف .!!!! حمله سایت بازتاب به آذربایجان جنوبی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
آقای بابک
جوانان و رشد فزاینده گریز از مرگز نتیجه نود سال حاکمیت فاشیستی است . ملت آذربایجان نوکری نمی خواهد........ ملت ما و کردها شعور ملی اشان بسیار بالا رفته . اما اگر اسراییل و آمریکا و باکو و ترکیه ذره ای به حرکت ملی کمک می کرد الان آذربایجان جنوبی مسقل بود. سلطنت طلبان و مجاهدین و کردها و فعالین فارس اپوزیسیون بسیاری به کمک اسراییل تا حالا زنده اند و خود هم اعتراف می کنند. لطفا آدرس را عوضی ندهید. در ثانی اگر روزی اسراییل به آزادی حرکت ملی بخواهد که کمک کند ما ابایی نداریم و برای مبارزه با فاشیسم آخوندی آریایی خواهیم پذیرفت . اول به حساب دریافتهای خود سری بزنید .

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
کاملا حق با شماست. من تردید ندارم که این ندای تجزیه طلبی و استقلال آ‌ذربایجان! و اهواز! کار خود رژيم است که در مواقع لازم به خوبی از آن استفاده کند چون بخوبی می داند ایرانیان در یک چیز مشترکند و آن عشق به میهن.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
به نظر میاد شما هم زیاد ناراضی نباشین...اذربایجان ترک نیست که شما دارین تعدادشونو بیان میکنین..ایران به همین گوناگونی نژادیشه که زیباست..فتنه های مختلفی وجود داره ما باید اگاه باشیم..

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
آقای علا چشم مان مبارک دوباره ظهور فرموده ايد بعد شکست جنبش يا حسين مير حسين که جنابعالی « شما بوی کباب را شنیده بودی ولی خبر نشد » امروز دوبار پيدا شده ای منتها کمی صبر کن انتخابات رژيم نزديک ميشود و متفکرانی از نوع جنابعالی بيشتر بدرد رژيم ميخورد تا به نمايش انتخاباتی مشروعيت بدهد و جنابعالی از مردم بخواهيد در نمايش رژيم شرکت کنند . و در ضمن از يادت نرود جنبش ملی آذربايجان از هر فرصتی برای رسيدن به اهدا فش استفاده ميکند ميدان فوتبال تبريز ، درياچه اورميه ، سالن واليبال اورميه ، روستا های و مناطق زلزله ، سر مزار ستارخان ، طومار امضاء 600 نفری دانشجو يان داخل و............. ولی شما چه ؟؟ ؟

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
آقای بنی طرف! توصیه می کنم، ......... پس از بالا رفتن پارچه‌نوشت در تبریز چه حمله و ارعاب سیستماتیکی از جانب نژادپرست ها بر فعالان مدنی آذربایجان تحمیل شده است، سیاست را کنار بگذارید. صدای پای فاشیسم در آذربایجان به گوش می آید. به خود بیایید و احقاق حقوق اقوام را با نفرت پراکنی اشتباه نگیرید. فاشیسم با مدنیت هیچ سنخیتی ندارد.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
شتر در خواب بیند پنبه دانه - گهی لپ لپ خورد گه دانه دانه . - برو فکر نان کن که خربزه آب است . ما ملت بزرگی هستیم . پوزه دشمنان ایران را صافکاری خواهیم کرد . خلیفه ها و ترکها و یونانیها را حریف شدیم . شما چند نفر را نیز جواب خواهیم داد .

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
پا پک خرم دین آذری من یک آذری هستم نه یک ترک . آذری با ترک فرق داره مثله فارس با عرب و یا آذری با عرب
این با با که احوالش معلو م است منطقه کارش جنوب بوه اما برای ما آذری ها آتیش بیاره معر که شده . از ما آذری ها حرف میزنه کارش پخشه ضد اطلا عا ت است . همین تیمه ورز شی بنی طرف سنگشرو به سینه میزنه درست چند ماه بعد از آغاز جنبش سبز در حالی که همه فکر می‌کردند که پس از این فعالیت‌ها و افکار و بحث‌های سیاسی حول این محور متمرکز خواهد شد و ماه‌های آینده ماه‌های پر هیجانی خواهد بود، یکباره تیم تراکتورسازی به لیگ برتر فوتبال صعود کرد.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
جناب بنی طرف،
شما بوی کباب را شنیده اید ولی خبر ندارید که. . .

