کهنه دمکرات گرامی آقای اقبالی
Anonymous
کهنه دمکرات گرامی آقای اقبالی! در فقدان احزاب سیاسی دوراندیش سیاسی اجتماعی جایگاه شما در این کدام است؟ شما این روشهای خشونت آمیز ترور را تایید می کنید و جوانان را به این شیوه ها تشویق می کنید و یا راههای دیگر مبارزه را نشان آنها می دهید؟ به کشتن دادن جوانان در این سی و چند سال کافی نیست؟ خونهایی که ریخته شده اند بس نیستند و باید باز هم خونهای بیشتری ریخته شوند تا شما راضی شوید؟ جایگاه شما در فردای سرنگونی شما در کجا خواهد بود؟ آیا شما پا جای پای سرکوبگران نخواهید گذاشت؟ آیا شما مخالفین خودتان را با همین شیوه ها سرکوب نخواهید کرد و به دار نخواهید آویخت؟ اگر شما امروز مبلغ خشونت هستید در فردای به قدرت رسیدن دست از خشونت خواهید کشید؟ من که باور نمی کنم.