حسین لاجوردی :حکومت سپاه پاسداران و برنامه جدید مجاهدین

تعداد مشاهدات: 
1532
در این گفتگو ، دکتر حسین لاجوردی ابتدا در باره امکان وقوع کودتا علیه روحانی و یا خامنه صحبت کرد در ادامه در باره گردهمایی و نمایش مجاهدین خلق و برنامه جدید آنان در باره خودمختاری و جدایی دین و دولت به اظهارنظر پرداخت و در خاتمه به پرسش های برنامه لایو پاسخ داده اند:

این مقاله ده سال پیش نوشته شده بود:
۱۳۸۸ تیر ۲, سه‌شنبه
آغاز استبدادی جدید
جمهوری اسلامی به پایان رسید و حکومت سپاه پاسداران آغاز گشت.
سی سال پس از حکومت استبداد مذهبی، حاکمیت فرزندان و نسل بعدی انقلابیون - به مانند تاریخ و طبیعت تمامی انقلابهای جهان - پای به عرصه گذاشت و رسما اعلام موجودیت کرد، اگر چه بسیاری در این حاکمیت جدید لباس نظامی بر تن ندارند ولی بنا به طبیعت کودتا همه از یک بستر برخاسته اند.
 رئیس جمهور پاسدار است؛
 معاونین رئیس جمهور پاسدار هستند؛
 وزراء و معاونین وزراء پاسدار هستند؛
 تقریبا تمامی استانداران و فرمانداران پاسدار هستند؛
 رئیس مجلس و بسیاری از نمایندگان پاسدار هستند؛
 و بیشتر از هشتاد درصد اقتصاد کشور و تمامی تجهیزات نظامی هم در اختیارشان است.
پی آمدهای در پیش رو:
پرده اول
روحانیون سنتی و به یغما بردگان انقلاب مانند آقایان هاشمی رفسنجانی، محمد خاتمی، ناطق نوری، جنتی و...، در کوتاه مدتی به سرنوشت نسل اول تمامی بازیگران تمامی انقلاب های جهان گرفتار خواهند شد و هر کدام محاکمه های آنچنانی، زندان و اعدام و یا ترورهای طراحی شده را در باید انتظار داشته باشند.
پرده دوم
در میان سردمداران انقلاب و روحانیون سنتی که به همراه آقای خمینی پایه گذار حکومت اسلامی بوده اند، تنها و بطور موقت آقای خامنه ای در حصار خانگی و بمانند امروز در قفسی طلائی باقی خواهد ماند تا بتواند وظایف محول شده به خودش را به انجام برساند، و اما چه وظایفی:
 وظیفه دار خواهد بود نقش رهبر را برای مدتی معین ایفا کند و بدون اینکه کوچکترین عقیده ای ابراز دارد؛
 وظیفه دارد انتصابات را تایید کند و بدون آنکه کوچکترین نقشی در آن داشته باشد؛
 وظیفه دار است در روزها و هفته ها و ماه های آینده دستور بازداشت، محاکمه و...، را صادر کند بدون اینکه کوچکترین اختیاری داشته باشد؛
 وظیفه دارد از رئیس جمهور به هر شکلی دفاع کند و تمامی کارهای اورا تایید کند و بدون آنکه مورد قبولش باشد؛
 وظیفه دارد بلافاصله درخواست رئیس جمهور را برای تغییر قانون اساسی مورد قبول قرار داده و پس از تشریفاتی ادامه انتخاب ریاست جمهوری برای بیشتر از دو بار پیاپی ( مادام العمر ) را تصویب و اعلام دارد؛
 و آخرین وظیفه اش این خواهد بود که در صورت گوش کردن تمامی دستورات در بستر یک بیماری خطرناک به ابدیت رهسپار شود و به همراه یک تشیع جنازه نه چندان آبرومند پرونده جمهوری اسلامی را برای همیشه به خاک بسپارد؛
پرده سوم
