منت خدای را عز و جل، که یک نفر دیگر هم آن طرف دیگر کش را گرفت و کشید که دیگر "بعضیها" که تصورات عجیب و غریبی از آزادی بیان دارند و از شدت پیشرفتگی مبارزه با نژادپرستی را در اقداماتی مانند "قسامه" و "مباهله" می دانند و معتقدند اگر کسی در حضور قاضی شرع سه با ر به قرآن کریم قسم خورد و گفت "من نژادپرست نیستم"، دیگر نباید پرونده اش را کش داد، یقه رازی یک لا قبا را ول کنند، یا حداقل این یقه را فقط با یک دست بگیرند و آنیکی دست را حواله یقه آقای کوروش اعلم بنمایند، چون ظاهرا ایشان کشی را که به همت همان "بعضیها" داشت شُل می شد گرفته و حسابی می کشد. آنهم چه کشیدنی!. البته ،،،،،،،،،باید هم خودش را به نشنیدن بزند، زیرا اکثریت بزرگی از هویت طلبان خوشان نژادپرستان افراطی هستند و مشکلی با اظهارات ایشان ندارند و چپ شرمنده دیروزی هم که اساسا در مورد آزادی بیان چنان دست و دلباز است که مسائل بی ارزشی
منت خدای را عز و جل، که یک
منت خدای را عز و جل، که یک
Anonymous
مثل اظهارات نفرت برانگیز نژادپرستانه را حائز اهمیت نمی داند. می ماند سؤال من از کیانوش توکلی، که وظیفه یک نیروی دموکرات و مترقی در قبال انسانهای نژادپرست (مثل کسی که از نقص کروموزومی بخشی از انسانها دم می زند) چیست؟ آیا به بهانه آزادی بیان می شود با نژادپرستان همکاری کرد؟ آیا رسانه های مترقی، دموکرات و معتقد به حقوق بشر در دانمارک ستونی برای درج نوشته های نژادپرستان انسان ستیز اختصاص می دهند؟ آگر جواب منفی است، آیا آنها در درک آزادی بیان از کیانوش توکلی عقبترند؟