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
مقاله اي جانبدارانه بود، نويسنده در استفاده از كلمات و عبارات بسيار از خود بي مسئوليتي نشان داده و نتوانسته خشمي كه به درست يا نادرست نسبت به قوميتي ديگر دارد را بپوشاند. البته اين مقاله ادعاي علمي بودن ندارد اما چيزي كه نشان از استحكام منطقي و استدلالي باشد هم نيافتم-عنصري كه براي يك نويسنده كه ادعاي روشنفكري دارد مي بايستي نكته كليدي باشد. خواندن مقالات و نوشته هاي مستدل و بيغرض جامعه شناختي و تاريخي مي تواند به ايشان براي درك رابطه بين قوميت ها در ايران ياري رساند. دولتهاي معاصر ايران هيچ گاه رويكرد قوميتي نداشته اند و ندارند. ايران حكومتهاي توتاليتر و اتوريتر داشته اما نژادپرستي و قوميت گرايي آنچنان كه در برخي از كشورهاي اروپايي و خاورميانه برقرار بوده در ايران نبوده. سخنان بيهوده و غيرمسئولانه كه درگيري و كينه قومي را ايجاد مي كند فقط آب در آسياب دشمنان دموكراسي مي ريزد.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
چرا نظره من رو چاپ نکر د ید در ان نه توهین نبو د . اگر فکر میکنید که توهین هست این تجز یه طلب ها عین توهین هستند به ملت در بند ایران .
پاپک خرم دین آذری

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
درپاسخ به سوال شما جناب اقای بنی طرف باید بگویم بله ایران رو بسوی تجزیه است واین از روی شواهد روشنی که در جلوی چشمانمان است واضح واشکار مینماید اول اینکه این حق همه خلق های تحت ستم است که سرنوشتشان بدست خودشان باشد واز طرفی این خواسته همه کشورهای قدرتمند همچون امریکا انگلیس ودیگر کشورهای غربی است از طرفی بهار عربی در منطقه خاورمیانه هم الهام بخش ملل مظلوم غیر فارس شده واز همه مهمترفساد وظلم فزاینده حکومت مرکزی بر مردم واشتباهات وبی عرضهگی مسولان کشور ودخالتهای بی جا وغیر مسولانه سیاستهای خارجی کشور وهمینطور اختلافات ودزدی های ملیاردی بی سوادی وجهل واشتباهات غیر قابل جبران همه اینها وصدها دلیل دیگر باعث این تجزیه در اینده خواهیم بود.در ضمن تجاربی که خلق های کرد ترک عرب وترکمن دراین همه سال کسب کرده اند جای هیچ مسامحه وتردیدی در دفاع از حقوق بحق انها باقی نمیگذارد.بنده خودم به تجزیه به دید

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
ایران دوستان باید توجه داشته باشند که تبریز شهر تضاد ها است یعنی از یک طرف بزرگان ایران پرست زیادی را به تاریخه این کشور هدیه کرده است و از طرف دیگر مرکز اصلی رشد گرایشات پان ترکی در در بین ترکهای ایران بوده است.
تبلیغات پان ترکی در تبریز ریشه در حضور عثمانی ها در این شهر دارد و تبلیغات پان ترکها دارای سابقه صد ساله است، در چنین شرایطی طبیعی است که در بین جمعیت میلیونی تبریز و شهرهای اطرافه آن چند ده هزار تجزیه طلب یافت شود. تبلیغات سنگین باکو، برنامه های جذاب کانالهای تلویزیون ترکیه و برخی از کمبودهای داخلی کاتالیزوره این امر بوده اند و مشخصا در بین نسل جوان آذربایجان شرقی شاهد رشده گرایشهای تجزیهه طلبانه بوده یم.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
ضمن تشکر از آقای بنی طرف ، انسان واقعا در تعجب است که اين همه قلم بدست و روشنفکر جامعه فارس چرا جانب سانسور و سکوت را در قبال خواستهای ملل غير فارس را گرفته اند . آيا با سکوت و سانسور ميتوانيد مسئله مبرم جامعه را حل کنيد .باور کنيد شما با اين کار تان در کنار رژيم جنايتکار قرار ميگيريد و تا ابد الدهر مهر ننگ بر پيشانی تان خواهد نشست .