رفراندوم هرگز، سرنگونی!

آنهم درست در همین هیر و ویر بی شرمانه و حق بجانبگی خامنه ای! که فریاد دادخواهی توده ها را کار دشمن نامید؛ و سازشکاران او می خواهند با شعار (( رفرانودوم )) همچنان سر راه انقلاب مردم، کوهی از خون و چرک 39 ساله دیگر بنهند و ادامه مبارزه شان را متوقف سازند.

تاب و تحمل مردم بیکار و گرسنه و ناامیدِ از کل رژیم بریده است. تاب بردباری ایکه از چپاول ها و استبدادهای هار مذهبی ها ویران، و بویژه از خودکامگی و خداگونگی ولائی 4 دهه او گذشته است. فرد و دستگاهی که با تیغ ریاکارانه ی خدا سر از تن امید مردم بارها بریده است. و اینک جان تکیده و ستمکش شان دیگر از وعده های الکی، پوچ و پیاپی بسرآمده، و قریب به اتفاق همین مردم کارمزد و خانه خراب، و در پی این سال های تلخ و سخت بیکاری و کمرشکنِ تنگدستی ها، یکبار برای همیشه پی به ذات و حیله گری سران بساط مذهبی برده، پُراز خشم و کینه سازش ناپذیر دادخواهی و ای بسا اگر رژیم غفلت کند، وارد انتقام شده اند. و نفرت شان از بی پاسخگوئی رهبر و کل رژیم ( بنیادگراها و اصلاحچی ها) و ناباوری به آنها، اینک و بیش از هرزمانی به آخر خط گذر از کل رژیم مذهبی رسیده است. اینک هدف کارگران، زحمتکشان، زنان، جوانان، دانشجویان، روشنفکران مردمی، و مردم بجان آمده از خلافت " جز" سرنگونی کل دستگاه مدهبی نیست.
(( آخر مگر حتی یک تکیه گاه کوچک این رژیم انگل، هیولائی، درنده و همیشه خورنده برای کارمزدان و زمینگیران که ده ها میلیون هستند گذاشته و یافته می شود؟)) رژیمی که 2 میلیون ملا مفتخور دارد و قبر خمینی اش بیش از چند میلیارددلار هزینه بقیمت گرسنگی مردم دربرداشته است. آخر کجای ایا رژین اخلاقمند بوده است!؟
در این مقطع سرنوشت ساز و تسویه حساب، مدافان رفرمیست رنگین که جار رفراندوم سرداده اند بیایند و به توده های بجان آمده با یک دلیل ساده بگویند که چرا باید این نظام ضدبشری فرصت رفراندوم بیابد تا مگر برجا بماند!؟ آیا آنها می توانند حتی یک حسن برای این پلیدان و مفسدان ضدمردمی بتراشند؟ بنابرین مردم خود بتدریج پی برده اند که حکومت مذهبی اصلاح پذیرنیست؛ در طول تاریخ هم جز این نشانه ای موجودنیست. و بی گمان هیچ انسان آگاه و صادق و بی طرفی نمی تواند با استناد به شواهد و مدارک تاریخی این 39 سال تبهکاری ولائی ـ مذهبی، دلیلی برای بقای رژیم بیاورد و توسط آن استدلال دوباره بر سر مردم پاکباخته و بیدارشده شیره بمالد؛ چه رسد به جلب اعتماد توده ها و آنهم معطوف به فراموشی گذشته، چشمپوشی و بردباری برابر دولت دینی کند.
بیایید با هم ابعاد و اشکال زورها، ستم ها، توهین ها، سرزنش ها، تحمیق ها، فسادها، رواج افیون ها، صیغه بازارها، قاچاق دختران ما به خلیج نشین ها، رواج فحشاء حتی زیر 13 ساله ها، دروغ ها، سوء استفاده های عقیدتی از ساده دلان، اعدام ها، دست و پا بریدن ها، شلاق زدن ها، هزارها هزار زندانی های قربانی و سیاسی، چپاول ها و دشمنی افکنی های مذهبی سنی شیعی، تبعیض ملی فرهنگی مذهبی در داخل و منطقه و جهان بنگریم، که اکثریت توده ها را به تنگدستی، گرسنگی و گدائی افکنده، و کشور ثروتمند ما را به لبه پرتگاه توسط هریک ترفندهای پانیستی، ناسیونالیستی، راسیستی، میلتاریستی، صهیونیستی و امپریالیستی بسوی نیستی کشانده است.
