هواداران مجاهدین خلق بعد سپری شدن این همه زمان و مرگ هزاران جوان یبگناه باید متوجه بشوند که دیگر زمان آرمانگرائی بسرآمده، ممد ١٧ ساله بچه قیرمزی باغ تبریز که مادرش بعد از مرگ شوهرش همراه دخترکوچولویش، از روی نداری با نصف خربزه و یک عدد گوجه فرنگی به ملاقات پسرش می آمد و ممد صرقآ از روی شور و وق جوانی بخاطر انداختن یک نارنجک دستساز مجاهدین بطرف بسیجی ها بدون اینکه خود بداند چکاری می کند، محکوم به اعدام شد، ممذ در روزهای آخر زندگی در سلول با چشمانی گریان و با خواندن سوریه أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ الَّذِينَ هُمْ يُرَاءُونَ وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ، قلب مرا آتش زد، او تیرباران شد و مسعود همیشه در حجله با شعارهای آتشین،
هواداران مجاهدین خلق بعد سپری
هواداران مجاهدین خلق بعد سپری
Anonymous
دیگر ممد های هیپنوتیزم شده را در پایگاه اشرف قربانی هوس های مالیخولیائی و آرزوهای برباد رفته خود کرد، دیگر زمان عوض شده، در عصر مدرن دیگر نباید ممدها فریب بخورند و بعد گلوله، جاه طلبان خودشان بشخصه تاوان جاه طلبی خود را باید پس بدهند، چه اسلامی چه سوسیالیست اسلامی و چه کمونیست ناب، هرکس باید خود جوابگوی تصمیم خودش باشد، هیچکس حق ندارد با قربانی کردن جوانان بیگناه خود را به موقعیت برتری ارتقاع دهد دوران حماقت دیگر پایان یافته،