عزیزان،1- انتشار مقاله رئیش نیا، جهت دسترسی خوانندگان و نویسندگان به یک نوشته نو، مستند و محققانه ، در مورد این موضوع مطرح در فضای سیاست و قلم صورت گرفته است. که توسط یک پژهشگر معتبر نگارش یافته . نیاز هست همچو نوشته هایی در مورد پان ایرانیسم-کردیسم-عربیسم،پان اسلامیسم و اسلاویسم... نیز در دسترس اهل مطالعه و قلم باشد. که بتوان به آنها استناد کرد و از آگاههای جدید مطلع شد. متأسفانه چنین چیزهایی نایاب یا کمیاب است. و اهل مطالعه و قلم مجبور میشوند به دایرة المعارف اسلامی مراجعه کنند. 2- کار ایران گلوبال "تبلیغ " نیست. له یا علیه این و آن. بلکه در حد امکان «کمک به روشن شدن مبهمات و مجهولات» - جهت « تفکر مستقل» است. یعنی «روشنگری». از این نظر با سایت های سیاسی و خط دار که کارشان تبلیغ است فرق دارد. در حقیقت ما به « کسب فرهنگ نو تفکر مستقل» میاندیشیم. دکتر هم نیستیم درد یکی را چاره کنیم.
عزیزان،1- انتشار مقاله رئیش
عزیزان،1- انتشار مقاله رئیش
Anonymous
و یا نسخه بنویسیم. مقالات، اخبار، تحلیل و تفسیر هم عمدتا در این رابطه منتشر میشود. البته با اشکالات، که همیشه هستند. از سوی دیگر میکوشیم همه ی دیدگاهها منعکس شود. یک طرفه نباشیم. که تفکر امکان پذیر گردد. رژیم کنونی ایران، پیشین، در کل حکومتهای دیکتاتور و فاشیست، و یا دموکرات، از آسمان نازل نمیشوند؛ بلکه از « شکم مادر فرهنگ جامعه» بیرون میایند. اگر این فرهنگ عقب مانده باشد، که هست، این دیکتاتور را کنار بزنی آن یکی را بجایش میگذاری. دایره ی استبداد تکرار میشود. نیاز هست «فرهنگ و روش تفکر» با دنیای جدید هماهنگ شود. روشنگری سلاح این دگرگونی فرهنگی ست. و دوستی که مطرح کرده آیا رئیس نیا یک مقاله علیه رژیم نوشته، باید بگویم سرتاسرس زندگی این پژهشگر وقف دگرگونی و پیشرفت فرهنگ محیط خود شده است. او اهل شعار مرده باد و زنده باد نیست. باز این دوست ما خط تعیین میکند که «فقط علیه رژیم مطلب انتشار دهید». و توجه نمی کند که پیش از آنکه علیه رژیم بنویسد بهتر است علیه خرد استبدادی خود ، که برای دیگری خط تعیین میکند و حاضر به دیدن عمل غیر دلخواهش نیست ، بنویسد و این "خصلت" را وداع گوید. مطلب علیه رژیم را همان مطالبی میداند که برای مثال «خودش» می نویسد و کلمات شعاری را پشت سرهم سطر به سطر ردیف میکند. نمیداند مشکل اصلی ما همین «خصلت»، همین «تعیین خط» به دیگری، ست. که پست اش دریده شود « دیکتاتوریها» بیرون میریزند، و حکومت کنونی و پیشین هم مثل دیو از همین شیشه بیرون آمده اند. نمی تواند به گوناگونیها توجه کند، و میخواهد همه را در یک تابوت چال کند. یکی طبق شرایط و علائق خودش شعار و اعتراض راه میاندازد و دیگری در فرهنگ تلاش میکند.