دامنه ناسازگاری رژیم با منافع مردم و کشور، آنچنان سرسام آوراست که خود سران حکومتی بسان "یار قدیم آقا" احمدی نژاد برای جان بدربردن از انتقام ستمزدگان و گرسنگان و بیکاران و ( نه شرم از مردم ) ناگزیر بجان هم افتاده اند. و چنین که همینک می نماید و می بینیم سیستم عمومی نظام رسواتر و بی آبروتر و مختل تر شده، و در عمل نیز کاربرد تق و لق خود را در جنگ قدرت و ثروت همین مافیاهای سپاهی و باندهای بسیجی و امامزمانی و بازاری بیش از پیش از دست داده است. این واقعیت را ( آقا و کل رژیم) بخوبی می دانند! و برخود می لرزند.
شگفتا که: در میدان 39 ساله خونین، و سرشار از فریبکاری و تباهی مذهبی، که دیگر رسواست؛ و سران باندها و مافیاها های چندسویه نیز قادر نبوده و نیستند کلاهبرداری های پیشین دینی ـ عقیدتی خود را در خودآگاهِ هوشیاران بیدار امروز اعمال کنند؛ و نمی توانند جام جان شکسته مردم بی کار و بی نان و ستم زده را با این دستگاه هرزه بهم بچسباند؛ و عملا نیز رژیم ناگزیر شده در همین 6 روز دادخواهی مسالمت آمیز، که معترضان با دستان خالی حقوق بشر خود را فریاد می زدند؛ بسیاری از معترضان خود را به گلوله بسته و کشته است و صدها را بسان کهریزک به جلادهای مجربش سپرده است.
و حالا! شگفت انگیزتر اینکه رفرمیست های بدخیم، کاسه لیس و محترمانه تر فریبخورده خمینی، همچنان از تجربه گذشته درست عبرت نگرفته، و بسان شکسته بندها وارد گود شازش با جام ترکخورده رژیم و طبعا خیانت دوباره به مردم بپاخاسته شده اند. آنهم درست در همین هیر و ویر بی شرمانه و حق بجانبگی خامنه ای! که فریاد دادخواهی آنها را کار دشمن نامید؛ و سازشکاران او می خواهند با شعار (( رفرانودوم )) سر راه انقلاب توده ها، کوهی از خون و چرک 39 ساله دیگر بنهند و متوقف شان کنند. شعاری که جز بسود زمان خری و تجدید قوای رژیم نیست و نخواهدبود.
تلاش و پشتیبانی ما جز در راستای پیروزی کار و نان و آزادی برای 99%ها نبوده و نیست، هدفی که خود توده ها آنرا فریادمی زنند. ما مخالف خشونتیم و خشونت رژیم باید با مقاومت دفائی پاسخ داده شود. مردم ما در 39 سال گذشته از خشونت بری بوده و همینک هم رغبتی به آن ندارند. اما رژیم چطور؟ بیاییم مفهوم انقلاب توده ای کار و نان و آزادی را دریابیم، اراده و عزم آنها را خردمندانه دریابیم و با سربلندی به آنها بپیوندیم. سلاح و خونریزی، در حضور میلیونی توده ها، و تسخیر خیابان ها و مراکز کاری مضمون تاریخی خود را از دست می دهد. با دریای پرجوش مردم، هرگز نیاز به خشونت و اسلحه نیست.
بهنام چنگائی 13 دی 1396

انتشار از: 

         

 

