آقای محسن کردی لطفا می توانید به سوالات من پاسخ دهید و مرا روشن سازید؟ البته قصد من ورود در بحث شما و آقای ائلیار نیست و تنها می خواهم این مسائل روشن شوند. اگر توان آن را داشتم حتما نظرم را هم خواهم نوشت. سوال اول: نوشته اید: "مشتی بچه های چشم و گوش بسته و جویای اجترام در جامعه پدر سالار. جامعه را به چشم شماها گنداب نمایانده بودند و شماها باور کرده بودید." منظور شما از آن بچه های جویای احترام چه کسانی است؟ اگر منظورتان کسانی مانند بیژن جزنی و مسعود احمدزاده و حمید اشرف و صفایی فراهانی و... است، که هر کدام از آ«ها راحشان در رژیم شاه باز بود و می توانستند به مقام و منصب و احترام برسند و نیازی به سلاح و سیانور نداشتند و مرگ را به پیشواز نمی رفتند. . ولی اگر منظورتان کسان دیگریست، لطفا برای من مشخص کنید تا حرفهای شما را بهتر بفهمم. ///// سوال دوم: نوشته اید: "هرکس عرضه داشت،
آقای محسن کردی لطفا می توانید
آقای محسن کردی لطفا می توانید
Anonymous
"هرکس عرضه داشت، میتوانست با یک بیل به دست از ده اش به شهر برود و ظرف ده سال صاحب خانه و زندگی باشد." آیا این به مفهوم بی عرضه بودن اکثریت مردم ایران در زمان شاه نیست؟ //// سوال سوم: نوشته اید: "کارگر و کارمند همه از وضع شان راضی بودند." و "ما 32 میلیون آن زمان. دهاتی و شهری و حتا محله های پایین. زندگی گرمی داشتیم و با هرچه داشتیم شاد بودیم." "شاه برای بقیه مردم ایران کار و شغل و امید زندگی به ارمغان آورد." خوشحال می شوم اگر روشن کنید که آن میلیونها انسانی که شاه را از ایران بیرون کردند چه کسانی بودند؟ از خارج آمده بودند؟ جاسوسان خارجی بودند؟ از آسمان نازل شده بودند؟ و اگر این همه راضی بودند، برای چه این نمک ناشناسی را مرتکب شدند؟ //// سوال چهارم: نوشته اید: "ایکاش هرگز رها نمیشدید. آزادی شماها مرگ ما ایرانیان خوشبخت بود." این زندانیان چگونه آزاد شدند و مرگ شما ایرانیان خوشبخت را رقم زدند؟ تا آنجایی که من می دانم همان کارگران و کارمندان و زحمتکشان "راضی و خوشبخت" بودند که آن زندانیان را آزاد کردند. غیر از این است؟ //// سوال چهارم و آخر: "آیا شما واقعا جزو کارگران و کارمندان و زحمتکشان خوشبخت بودید و یا به هزار فامیل و سرمایه داران و درباریان و دولتیان رده بالا تعل داشتید که تایید می کنم که واقعا از وضعیت راضی بودند؟ در پایان امیدوارم که سوالات مرا به عنوان دفاع از نظریات اشرف دهقانی و یا کسی دیگر درک نفرمایید!