آقای مقصدی با سلام، شعر سرودن خوب است، بشرطی که هر شعر باید آینه زمان و باز تاب حال و هوای مردم و مملکت خود باشد. در شرایطی که دسته دسته مردمان ایران به خوخه های اعدام سپرده میشوند، در شرایطی که هر روز هزاران نفر انسان آزادیخواه در زندانهای رژیم اسلامی شکنجه میشوند، در شرایطی که یک رژیم مافیائی زندگی را بر میلیونها انسان جهنم کرده است، در شرایطی که آینده جغرافیای جهنم ایران اصلا معلوم نیست که فردا چه خواهد شد. امروز شعر و قلم، و تمام ارکان هنر، باید به مثابه تجلی مبارزه علیه دژخیمان رژیم جنایتکار اسلامی بکار گرفته شود، همانطور که زنده یاد شاملو میفرماید: "دهانت را میبویند، مبادا که گفته باشی دوستت میدارم."، در شرایطی که مردم ایران دچاراستبداد یک رژیم بغایت خونخوار و حشی شده اند، امروز بجای بازتاب درد جامعه، صحبت کردن از شمع و کل و پروانه، نه تنها هیچ تاثیری در افکار جامعه نمیگذارد،
آقای مقصدی با سلام، شعر سرودن
آقای مقصدی با سلام، شعر سرودن
Anonymous
بلکه این مثل را در اذهان زنده میکند، که میفرماید: " طرف هنوز تو باغ نیست. " با تشکر.