دیدگاه‌ها

تصویر بهنام چنگائی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
با سلام دوباره جناب رازیانه؛
نوشته اید:
شما مطالبی را مینویسید که هیچ گونه ربطی با رفراندوم در این مرحله از جنبش ایران ندارد. اینطور که من از نوشته های شما درک میکنم شما میخواهید بگوئید یا کمونیسم و یا هیچ چیز دیگر.
دوست گرامی! بی گمان اگر شما شناخت و دریافتی درست از کمونیسم داشته باشبید، آنگاه خواهیددانست که بدون یک سوسیالیسم پیشرفته، رسیدن به یک جامعه کمونیستی یک خیال واهی ست. پس دعاوی من معطوف به رسیدن به یک جامعه سیاسی ست که در آن اراده ی اجتماعی در قالب سیاسی حرف اول را بزند و تولیدکنندگان محتاج نان شب و یا بدتر از آن حتی نتوانند کار در آن ساختار بیابند. بنابرین تضاد سازش ناپذیر ما با این فرهنگ کهنه، فردی، گروهی، ناسیونالیستی و برتریجویانه و مذهبی این و آن است که همه دارائی ها و اراده ی سیاسی را بدست عده ای اندک می سپارد و توده های گرسنه را بنام این و آن ملت، مذهب، ریشه ی قومی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
جناب چنگائی عزیز،
شما مطالبی را مینویسید که هیچ گونه ربطی با رفراندوم در این مرحله از جنبش ایران ندارد. اینطور که من از نوشته های شما درک میکنم شما میخواهید بگوئید یا کمونیسم و یا هیچ چیز دیگر.
پس بهتر است در اینجا نقطه بگذارم و دیگر دنباله آنرا نگیرم.
با شادی برای شما
رازیانه
تصویر بهنام چنگائی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سلام جناب رزایه؛

نوشته اید:
ما از کشوری سخن میگوئیم که در آن از سالها هیچگونه حزبی، سندیکائی و سازمانی مستقل و آزاد وجود نداشته . انقلاب هم درست در اینگونه کشورها با این گونه مشخصات یادآوری شده روی میدهد. وتاکنون هم هیچ انقلابی را من نمیشناسم که به دمکراسی انجامیده باشد. پس اگر ما از این گذشته آموزه ایی نیندوزیم، همه امیدهایمان دوباره دود خواهد شد.

بخشی از نوشته ی شما درست است ولی با نتیجه گیری شما موافق نیستم. که دگرگونسازی به دمکراسی نمی انجامد!

دوست گرامی شما بمن بگویید در کجای جهان مبارزه های مردمان به دمکراسی اقتصادی آنجامیده است؟

آیا ما قبول داریم که دمکراسی دوسو دارد؟ دمکراسی سیاسی و دمکراسی اقتصادی. دوست من! در جهان غرب جز از دمکراسی نیم بند بورژوائی خبری نیست. فقر و تنگدستی در خود آمریکای جهانخوار کو اروپا دارد ولاک و بیداد می کند.

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
جناب چنگائی گرامی،
ما از کشوری سخن میگوئیم که در آن از سالها هیچگونه حزبی، سندیکائی و سازمانی مستقل و آزاد وجود نداشته . انقلاب هم درست در اینگونه کشورها با این گونه مشخصات یادآوری شده روی میدهد. وتاکنون هم هیچ انقلابی را من نمیشناسم که به دمکراسی انجامیده باشد. پس اگر ما از این گذشته آموزه ایی نیندوزیم، همه امیدهایمان دوباره دود خواهد شد. پس بیایید راهی دیگر و با هزینه ای اندکتر بپیش بگیریم و از لاک آموزه های گذشته خود را رها کنیم.
شما از چاه نفت گفته اید . درصورتیکه در دوران پهلوی دوم این چاه نفت همچنان بی زبان بود. شما خاتمی و روحانی را با یک رفراندوم از سوی مردم و نهاهای ازاد یکی میدانید اما من از رفراندومی پشتیبانی میکنم که جنبش تا آن پایه پیش رفته باشد
تصویر بهنام چنگائی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
جناب رزایانه سلام؛
از پانویس تان متشکرم.
نوشته اید:
در رفراندوم هم مردم با اندیشه های دمکراتیک، بیشتر آشنا خواهند شد و هم اینکه از یک انقلاب کور با هزینه بالا جلوگیری خواهد شد. در همین شش و یا یک سال پیش از رفراندوم مطمعنا شیرازه دولت از هم خواهد پاشید و دولت چندان دستی باز برای آوردن بسیج و یا سپاه و یا لباس شخصی را نخواهد داشت.

