سرزمین ما در اشغال است

همه بدنبال یک ناجی هستند ولی مگر نه اینکه حرکت ملت ها، دولتها را به زیر می کشد؟

سال ۵۸، دقیقا یکسال بعد از انقلاب اسلامی ملت به این درک رسید که چه اشتباه بزرگی مرتکب شده و فریب گروهک ها و مذهبیون را خورده است ولی چون باید خاورمیانه جولانگاه قدرت اول جهان و نوچه های غربی اش باشد، جنگ ایران و عراق را به راه انداختند. به فاصله دو سال بعد جنگ باید خاتمه می یافت ولی رفسنجانی برای فروش سلاح و قاچاق اسلحه نگذاشت که خمینی به جنگ خاتمه دهد و در آخر خمینی جام زهر را بالا کشید و ...
مزدوران همگی روی کار آمدند، جوانمردانی که از سر غیرت برای دفاع از ناموس خود به جنگ رفته بودند کشته شدند و بی غیرت ها شدند همه کاره ی مملکت!
تحریم پشت تحریم، این بازی تحریم از طرف چه کسی بود؟ نازنین مدافعان حقوق بشر در اروپا و آمریکا، تحریم ها برای ملت بود و رهبران جمهوری اسلامی با ژست های پیزوری هر روز یک فتوا برای ملت پیچیدند و پول های ملت بود که خرج برجام شد و پول های ملت بود که با هواپیما راهی ایران شد تا در جنگ سوریه و یمن خرج شود تا توازن قدرت در جهانی که برایمان ساخته اند برقرار شود.
همه دولت جمهوری اسلامی را مقصر می دانید ولی مگر دولت جمهوری اسلامی خودش دست نشانده نیست؟

ما ملت خاورمیانه را به بازی قدرت گرفته اند. همانطور که هر ملت را به روشی از قبل طراحی شده به نوعی نابود کردند و می کنند. ایران تنها کشوری در دنیاست که ملت اش، قانون اساسی را پذیرفته که در آن قید شده که ولی فقیه بر مال و ناموس آن ملت محق است. 

چگونه یک ملت می تواند شعور سیاسی اش در حدی باشد که یک انسان را محق و ارجح بر مال و ناموس خود بداند و آن را به عنوان اصل ولایت فقیه بپذیرد؟
کدام ملت در جهان به اندازه ملت ما،  چند میلیون تبعیدی دارد و چند ده میلیون اسیر رژیمی که مطیع اوامر اربابان خود در خارج کشور هستند؟ بعضی دوستان عکس عمو تام را می گذارند و او را مهدی موعود می نامند ولی این عمو تام شما قبل از هر چیز منافع خودش را می بیند تا دلسوز شما باشد. اصلا برایش چه فرقی می کند که همه ی ملت ایران بمیرند یا در فقر بسر برده و یا بیکار باشند و و و؟
این شما ملتی که اصول قانون اساسی کشوری را بدون مطالعه قبول کردید باید خودتان را نجات دهید و دست از منجی بردارید. منجی نه از چاه بیرون می آید و نه با هواپیماهای آمریکایی، یک بار منجی تان را که عکسش در ماه بود با هواپیمای فرانسوی برایتان ارسال کردند و شما نفهمیدید که یک رهبر مردمی در بدو ورود به قبرستان نمی رود، او رهبر به گور کردن انسانها بود. رهبر انسانهایی که فریب خوردند. انسانی که فریب می خورد باید تاوان گناهش را پس دهد. چه زیبا گفت که تاوان گناه مرگ است. تاوان گناه ملت ایران، یکبار مرگ نبود. نه، مرگ و مرگ هایی بود و هست که در اثر انتخاب شما گریبان ملت را گرفت و پایانی ندارد.
سرزمین من و تو اشغال شده است. این سرزمین در سال ۵۷ بتوسط نابخردان فروخته شد و ما نسل بعد آنها باید با تدبیر و اندیشه سرزمین خود را از این اسارت نجات دهیم.
همه از من رقص و طرب خواستند، زیر درختان بید در تبعید نشستم و گریه کردم، آنان که قوم مرا به اسیری برده اند از من خواستند که سرود شادی بخوانم و ایشان را شاد سازم ولی من چگونه می توانم در دیار غریب سرود بخوانم؟
دست راست من از کار بیافتد اگر تو را فراموش کنم که چه بر سر ملت من اوردند.

سرزمین من، اگر از فکر تو غافل شوم و بر خوشیهای ظاهری دل بندم. زبانم لال شود اگر کلامی جز آزادی کشورم بر زبان آرم.
سرود تبعید من، سرود رستاخیزی خواهد شد که نجات را با خود به ارمغان می آورد. ما نظاره گر آزادی خواهیم شد.
۱۷ می ۲۰۱۸

پ.ن: عمو سام یک شخصیت افسانه ای است ولی من در اینجا تام را بکار بردم. ترامپ، آنگلا مرکل و ماکرون ترکیبی از این سه اسم در زیر یک اسم تا به خواننده این مطلب را تفهیم نمایم که این سه شخصیت در یک شخصیت شکل گرفته اند و ملت امید واهی بر آن بسته است.

 

انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: