ایکاش این مقاله علمی و جامعه شناسانه بطور مدام تکرار میشد، و دل روشنفکران را شاد میکرد. اینجانب تازه داشتم از محتوای بشر دوستانه آن محظوظ میشدم که یکهو دیدم مقاله به پایان خود رسید، و دلم پر از غصه شد. حیف است که چنین مطلب بشر دوستانه و صلح پرور، برای همیشه از صفحه روزگار مهدوم شود. انشا الله جناب کرمی تلاش مبکند از این چیز های جالب بیشتر به قلم تحریر تسوید میفرماید، و با همت والای خویش بر آخوندها تاثیر میگذار که خود را اصلاح بکنند. تا ایران پیشرفت بکند. و خوشحالی خود را جشن بگیرد. و با چنین قلم توانا، و از طریق فرهنگ گفتگو و تمدن و دیالگ، که حجت السلام، سید خندان، وعده آنرا به جهانیان بشارت میداد، ایران را نجات دهد. کارت قشنگه. داداش. و این مثال زیبا را در خاطر زنده میکند که میفرماید:" طوطیان در شکرستان کامرانی میکنند/ از تحسر دست بر سر میزند مسکین مگس".
ایکاش این مقاله علمی و جامعه
ایکاش این مقاله علمی و جامعه
Anonymous