شاید از نظر شما کم سواد باشم لحنم عامی وکوچه بازاری باشه اما بذار یک چیزی بگم شب عاشورا امسال نزدیک به 150 دانشجو تومشهد باهم رفتند به یک محله پایین شهر که ازکودک تاپیر معتاد پلاکاردهایی که دستشون بود این بود جامعه ای که حسین داره اعتیاد برای چی خسته شدم از اعتیاد رها کن و....درتک تک کوچه ها پخش شدند دختر وپسر چادری مانتویی بلند شعار میدادند کم کم بچه های کوچک محل افتادند دنبالشون زنان در خونه رو باز میکردند گریه شون گرفته بود وسط معتادها ایستادند به دورکعت نماز پیشنماز معتادی بود که ترک کرده بود براشون سخنرانی کرد دانشجویان با معتادهایی که نشئه بودند حرف میزدند انتهای مراسم یک معتاد اومد گفت ترک کنم کمک میکنید جواب یک چیز بود همه هم بخواهید ترک کنید ما برای کمک اومدیم بیش از100 معتاد اون شب داوطلبانه با دانشجویان به مراکز ترک رفتند دوست دارم عامی باشم اما همراه این دانشجوها
شاید از نظر شما کم سواد باشم
شاید از نظر شما کم سواد باشم
Anonymous
توکوچه های حال ایران نه استاد دانشگاه توکوچه پس کوچه تاریخ درگیر خون ونژاد این مردم دوست دارم جای اون پیرمرد بازاری کم سوادی که میشناسم باشم همون که 16 مدرسه رو تو شهرهای مختلف کشورم ساخته نه درگیر اینکه پاسارگارد رو کی ساخته دوست دارم جای اون مردی باشم که تو بازنشستگیش میگفت کارمندم اما خوشحالم که با مدیرت صنعتی ام 20 کارخانه رو از ورشکستگی تودوره خدمتم نجات دادم دوست دارم عامی باشم باشادی مردم بخندم نه اینکه باسواد باشم وخارج از کشور ازتحریم اونا استقبال کنم دوست دارم دوست دارم مثل اکثر مردم کشورم عامی باشم وتوجنگ کنار اونا بجنگم نه استاد فلسفه باشم وکنار صدام بجنگم من برای دوست داشتن کشورم مردمش حتی تاریخش هویتش نیازی به کتابهای عجیب وغریب ومتفاوت ومتضاد ندارم من بین مردم با اونا کنارشون زندگی میکنم دوست دارم جای مسوول پرورشگاه باشم اخه خودش وسه دخترش هم کنار بچه ها زندگی میکنند سرسفره هرگز از هم نپرسدیم بازمانده کدوم زلزله یا کدوم فقری سرسفره بی هیچ نسبت خونی یادگرفتیم همه هم رو خواهربرادر بدونیم نمیدونیم کدوم ترک یا لر یا عرب یا فارس هستیم فقط میدونیم ایرانی هستیم ببخشید ما نمیدونیم حتی گاهی پدرومادرهامون کی بودند پس اگه معنی دقیق ایران رو یا کوروش یا قومیت رو درحد شما دانشمندان نمیدونیم متاسفم اما صادقانه بگم من مهربونی محبت امید واتحاد رو که از هموطنانم که هرگز نذاشتند سفره مون خالی بمونه دیدم یک هزارمش رو تو دانشمندان این سایت ندیدم لحن من عامی بازاری اره اما این لحن رو از همون ادم مهربونایی یاد گرفتم که تنهایی ام رو پر کردند اونا ایرانی بودند ولحن شون همین بود اگه توهین شده به خوانندگان سایت متاسفم اما بگم من حتی نمیدونم اسمم رو کی انتخاب کرده فقط یک روز از پرستار بخشم پرسیدم گفت مهم نیست کی بوده فکر کن چرا انتخاب کرده چی میخواسته بهت بگه من یاد گرفتم دنبال اشتراکتم با دیگران باشم چون مجبور بودم توجمع زندگی کنم پس خیلی تفاوت ریش داشتن ونداشتن رو نمی فهمم وقتی حاصل هردوش یک طرز رفتار وفکر من فقط اون فکر رو میبینم من تحلیل گر نیستم یعنی راستش تحلیل گر سیاسی نیستم من تحلیل گر بازار بورس ایرانم تو ایران زندگی میکنم کارم راز یک هموطن مهربون که مجانی بهمون کمک میکرد یاد گرفتم بهم اموزش داد ویک سرمایه مختصر برای شروع من کارم رو وامدار مهربونی مردم هستم نه دولت نه پدرومادر ونه اجدادم پس فقط الان همین مردم رو میبینم من ازشون یاد گرفتم عاشق ایران بودن یعنی عاشق خدمت به مردمی که نیاز به مهربونی وکمکم دارند نه فلسفه بافی وخارج نشینی ودر پی تعویض حکومت که من تفاوت چندانی توحکومتها نمی بینم اگه من وتو ما هم رو تحقیر کنیم هرحکومت برامده ازما چه باریش چه بی ریش ماروتحقیر میکنه اگه من وتو وما مرزترک فارس و..بذاریم هرحاکم برامده ازما رو مرزبندی میکنه حاکمان برایند فرهنگ همون کشور تو همان زمان هستند وبس نه از کره ماه اومدند نه ازمریخ زاده وپرورش یافته همین جامعه است چه شکنجه گر چه زندانی وخوشحالم که زاده ایرانم وبزرگ شده پرورشگاه رها از درگیری قومی بزرگ شده تومحبت ومهر وکمک هموطنانی که دوست داشتن وامید رو بهم یاد دادند وتلاش وکار به جای غر زدن وانتظار از دولت وبیگانه یادگرفتم کشورم با دست من ساخته میشه نه سیاستمدارها ونه درکمال شرمندگی اپوزیسیون یا دانشمندان علم تاریخ وزبان شناسی وباستان شناسی ونه بیگانگان چه غرب چه عرب چه روس چه چین چه امریکا یادگرفتم درد من بود ونبود چادر برسرم نیست درد من انجاست که درد عقب ماندگی علمی و..رابخواهم به گردن چادر بیاندازم دردم انجاست که ازادی اندیشه ام رو به ازادی یا عدم ازادی روابط جنسی ومشروب و..تنزل دهم اما بازهم این نظر یک دختر عامی بزرگ شده در پرورشگاه فارغ التحصیل مقطع کارشناسی روانشناسی تحلیگرفعال بورس ونه عالم