اصل کار حزب سیاسی ایرانی چیست

بیش از 38 سال از آغاز جمهوری اسلامی ایران می گذرد و هنوز اپوزیسیون سیاسی رژیم نمی داند که اصل کارش چیست

مثلاً در آمریکای دوران استعمار مخالفت اپوزیسیون سیاسی با رژیم حاکم "مالیات دادن بدون حق نمایندگی" بود (1) و وقتی بریتانیا حاضر نشد این خواست را برآورده کند، اپوزیسیون هدف خود را استقلال کشور از بریتانیا قرار داد و بالاخره هم با انقلابی مسلحانه، استقلال کشور را در چهارم ژوییه 1775 به دست آورد. آیا اپوزیسیون در آمریکا همه آن دوران افشاگری سیاسی کرد. بله کرد اما اصل کار برایش روشن بود و جفرسون به روشنی همه این پروسه را در اعلامیه استقلال توضیح داده است. حتی جفرسون قادر نشد حزب دموکرات را قبل از استقلال شکل دهد و آن حزب را بعد از پیروزی انقلاب تشکیل داد که نقش مهمی هم در ساختن آمریکای نوین ایفا کرد. منظور اینکه روشن بودن هدف مبارزه سیاسی حتی از ایجاد حزب مهمتر است و در واقع جمعی که انقلاب آمریکا را رهبری کرد برایش هدف سیاسی نه تنها روشن بود بلکه برای رسیدن به آن، اقدام عملی سازمان داد (2). به عبارت دیگر افشاگری رژیم، فعالیتهای مختلف مدنی نظیر تظاهرات دانشجویی یا حتی اعتصابات کارگری و به اصطلاح افشاگری همه جانبه رژیم در رابطه با وضع معیشت کارگران و تهیدستان و قیمت نان و بحران اقتصادی، و وضعیت زنان و اقلیت های مذهبی و جنسی و قومی و نشان دادن پایمال شدن حقوق زندانیان سیاسی و فعالیت در عرصه های مختلف حقوق بشر، و توجه به وضعیت سیاسی و منطقه ای و جهانی و خطر جنگ، همه و همه ارزشمند است اما اصل مسأله سیاسی ایران در 38 سال گذشته چه بوده است. به جز دورانی که حمله عراق به ایران شد و موضوع دفاع از تمامیت ارضی، شکست دادن متجاوز و برقراری صلح به مسأله اصلی کل ایران و از جمله اپوزیسیون سیاسی کشور تبدیل و تحمیل شد، اصل مسأله سیاسی ایران در 38 سال گذشته موضوع تئوکراسی یعنی ادغام حکومت و مذهب در ایران بوده است و در نتیجه اصل کار اپوزیسیون هم می بایستی جداکردن حکومت و مذهب می بود. پس از 37 سال بیانیه ای سال گذشته با هدف جدایی حکومت و مذهب منتشر شد (3) و تا به امروز یعنی پس از یکسال و اندی که از انتشار آن می گذرد حدود 200 نفر آن بیانیه را امضا کرده اند. تازه بعد از امضا، سوال این است که برای جدایی حکومت و مذهب چه اقدامات مشخص عملی را تدارک دیده ایم یا اجرا کرده ایم. احزاب سکولار دموکرات در این رابطه چه رهنمودهایی مطرح کرده اند و چه اقدامات مدنی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی را پیشنهاد می کنند و چه طرح هایی را به اجرا گذاشته اند. رسانه های فارسی زبان که در خارج می توانند آزادانه برنامه رادیویی، تلویزیونی و اینترنتی تهیه و اجرا کنند، برای جدایی حکومت و مذهب در ایران چه کار کرده اند. مثلاً اصلاح طلبان همه گونه افشاگری اجتماعی، حقوق بشری، مدنی و سیاسی انجام می دهند اما طرح های معین شان برای اجرای برنامه های خود است که در واقع جهت تداوم بخشیدن به امتزاج حکومت و مذهب است حتی وقتی فداکارانه زندان و شکنجه را پذیرا می شوند می خواهند همین تئوکراسی را اصلاح کنند تا به خیال خوشان کارا شود و نه آنکه به این امتزاج حکومت و مذهب پایان دهند، در نتیجه فعالیت مدنی آنها در خدمت ادامه حکومت مذهبی در ایران است. حالا وقتی ما اصل مسأله را تئوکراسی بدانیم دیگر اصل کارمان هم باید جدا کردن حکومت و مذهب باشد در حالیکه عملاً سکولار دموکراتهای ایران هیچ برنامه عملی در این رابطه مطرح نکرده اند. مثلاً برخی تصور می کنند که برای جدا کردن حکومت و مذهب باید به مقدسات مردم توهین کرد و حتی این کار را خدمت به رشد سکولاریسم می دانند. آنارشیستها حتی می گویند کل مذهب را باید نابود کرد و آتئیسم را باید اشاعه داد. می شود با این حرفها مخالف بود اما به هر حال آنها طرحی عملی پیش پا گذاشته اند و دارند عمل می کنند و بسیاری هم به خاطر این تلاش خود به زندان افتاده اند و شکنجه شده اند. اگر راههای دیگری برای جدایی حکومت و مذهب برای ایران وجود دارد، باید طرح های عملی پیش گذاشت و به آنها عمل کرد و لزوماً به این معنی نیست که رژیم با واکنش خود جنبش را رادیکال کند، و ممکن است بعضی اقدامات حتی بطور مسالمت آمیز در جامعه ایران نهادینه شود همانگونه که مثلاً لباس مردان اساساً لباس مذهبی نیست. آیا نیروهای سکولار دموکرات اصلاً دنبال جدایی حکومت و مذهب بوده اند یا برخی در انتظار حمله ای از خارج هستند که رژیم اسلامی را براندازد تا سکولاریسم در ایران برقرار شود یا که منتظرند انقلابی در ایران صورت گیرد و با سرنگونی رژیم این هدف برآورده شود، اما حتی اگر چنان شود لزوماً به سکولار دموکراسی نخواهیم رسید چون حتی پس از اینهمه تلاش در خارج که آزادی بوده ما تازه توانسته ایم 200 تا امضا بعد از یکسال برای بیان خواست جدایی حکومت و مذهب جمع کنیم (4). به وجود آمدن حزب سکولار دموکرات ایرانیان (5) در سال گذشته مطمئناً برای رسیدن به این هدف کمک بزرگی است اما واقعاً لازم است کل اپوزیسیون سیاسی ایران توجه کند که جدایی حکومت و مذهب اصل کار در ایران است و اگر جنگ دیگری راه بیافتد ممکن است دوباره این هدف تحت الشعاع شرایط جنگی قرار گیرد همانطور که 8 سال در دوران جنگ ایران و عراق اینطور شد و بعدش هم با رونق گرفتن بازار اصلاح طلبان، اصل مسأله ایران که همین جدا کردن حکومت و مذهب است، فراموش شد.

