بختیار دزدیدنی نیست

سلطنت طلبان در پی چسباندن بختیار به سلطنت هستند؛ با این توهم که اگر با سوابق تاریخ شان نمی خواند، میشود کار را با حیله و دغل درست کرد. متوسل شدن به خانواده ی بختیار و یا یک آخوند هوادار سلطنت و یا وسیله قرار دادن برخی افراد ساده لوح یا سست عنصر ثمر ندارد. میراث آزادی و دموکراسی را نمی توان با هیچ حیله ای به سلطنت دیکتاتوری پیوند زد. تمام مساعی خود را به کار بردند و به جایی نرسیدند. امیدوارم عبرت گرفته باشند.
بازهم نام بختیار جنجالی شد. پس از دکتر محمد مصدق، دکتر شاپور بختیار تنها شخصیت ملی است که نامش هنوز بحث آفرین است و این پرسش را در ذهن می آفریند که چرا؟

به باور من هریک از این شخصیت های سیاسی و ملی، آرزوها و ایده آل های عصر خود را بیان می کنند و تا تحقق آن ایده آل ها بحث انگیر خواهند ماند. مصدق سمبل حکومت دموکرات و آزادیخواهی که با کودتا سرنگون شد و بختیار در ادامه همان راه بر لائیسیته، جدایی دین از سیاست پا فشرد تا برای همیشه دست شیخ فضل الله نوری ها، کاشانی ها و خمینی ها از حکومت کوتاه شود. استواری هر دو شخصیت بر آرمان های خود در برابر چاقوکشان و اوباش، بی مانند و ستودنی است. هر دو سروری و سالاری خود را در این آزمون بزرگ تاریخی بدست آورده اند، همچون سیاوش که از میان شعله های آتش گذشت.

این شخصیت های تاریخی سرمایه های ملی ما هستند و این سرمایه را به آسانی به دست نیاورده ایم. کسانی می توانند ازاین سرمایه استفاده کنند که به همان راه بروند. همان سختی ها و دشواری ها را تحمل کنند و همان استواری ها را دربرابر ناملایمات داشته باشند. این سرمایه دزدیدنی نیست. به خاطر بیاوریم که سالیان دراز مجاهدین تصویر مصدق را بالا بردند و پس از مدتی آن را کنار گذاشتند. عمل آنها با این تصویر و نماد نمی خواند و ناگزیر ترکش کردند.

حال نوبت سلطنت طلبان است که به دست و پا افتاده اند تا بختیار را به سلطنت پیوند بزنند. آری بختیار آخرین نخست وزیر سلطنت مشروطه بود و بسیاری همین را با بی انصافی براو خرده گرفته بودند که می خواهد سلطنت را حفظ کند. غافل از آنکه سلطنت در حق او لطفی نکرده بود، پدرش را کشته بود و سالیانی دراز خود او را به زندان افکنده بود. اولین نخست وزیر پس از کودتا بود که دست شاه را نبوسید و از وی خواست که وزارت دفاع را به فریدون جم بدهد و شاه نداد. در عوض، ارتش دست نشانده تحویل هایزر داده شد تا برسد به آخوندها.

وقتی بختیار نهضت مقاومت را در تبعید تاسیس کرد از شاهزاده مدعی سلطنت همراهی جدی ندید و پس از کشته شدنش، شاهزاده حتا در تشییع جنازه آخرین نخست وزیر مشروطیت شرکت نکرد.

با این سوابق، سلطنت طلبان در پی چسباندن بختیار به سلطنت هستند؛ با این توهم که اگر با سوابق تاریخ شان نمی خواند، میشود کار را با حیله و دغل درست کرد. متوسل شدن به خانواده ی بختیار و یا یک آخوند هوادار سلطنت و یا وسیله قرار دادن برخی افراد ساده لوح یا سست عنصر ثمر ندارد. میراث آزادی و دموکراسی را نمی توان با هیچ حیله ای به سلطنت دیکتاتوری پیوند زد. تمام مساعی خود را به کار بردند و به جایی نرسیدند. امیدوارم عبرت گرفته باشند.

۲۰۱۸ Aug 10th Fri – جمعه، ۱۹ مرداد ۱۳۹۷

برای تماس با نویسنده :

behgar@iranliberal.com

از: ایران لیبرال

انتشار از: 

         

 

نظردهی با فیسبوک: