شارلی مـنـم

مردم فرانسه روز یکشنبه یازدهم ماه ژانویه در میدان جمهوری پاریس گرد خواهند آمد تا بدفاع از آزادی اندیشه و بیان برخیزند و فریاد " Je Suis Charlie" سردهند. جای دلرد که هر ایرانی هم که مخالف حذف آزادی قلم و اندیشه در ایران ست، مخالف کشتن و شکنجۀ وبلاگ نویسان، وکلاء ، نویسندگان و روشنفکران ست، و مخالف شکافتن سینۀ فروهرها و قتل های زنجیره‌ای و اعدام‌هائی ست که بی وقفه در ایران ادامه دارد، درچنین روزی درهرکجای ایران که هست به حمایت از مردم فرانسه بپاخیزد و با آنها همنوا شود که: "شارلی منم."

روز چهارشنبه هفتم ماه ژانویه دو مردی که بعدا معلوم شد برادرهستند در دفتر نشریه فکاهی "شارلی ابدو" ده تن از زبده ترین روزنامه نگاران و کاریکاتوریست های فرانسوی را بضرب گلوله و درکمال خونسردی کشتند و بهنگام فرار نیز پلیسی را از پای درآوردند وبا قساوت تمام تیرخلاس درسرش خالی کردند. ایندو تروریست علت جنایات خود را کاریکاتورهائی اعلام کردند که این نشریه از پیامبر اسلام انتشار داده بود. هرچند آنها بفاصله دو روز از سوی پلیس شناسائی شده و در رویاروئی  مسلحانه بقتل رسیدند ولی تدابیری که برای عدم افشای مشخصاتشان اندیشیده بودند نشان میداد که این اقدام یک عملیات انتحاری نبوده ست. با این حال با توجه به عکس العمل شدیدی که توده‌های وسیع مردم پاریس در برابراین جنایات از خود نشان دادند چنین بنظر میرسد که اسلامیون متعصب با اینکار دست بخودکشی سیاسی زده باشند.

پیش ازین هرعمل تروریستی که از اینان سرمیزد با بهانه‌هائی همچون جنایات اسرائیل علیه فلسطینیان ویا حمله کشورهای غربی به عراق و افغانستان توجیه و راست و ریست میشد. ولی اینبار اسلامیون به قلب دمکراسی زده‌اند و آزادی قلم و اندیشه را در زادگاه آن در اروپا مورد هدف قرارداده‌اند و این، بازتاب گسترده‌ای درکشورهای غربی یافته ست که سال‌هاست با اسلامیون به مماشات مشغولند. برای آنها مدارس اسلامی تاسیس میکنند که درآنها دختربچه‌ها را به حجاب اسلامی شرطی کنند و مغز پسرها را با خرافات مندرج در قرآن پرسازند که در آن کتک زدن همسرانشان مجاز شمرده میشود. روشن است که این، راه تداوم عصر روشنگری و دمکراسی ناشی از آن نیست که درشکل جامعه مدنی تجلی یافته ست و طبیعی ست که این یک بام و دو هوا را تا ابد نمی توان ادامه داد و تقابل میان واپس گرائی قرون وسطائی و سکولاریسم دیر یا زود خود را نشان میداد، بویژه اینکه مداخلات فاجعه بارغرب در خاورمیانه محملی مناسب برای این تقابل پدید آورده ست. ازین‌رو شاهدیم که غرب درین مبارزه ایدئولوژیک با تروریسم میدان را باخته ست چرا که این تروریست‌ها خود، زادۀ غربند و درآن نشو و نما یافته و بزرگ شده‌اند.

آری دولت‌های غربی سالهاست و بخصوص پس از ایجاد جمهوری اسلامی، میدان را در دو جبهۀ داخلی و خارجی به این تعصبات اسلامی باخته‌اند و ما شاهد بودیم که چگونه دولت انگلیس تهدید بمرگ یک شهروند و نویسنده خود، سلمان رشدی را زیر سبیلی رد کرد و تنها به چند اظهار نظر در تقبیح چنین فتواهائی بسنده نمود و چگونه دولت فرانسه به ترورافراد وابسته به اپوزیسیون جمهوری اسلامی چشم فروبست. حال بگذریم از ایجاد تشکیلات برای همین دیوانگان مذهبی در خارج از مرزهای خود در خاورمیانه، یوگسلاوی و . . . اینان در مسائل داخلی نیز، تحمل tolerance  را با مسامحه و تجاهل ignorance اشتباه گرفته‌اند و ازین راه هیچ مداخله‌ای در روابط قرون وسطائی رایج درمیان خانواده‌های مسلمان در کشور خود را روا نمیدارند که سهل است ادامه این روابط در مدارس و نیز گردهمآئی‌های دینی در مساجد را تشویق میکنند و از آنها حمایت مالی بعمل می‌آورند.

ما ایرانی ها، اما با گوشت و پوست خود با این مماشات غرب با اسلامیون آشنائیم. همانها که از برقراری جمهوری اسلامی حمایت کردند و با امدادهای غیبی خود آن را تداوم بخشیدند. خون محسن امیرارصلانی هنوز بر زمین خشک نشده ست که داستان زندگی یونس در شکم ماهی را زیر سئوال برده بود، داستانی که درغرب تنها در افسانه‌های کودکانه چون پینوکیو یافت میشود. بخاطر افشاء همین خزئبلات دینی است که در ایران بسیاری از نویسندگان و روشنفکران محکوم به دار و درفش و زندان های طویل المدت شده اند، سب پیامبر که جای خود دارد و سزائی جز مرگ ندارد.

البته غرب نیز در طول سی و پنج سالی که از روی کار آمدن اسلامیون در ایران میگذرد صدمات کمی ندیده ست و هرازگاهی نیش‌هائی ازین دست را نوش کرده ست که قتل کارگردان هلندی، تئو وانگوگ، نمونۀ آنست. ولی هیچ یک ازین ترورها گستره‌ای اینچنین نداشته و ناگزیر با عکس العملی چنین گسترده وهمگانی روبرو نشده ست. بسیاری از فرانسویان که چندان امیدی به برخورد قاطع دولت خود با وضع موجود ندارند با طرح شعار"شارلی منم" بخیابان آمده‌اند و تروریستهای مسلمان را بچالش می‌طلبند که این، شرایط مناسبی برای اپوزیسیون جمهوری اسلامی پدید آورده تا بافشای جنایات مشابه اسلامیون در ایران بپردازند و پرده از چهره کثیف اسلام سیاسی بردارند که دست خود را باین خوبی رو کرده ست.

مردم فرانسه روز یکشنبه یازدهم ماه ژانویه در میدان جمهوری پاریس گرد خواهند آمد تا بدفاع از آزادی اندیشه و بیان  برخیزند و فریاد " Je Suis Charlie" سردهند. جای دلرد که هر ایرانی هم که مخالف حذف آزادی قلم و اندیشه در ایران ست، مخالف کشتن و شکنجۀ وبلاگ نویسان، وکلاء ، نویسندگان و روشنفکران ست، و مخالف شکافتن سینۀ فروهرها و قتل های زنجیره‌ای و اعدام‌هائی ست که بی وقفه در ایران ادامه دارد، درچنین روزی درهرکجای ایران که هست به حمایت از مردم فرانسه بپاخیزد و با آنها همنوا شود که: "شارلی منم."

 

  لندن دی ماه ١٣٩٢                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      www.hamraahaan.com

         

 

دیدگاه‌ها

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
علا الدین فتح راضی عزیز،، خمینی بعنوان تئورسین و بانی انواع و اقسام ترویسم اسلامی در خاورمیانه با اینکه فرانسوی بلد نبود، بطور غیر منتظره سر از نوفل لوشاتو فرانسه در آورد، و در آنجا در ماه دیده شد و بعد با ایر فرانس و با اسکورت راهی تهران گردید، تا ما شاهد شکنجه اعدام و فراری شدن صدها هزار انسان با استعداد و تحصیلکرده دانشگاهی از سال ١٢٥٧ تا اکنون باشیم، در رابطه با فاجعه ترور کاریکاتوریستهای آزاد اندیش پاریس، باید به دولتمردان فرانسه گفت، لازم نیست کاسه داغتر از آش باشید، از قدیم گفتند کسی که باد می کارد طوفان درو می کند،

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
آقای فتح راضی!، ......... دیروز که مردم قارا باغ آذربایجان، زیر چرخهای تانکهای روسی لت و پار میشدند، و هنوز هم در اثر یورش نیروی های تجاوز گر ارمنستان یک چهارم خاک آذربایجان اشغال شده، و نیروهای متجاور ارمنی در قارا باغ، آغ دام، خوجالی،... به قتل وکشتار و جنایات علیه بشریت دست یازیده است، و بیش از یک میلیون هموطن آذربایجانی در وطن خود آواره، و بی خانمان گشته و در چادر ها زندگی مییکنند!، آیا کجا بود آقای فتح راضی، که بگوید، قارا باغ منم! آغ دام منم، خوجالی منم! آیا آقای فتح رازی تازه از خواب بیدار شده است؟ یا آنروز هم در قید حیات و در صحنه سیاسی حضور داشت، و تماشاگر این جنایات هولناک بودند، و مثل کمونیسهای پان ایرانیسم، دم نمی زدند؟ تا خاطر دوستان پان ایرانیسم شان آزرده نشود؟!

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
جناب فتح راضی, کامنت شما بهتر از مقاله مربوطه, نظر شما را بیان میکند ولی هیچکدام مرا قانع نمیکند که " جای [ دارد ] که هر ایرانی هم که مخالف حذف آزادی قلم و اندیشه در ایران ست،....... درچنین روزی درهرکجای ایران که هست به حمایت از مردم فرانسه بپاخیزد و با آنها همنوا شود که: "شارلی منم.". با دید ٢٠/٢٠ و از خارج گود ساده است که بگوئیم ٣٦ سال پیش ما باید میگفتیم که " فروهر منم " , " بختیار منم " , " قاسملو منم " وووو, ولی این تاخیر, حقانیت این ادعا را رد نمیکند. " شارلی " بر اساس مقاله خانم Khalisah K. Stevens , همانطور که شما هم فرمودید آدم چنان منزه و آزاد اندیش و مجری آزادی قلم و اندیشه نبود, گرچه هیچکس مستحق چنان سرنوشتی نیست. بعضی خود را بیشتر همدرد پلیس فرانسوی مسلمانی میدانند که در خط اول دفاع کشته شد. با طلب پوزش از فضولی, امید که در تلاش خود برای کمک به حل مشکلات ایران موفق باشید.
تصویر علاءالدین فتح راضی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
رفیق اسماعیل عزیز!
ابتدا فکر میکردم این منم که شما را نمی شناسم. ولی از نوشته شما چنین پیداست که شما هم مرا نمی شناسید. چراکه من هرگز "گروه اسلامی داعش را نیروی آزادیبخش و رهائی بخش" ننامیده ام و شما ظاهرا مرا با شخص دیگری اشتباه گرفته اید. ولی درین گفته نیز حقیقتی پنهان ست.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
مقاله خوبی است در تنقید از اسلام و دفاع از آزادی بیان. همچنین خوشحالم که نظر نویسنده در مورد گروههای افراطی اسلامی تغییر کرده است. چون مدتی پیش نویسنده مقاله گروه اسلامی داعش را نیروی آزادیبخش و رهائی بخش می نامید.
از رفیق علاالدین که در مقاله اش چهره ضد بشری و ضد دمکراتیک اسلام را افشا کرده تشکر میکنم. در کشورهای اسلامی بدون نقد اسلام و قرآن نمی توان یک قدم هم به دمکراسی و آزادی نزدیک شد.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سلام-من دراکثردلنوشته های خودهمیشه دوستان رابه آزادگی فراخوانده ودرخواست کرده ام هچ وقت آزادگی رابه ایدئولوژی (دین.سوسیالیسم.پان های رنگارنگ).خاکپرستی.ملی گرایی.زبان.تاریخ وو...نفروشید.صدای شکستن قلم هاوخفه کردن آزادگان مشروطه خواه وانقلابیون 100ساله رامردم ایران اکنون میشنوند.متاسفانه حافظه تاریخی انسانهافراموش میشودولی نوشته جات تاریخی باقی می ماند.ازجنبش تجددخواهی که توسط بزرگمردان تاریخ میرزافتعلی آخوندزاده ومیرزاحسن رشیدیه شروع شدچه اتفاقاتی که درایران ومنطقه پیش نیامده است.متاسفانه بابیراهه رفتن چنبش مشروطه توسط خاینین هنوزهم مردم ماروی خوش ندیده ومیشودگفت راهمان به بیراهه میروند.بهنگام انقلابات درکشورهای قفقازارتجاع تزاربه باهمکاری انگلیس به روش های کوناگون درصددشکست وآسیب زدن به سوسیابیسم نوپادرشوروی بوداینجامنظوردفاع ازسوسیالیسم نیست آلت دست شدن مسلمانان قفقازبنام پان اسلامیسم