راجع به بخشی از مقاله تون هم که خواندم '' آيا حق تعيين سرنوشت مناطقی چون کردستان، بلوچستان، ... بههمهی مردم ايران برمیگردد و يا تنها بهمردم خود اين مناطق؟. ''باید عرض کنم شما طبق معمول مسائل متفاوت را به عمد و یا با نا آگاهی خلط کرده٬نتیجه دلخواهتان را میگیرید. حق تایین سرنوشت و جدا کردن قسمتی از خاک و سرزمین مشترک ایرانیان دو مسئله کاملا نا مربوط و متفاوت هستند. من وشما وقتی تصمیمم به استقلال و جدایی از خانواده مان را گرفتیم٬به سادگی بنابر حق فطریمان جدا شدیم ولیکن خانه خانواده مان را که تکه تکه نکردیم. این سرزمین به این دلیل خاک مشترک همه ایرانیان است که تمام مرزهای آن آغشته به خون همگی ایرانیان حاصل از صدها جنگ در امتداد تاریخ مشترک ۳۰۰۰ساله اقوام ایرانی جهت پاسداری از مرزهای تمام مناطق امروز ایران است. اگر مناطق غربی چون نواحی کرد نشین ایران متعلق به یک شیرازی یا یزدی٬
راجع به بخشی از مقاله تون هم
راجع به بخشی از مقاله تون هم
Anonymous
خراسانی یا گیلکی نبوده چرا بعد از ۲۴سال که از جنگ با عراق میگذرد ما هنوزشاهد کشف و تشییع چند استخوان با قیمانده ازجوانان شیرازی یا یزدی٬خراسانی، گیلکی٬٬ به نام تشییع شهدای جنگ هستیم. پس چرا سرزمینهایی که شما ادعای مالکیتشون رو دارید به خون این جوانها آغشته است و خاکش حاصل بدنهای غریبانه مدفون شده اونهاست. جنگ اخیر البته تنها یکی از صدها جنگیست که ایرانیان ازاقوام مختلف برای دفاع از وجب به وجب خاک سرزمینشون متحمل شده اند. ضمنا شما دمکراسی را با رای اکثریت خلط کرده نتیجه غلط ولی دلخواه خود را گرفته اید. اساس دموکراسی(سکولاریزم) برعلیه دخالت ایده اولوژیها(مذهبی یا غیر مذهبی) درنهاد ها و قوانین حکومتی و بر مبنای اعلامیه جهانی حقوق بشر بنا نهاده میشود. در نتیجه در یک دموکراسی تنها مسائلی که در حوزه عمومی قرار دارند صلاحیت به رای گذاشته شدن را دارند ونه مسائل در حوزه خصوصی که حقوق فطری و ذاتی افراد مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشررا شامل میشوند. در نتیجه اصولا حق آموزش به زبان کردی و دیگر حقوق طبیعی یک شهروند ایرانی کرد و بلوچ و٬٬ مندرج دراعلامیه جهانی حقوق بشر به عنوان یک اصل ذاتی دموکراسی پیشاپیش پذیرفته شده و اصولا قرار نیست به رای گذاشته شود که فرضا اکثریت بخواهند برعلیه رای دهند.