  
به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران

سام قندچی، ناشر و سردبیر ایرانسکوپ
http://www.iranscope.com 
http://www.ghandchi.com

چهاردهم آذر ماه 1396
December 5, 2017

 

پانویس:

 

1. مالیات دادن بدون حق نمایندگی
http://www.ghandchi.com/1431-taxation-without-representation.htm

 2. نوشتار زیر گرچه در مورد موضوع رفراندوم است اما شکل گیری رهبری انقلاب آمریکا توضیح داده شده است: جمعیت رفراندوم

http://www.ghandchi.com/328-Referendum.htm 
Referendum Society
http://www.ghandchi.com/328-ReferendumEng.htm

 3. بیانیهء جدایی کامل حکومت و مذهب در ایران

http://isdmovement.com/Ghandchi-Bayanieh.htm

 4. همانجا

 5. درباره حزب سکولار دموکرات ایرانیان

https://sites.google.com/site/futuristparty
  

متون برگزیده
http://featured.ghandchi.com

 

 

انتشار از: 

دیدگاه‌ها

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سالام _ این مقاله مقداری ازواقعیت هارابیان کرده ولی وقتی ازاصلاحات حرف زده میشود،معلوم نمی کند،آیااین اصلاح طلبان واقعی هستندیادروغین.
بلی ،اخراب نیم بندایران من نیزفکرمیکنم ،همچون حکومت ،یابهتربگویم مثل خمینی سرعنادباهم درپس انقلاب داشته ونمی توانند،واقعیت های جامعه رادیده ،پس ازبررسی معضلات برای پیداکردن راهکارسالم باشند.
همه روشنفکران ایران چشمشان به آمریکا،روس،فرانسه ،آلمان وانگلیس ودنبال یافتن شریک هستند،تا حل ودرمان بیماری کشورایران.
بهمین دلیلاز این افراد نبایدامیدی برای یافتن راهکاربرای حل این گرفتاری داشت.

افزودن نظر جدید

لطفا نظر خودتان را فقط یک بار بفرستید. کامنتهای تکراری بطور اتوماتیک حذف می شوند و امکان انتشار آنها وجود ندارد.

CAPTCHA ی تصویری