شخص "رئیس جمهور" تا رسیدن زمان تغییرات اساسی و حکومت علنی نظامیان باید با همین هیجان و هیاهو و توهم قدرت به کار خود ادامه دهد و سپس به سرنوشت مشابه تمامی حکومت های دهه 1960 امریکای لاتین و بعضی از کشورهای آفریقائی – آسیائی، کاخ ریاست جمهوری در یک صبح خیلی زود با توافق کشورهای غربی از ریاست جمهوری خلع، دستگیر، محاکمه و...، و احتمالا به زندان و یا اعدام محکوم گردد.
پرده چهارم
 اعلام رسمی حکومت نظامیان؛
 تشکیل یک هسته فرماندهی؛
 اعلام تمامی تقصیر ها به گردن آخوند ها و حکومت دینی؛
 تعهد یک انتخابات آزاد پس از آرامش در کشور؛
 اعلام آزادی های محدود در غالب مقررات حکومت نظامی تا بازگشت آرامش به کشور؛
 دادگاه نظامی و اعدام باقیمانده های روحانیت و چند نفر سرمایه دار غیر پاسدار؛
 توصیه به رعایت مقررات حکومت نظامی؛
 تلاش برای عادی نشان دادن حکومت نظامی
o قبول مذاکره با غرب بر سر انرژی هسته ای؛
o دعوت سریع از ایرانیان خارج از کشور برای بازگشت به کشور؛
 پاسخ به شناسائی سریع کشورهای غربی و حامی حکومت نظامیان و...،
پیشنهاد
از آنجائیکه نحوه برخورد کشورهای غربی به مسائل امروز ایران هنوز روشن نیست و اگر چه بنا به شواهد تاریخی بطور قطع و یقین سناریوی فوق بهترین گزینه برای آنان خواهد بود و نظر آنان را تامین خواهد کرد، برای ما ایرانیان در داخل و در خارج از کشور وظیفه و مسئولیتی اضطراری بوجود آمده است .
 از آنجائیکه سی سال تجربه باید برای ما کافی باشد،
 از آنجائیکه کشورمان در حال حاضر در موقعیت بسیار حساسی قرار گرفته است،
پیشنهاد اینست که با کنار گذاشتن مسائل فرعی و تنها برای رهائی از این ننگ و حقارت با هم به گفتگو و تبادل نظر بپردازیم و فارغ از اینکه راست هستیم یا چپ، ملی هستیم یا مذهبی، کرد هستیم یا ترک و بلوچ و لرو عرب ایرانی و یا...، با توجه به اینکه ما باید بتوانیم به یک حداقل آزادی و دموکراسی دست یابیم تا بتوانیم تحولات گسترده و شگرفی را در زمینه های مختلف در کشورمان ایجاد کنیم راهی جز این نخواهیم داشت که در کنار یکدیگر قرار بگیریم و به عمق مسئله و ریشه های مشکلات مان نگاه کنیم و با همفکری و کمک یکدیگر در داخل و خارج کشور به امروز و فردای ایرانمان بپردازیم.
محورهای همگرائی می تواند شروط مشخصی را بدنبال داشته باشد:
 قبول به مبارزه علیه تمامیت، کلیت و موجودیت جمهوری اسلامی و هر نوع استبداد و دیکتاتوری تا رسیدن به انتخابات آزاد؛
 قبول یک حاکمیت پارلمانی و به تبع آن در زیر یک سقف نشستن تمامی تفکرات و ایدئولوژی ها و فارغ از هرگونه رده بندی در مقام، ایدئولوژی، ثروت و...؛
 عدم قبول هر نوع وابستگی به کشورهای خارجی؛
 انجام یک انتخابات آزاد برای برگزیدن یک هیئت چند نفره هم آهنگی برای یک مدت محدود.
با امید به اینکه پس از سی سال با نگاه به نقاط و ویژه گی های مثبت یکدیگر، که بسیار زیاد هم هست، در کنار همدیگر قرار بگیریم و خط قرمزی را بر نفرت ها و پراکندگی هایمان بکشیم، بلکه راهی باشد که امیدهای ما به آینده روشنی برای امروز و فردای ما و فرزندانمان بیانجامد.
حسین لاجوردی
پاریس – 24 خرداد 1388

بخش: 
انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: