آقای ائلیار، با سلام کلمه "بئی، بک، بیگ، به ی، بؤیوک، بای، بی، که در زبان ترکی آذربایجانی بکار میرود، از لهجه ترکی استانبولی به عاریت گرفته نشده است، چون این کلمه حتی بعنوان، اسم مرد، در میان مردم آذربایجان بصورت؛ " بئی بالا، بئی اوغلان، آقا بئی، ده ده بئی، بای بک"، که یکی میوه فروش، دیگری نانوائی، سومی قهوه خانه دار، چهارمی تاکسی ران، و آخری قهرمان خلق می باشد. و یا کلمه "خان" نیز مثل کلمه "بئی" در میان مردم آذربایجان به فور یافت میشود، مثل؛ خان آقا، خان بابا، خان جان، خان علی، خان اوغلان، که این وجه تسمیه نیز به عنوان اسامی مرد بکار میرود. پس ملاحضه میفرمائید، که کلمه خان و بئی، که به عنوان احترام به اشخاص بکار میرود، در حیطه و سلطه و سیطره ، خوانین، و مالکین، و سرمایه داران نیست. و در فرهنگ لغات "آذربایجانی ـ فارسی"، بهزاد بهزادی؛ کلمه بئی، به ی، بیگ، بی، بای و یا بؤیوک" به معنی
آقای ائلیار، با سلام کلمه
آقای ائلیار، با سلام کلمه
Anonymous
خیلی ساده، یعنی" آقا" است. و در بکار گیری آن نسبت به افراد، محدودیتی قید نشده است. در ثانی در ادبیات خلقی آذربایجانی مفهوم خان، حتا برای تجلیل و بزرگداشت مردم زحمکتش بکار برده شده است. برای مثال: گئدون دئیون خان چوبانا، گلمه سین بو ایل موغانا. "بروید؛ به (خان چوبان) بگوئید، که امسال به موغان نیاید. همانطور که در این مصرع فوق ملاحظه میفرمائید، کلمه خان، برای احترام به چوپان بکار برده شده است، و این شعر که یک اثر خلقی است، نشان میدهد که، یک چوپان، نه شاه است، نه سرمایه دار است، نه ارباب، ونه مالک، و نه رئیس. و بکار گیری کلمه "خان" در مورد یک "چوپان" فقط و فقط، جنبه احترام، دارد، و بجهت تجلیل، و بزرگ شمردن شخص وی بکار برده شده است. مطلب دیگری که میخواستم به محضرتان برسانم، اگر ممکن است ، کامنتها را در وقت خود، و بموقع، و در جای خود پوشش دهید، آنقدر نگه ندارید، که اول، برایش جواب بنویسید، بعد همه را باهم منتشر کنید، چون این سبک روزنامه نگاری نیست. خواننده، دیگربحث را دنبال نمی کند. زیرا ترتیب بحث وانتقاد به هم میخورد، و معلوم نیست کی به کیه! لطفا این نکته را رعایت بفرمائید.