دنباله ... بشرط آنکه به نفع قبیله خودی و به ضرر عشیره دشمن باشد با چشم بسته قبول می کنند که هیچ، پایش اگر بیفتد برایش جان هم می دهند. عشیره پرست با کلیشه ها (دین، خرافات، دشمنان موهوم و ...) زنده است. نگاهی به کامنتهای خطاب به من بخوبی نشانگر این خصیصه قومپرستان است، یکی از من می پرسد بیت پدر بر پدر مرمرا ایرانی بود را از کجا درآورده ام، دیگری با من بر سر ایران بحث می کند، سومی نظر مرا در مورد البرزکوه می خواهد، مطالبی که هیچکدام مورد ادعای من نبوده اند. اینها همه نشانه چیست؟ مغز انسان عشیره پرست توان درک مفاهیم پیچیده را ندارد. او فقط یک خدا می خواهد، یک دین، یک عشیره و دست آخر هم یک "دشمن". این دشمن بر اساس یک پروتوتایپ قالب ریزی شده در نادانی ساخته و پرداخته می شود. پس عشیره پرست اول انسانها را به "دوست" و "دشمن" (ترک و فارس) تقسیم می کند و بعد سراغ بررسی افکار آنها می رود، ولی از
دنباله ... بشرط آنکه به نفع
دنباله ... بشرط آنکه به نفع
Anonymous