آنچه همینک مسلم است، فریاد سراسری و اعتراض مردم فقیر، بیکار، و ویرانگشته می باشد که بی کم و کاست خواست شفاف خود را در قالب " مرگ بر دیکتاتور و همچنین خامنه ای"طرح کرده است.

این مرحله از مبارزه ما با خواسته های بالا، هنوز نوپاست و در حال بودن و شدن، و روردروئی با زور کور رژیم می باشد. همزمان جنبش مردمی ما نیاز به تکوین ساز و برگ دفاعی خوددارد؛ همچنانکه باید به تراکم مواضع کنونی دست برد، و چگونگی اتتخاب تاکتیک و سیاست آتی خود را نیز چهره ای جهانی بخشد؛

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
بهنام گرامی
با سپاس از پاسخ مبسوط شما
بنده مخالف انقلاب هستم چون هرگز از دل آن همیشه استبداد و فاشیسم بیرون آمده است. بنابراین به این مسئله اعتقاد راسخ دارم که مطالبات مردم با راهبردهای مسالمت آمیز حکومت اسلامی را نهایتا بزانو در خواهد آورد. بنابراین خواست رفراندم که توسط عده ای از تضاهر کنندگان فریاد زده میشود خود یک خواست مدنی و در راستای جنبش مسالمت آمیز ملت ایران است. مطمئن باشید این خواستهای مدنی به طلب نمودن حذف نهادهای سرکوب از جمله اطلاعات رژیم و سپاه و بسیج - کنار نهادن شورای نگهبان و نظارت استصوابی - آزادی زندانیان سیاسی - انحلال مجلس خبرگان - آزادی تجمعات سیاسی - آزادی احزاب و انحلال کلیه نهادهای رژیم و نهایتا نابودی ولایت فقیه خواهد انجامید.
تصویر بهنام چنگائی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سلام آ. ائلیار قادان آلیم؛
بله چنین است که می گوئی دیشب در تهران شعارهای کوتاه و پراکنده رفراندوم سرداده اند؛ خودم هم شنیدم.

در هرصورت باید با حفظ مواضع خود که تبعیت از خواست توده ها باشد هوشیارانه متوجه تغییر و تحول های پیشارو ماند و متناسب با آنها افشاگری و روشنگری نمود و پشتیبان نبرد مردم با کلیت رژیم و جناح های مکارش شد.

همزمان بخشی از رفرمیست های رنگین که تعدادشان کم است سعی دارند به نحوی از انحا سمت مبارزه ی آشکار و ضدرژیمی را بسوی تلطیف خواسته های نرم ، اصلاحی و یا سازشکاری با رفرمیسم بی آبرو سوق دهند که البته اگر چنین باشد، بازهم خود مردم بیش از ما هوشیارند و می دانند که بموقع لازم است مواضع خود را شفاف تر در برابر این طیف رسوا روشن کنند و خواهندکرد.

من و ما با دلگرمی و دقت بیشتر منتظر واکنش سراسری مردم هستم و هستیم. رویت را می بوسم

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
با درود به بهنام گرامی،
بدون پیش درآمدی باید بگویم که رفراندوم میتواند آلترناتیوی بهین باشد، چرا؟
پیش از رفراندوم باید از همه سازمانهای بین الملی و شخضیتهای مبارز درونی و بیرونی خواست تا بصورت آزاد اندیشه ها و آینده بینیهای خود را شش تا یک سال پیش از رفراندم آغاز کنند. در همین مدت زندانیان سیاسی باید آزاد شوند و ایرانیان بیرونمرزی باید بتوانند آزادانه به ایران آمده و احزاب سیاسی را راه اندازی کنند.
در رفراندوم هم مردم با اندیشه های دمکراتیک، بیشتر آشنا خواهند شد و هم اینکه از یک انقلاب کور با هزینه بالا جلوگیری خواهد شد. در همین شش و یا یک سال پیش از رفراندوم مطمعنا شیرازه دولت از هم خواهد پاشید و دولت چندان دستی باز برای آوردن بسیج و یا سپاه و یا لباس شخصی را نخواهد داشت.
تصویر آ. ائلیار

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
سلام بهنام جان،
از نظر من حکومت، میخواهد آتش را با سرکوب خاموش کند.
اینکه خواهد توانست یانه باید دید.
اما رفراندوم را قبول نمی کند. بکند هم به سر همه کلاه میگذارد.
حتی سازمان ملل.
---
اگر نتواند با سرکوب آتش را خاموش کند ، جز سرنگونی راهی ندارد.
---
تاکتیک درست حفظ جنبش و گسترش آن است. تا جنبش اکثریت مردم جامعه را جذب کند. که بتوان با قدرت تمام دفع اش کرد.
البته مردم به موقع « دفاع مشروع» را انجام خواهند داد. و نیروهای حکومت نیز فروخواهند ریخت.
عامل ریزش نیروی سرکوب، گسترش و عظمت جنبش، میتواند باشد.
---
خواست اساسی «جنبش دی» ، گذر از حکومت است. با شعار « مرگ بر دیکتاتور» که به معنای «مرگ بر جمهوری اسلامی» ست.
هدف جنبش «رقیب سیاسی دانستن و حساب کردن» حکومت نیست که با آن وارد «معامله رفراندوم» شود.
اصلاً با تجربه 39 ساله موجودیت این «عصاره فساد» را قبول ندارد.
تصویر بهنام چنگائی

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
جناب رضا دولت سلام؛
دوست من با قدردانی از پانویس تان!
بیایید با هم برداشت درست، سمتگیری روشن و شناخت هوشیارانه تری از دیدگاه های آشکار امروز مردم دریافت کنیم و خود را با اهداف مردم کارمزد و بیدادرس تطبیق دهیم و نه آن را بمیل خویش، سازمان، حزب و یا آرزوهای خود تفسیر و تعبیر و ای بسا تغییردهیم.

برای اینکار تنها کافی ست که به خواست خود مردم بپاخاسته گوش کنیم که فریاد دادخواهی های شان در سراسر ایران، جای کوچکترین ابهام، گمان و تفسیری برای هیچکدام ما در شعارهای تاکنونی شان باقی نگذاشته و نمی گذارند. و همچنان در این هفت روز پیاپی به اشکال و انحای مختلف آنرا جار زده و می زنند.

آنها هدف پایه ای خود را سرنگونی رژیم، نابودی بساط رهبری و از ریشه درآوردن کل حکومت مذهبی دانسته، و کلیت نظام را نشانه رفته اند. این در حالی ست که برای اولین بار، دست دزد طیف اصلاحچی ها از گمراهی مسیر خواست سراسری

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
رفراندوم بی رفراندوم.چه رفراندومی؟ مولاها باید سرنگون و دادگاهی شوند

عدم انتشار شده: 
false
نظر: 
مطمئن باشید اگر رژیم مجبور به رفراندوم با نظارت سازمانهای بین المللی شود شکست خواهد خورد. رفراندم یا انتخابات آزاد راهی کاملا مدنی و کم هزینه برای ملتی که 40 سال ظلم و ستم را تحمل نموده است میباشد بنابراین بجای پیروی از احساسات تند که یکبار حکومت آزادیخواه دکتر شاپور بختیار را با روحانیت متحجر معاوضه نمود بهتر است اینبار از قوه تعقل خود بهره ببریم. اگر در 57 منطقی فکر میکردیم متحد روحانیت در برکناری بختیار نمیشدیم.

این انقلاب توده ها به ناکجا آباد می انجامد و معلوم نیست بعد از اینکه دود آتش انقلاب فرو افتاد حکومت بهتری جانشین گردد. ملت ایران توان آن را دارد که در سایه راهبردهای بدون خشونت حقوق خود را از نظام عقب افتاده اسلامی کسب نماید.